30 พฤษภาคม 2545 11:34 น.
--มนต์มีนา--
เวลาของฉันเหลือน้อยลงทุกทีแล้วใช่ไหม
ทำไม อะไรๆ มันไม่เหมือนเดิมเลย
เมื่อวาน ฉันยังหัวเราะกับเธอ นั่งทานข้าวกับเธอ
พูดคุยกับเธอได้อย่างสุขใจ โลกของฉันสว่างไสวไปด้วยรอยยิ้ม
แต่วันนี้ ตอนนี้.. ไม่มีอีกแล้ว
ฉันทำได้แค่เพียงนั่งร้องไห้คิดถึงเธอ
แบกความทุกข์ใจเอาไว้คนเดียว
หรือเวลาของฉัน - - หมดลงตั้งแต่ที่เราหันหลัง..เดินแยกกันไปวันนั้น
คิดถึงเธอมาก รู้บ้างไหม
อยากได้ยินเสียงของเธอมากกว่าเสียงใดๆ ในโลกนี้
ฉันไม่ได้เรียกร้องให้เธอกลับมาหาฉัน
ไม่ได้อ้อนวอนให้กลับมาหากัน
ฉันให้อิสระกับเธอ
ให้เธอรักกับคนที่เธอเลือกรัก
ส่วนฉันก็มีอิสระกับการรักเธอ รอเธอ
อิสระที่แสนเจ็บปวด
ฉันรักอิสระนั้น...
9 พฤษภาคม 2545 03:33 น.
--มนต์มีนา--
แสงสว่างจากโคมไฟเล็กๆ ข้างเตียง
ทำให้รอบตัวของฉันไม่มืดมิดอย่างที่ควรจะเป็น
นาฬิกาบอกเวลาเที่ยงคืนกว่าแล้ว
ผู้คนส่วนใหญ่ คงนอนหลับอยู่เป็นเตียงที่อบอุ่นและแสนสบาย
แต่ทำไม ฉันถึงเดียวดายอยู่ตรงนี้
เหงานะ คิดถึงเค้าจัง เค้ากำลังทำอะไรอยู่นะ...
ฉันเพิ่งเขียนไดอารีเสร็จ .. . . ....
ไดอารี...บันทึกเรื่องราวชีวิตประจำวันของใครหลายคน
ชีวิตประจำวันของฉัน
มันวนเวียนแต่เรื่องราวของเธอ
... วันนี้ได้คุยกับเธอ
เห็นเธอหัวเราะ ฉันมีความสุขจัง
วันนี้ฉันร้องไห้อีกแล้ว
เธอทำฉันร้องไห้
. . .. . . . . . ..
ฉันรักเธอนะ
คิดถึงจัง ..
กินข้าวหรือยัง อย่าลืมกินข้าวนะ
ขับรถระวังด้วยนะ เป็นห่วง...
วันนี้ .. วันนี้ .. วันนี้ จนกลายเป็นทุกวัน
ไดอารี่ของฉันทุกหน้า มีแต่เรื่องของเธอเต็มไปหมด
เบื่อฉันไหม ไดอารีจ๋า .. . .
9 พ.ค. 2545
3.34 น.
7 พฤษภาคม 2545 07:50 น.
--มนต์มีนา--
ฉันนั่งมองรูปเธอ
แล้วร้องไห้กับรูปเธอ
ฉันอ่านจดหมายฉบับเก่าของเธอ
น้ำตาของฉัน..หบดลงบนจดหมาย
.. ฉันรีบกรีดมันทิ้งไป
ฉันไม่อยากให้ตัวหนังสือของเธอ
... เปื้อนรอยน้ำตาของฉัน
ฉันค่อยๆ กวาดสายตา
ลงบนตัวอักษร ทีละตัว - - ทีละตัว
ค่อยๆ ซึมซับความเป็นเธอ
ที่ฉันเคยรู้จัก
ตอนนี้ วันนี้ ฉันทำได้แค่นั้น
ทำได้แค่ใช้มือของฉัน สัมผัสรูปของเธอ..
..จดหมายของเธอ อย่างแผ่วเบา
ฉันไม่อยากเห็นมันเจ็บ เจ็บเหมือนที่ฉันเจ็บอยู่ตอนนี้
เพราะว่า. . ฉันรักเธอเหลือเกิน
ฉันไม่อยากเห็นเธอเจ็บ
ฉันไม่อยากให้ทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นเธอ..ต้องเจ็บ
นาฬิกาสีเหลือง ข้างๆ เก้าอี้ของฉัน
ยังคงเดินต่อไปเรื่อยๆ
ทำหน้าที่ของมันอย่างมั่นคง
ตราบใดที่ถ่านเล็กๆ ในนั้นยังมีพลัง
ส่วนฉัน - - ฉันยังอยู่ตรงนี้
รักเธอ รอเธอ อย่างมั่นคงเช่นกัน
นานเท่านาน ตราบเท่าที่หัวใจของฉัน..
ยังเต้น . . เป็นเสียงเธอ
. .. เธอ .. . . . เพียงแค่คนเดียว
6 พฤษภาคม 2545
23.36 น.
หน้าส่วนตัว
1676
