14 ธันวาคม 2549 18:04 น.
วายุ...
เป็นอะไรไปนะคนดี
ทำไมวันนี้เธอทำเหินห่าง
หรือความรักของเรามันเริ่มจืดจาง
หรือมีอะไรบางอย่างเปลี่ยนใจเธอ
สิ่งที่เธอกำลังทำอยู่ตอนนี้
ช่วยอธิบายให้ฉันเข้าใจทีจะได้ไหม
ฉันอึดอัดและสับสนกังวลใจ
เมื่อเธอเปลี่ยนไปไม่ใยดี
ถ้าเธอจะไปไปกับใครฉันไม่ว่า
ขอเพียงเอ๋ยปากบอกลากันซักคำจะได้ไหม
อย่านิ่งเงียบไม่พูดจาแล้วหายไป
ฉันอึดอัดกังวลใจรู้ไหมเธอ
ฉันโทรไปทำไมไม่รับสาย
ฉันผิดอะไรช่วยอธิบายหน่อยได้ไหม
เธออย่าทำนิ่งเงียบไม่สนใจ
รู้บ้างไหมว่าใจนี้มันแคร์เธอ
จากสายน้ำถึงวายุ
24 พฤศจิกายน 2549 12:01 น.
วายุ...
อย่าทำเป็นไม่สนใจอย่างนี้จะได้ไหม
อย่าแกล้งให้ฉันทุกข์ใจอยู่อย่างนี้
**จะรักไม่รักก็บอกกันดีๆ**
ทำอย่างนี้ฉันทรมานใจรู้ไหมเธอ
ที่เข้ามาทำเป็นห่วงใยดูแลใจ
***ในวันที่ฉันเหงา***
แล้วอยู่ๆก็หายไปไม่ใยดี
****จะเอายังงัยจ๊ะคนดีรีบบอกมา****
23 พฤศจิกายน 2549 18:56 น.
วายุ...
ขอบคุณที่ทำเมินเฉย
ขอบคุณที่ทำให้คนคุ้นเคยร้องไห้ ขอบคุณที่แอบไปมีใคร-ใคร
ขอบคุณที่ทำให้เป็นฝ่ายเสียดายวันเวลา
ขอบคุณทุก-ทุกอย่าง ที่เราสองได้ร่วมสร้างกันไว้
ขอบคุณที่เป็นผู้สร้างและทำลาย
เหมือนกับว่าคุณค่าและความหมายมันไม่มี
26 พฤษภาคม 2549 14:38 น.
วายุ...
อบอุ่นกับการบอกรักของเธอ
ก็คิดเสมอว่า...ไม่ได้ยินแน่
คำ ๆ เดียวของคนที่ใจแคร์
รอจนแย่ไปหมดแล้วใจ
กำลังใจวันนี้...ไม่มี
รัก+คำ ๆ นี้ พูดได้ไหม
จะให้รอให้ลุ้นไปถึงเมื่อไหร่
หรือพอพูดออกมา ฉันก็ขาดใจ ตายพอดี
26 พฤษภาคม 2549 14:30 น.
วายุ...
อยากให้ทุกสิ่งดูงดงาม
สมกับทุกโมงยามที่หวนหา
อยากให้วันเวลาที่ผ่านมา
งดงามและมีค่า...เสมอไป
...ต่อไปไม่ว่าใครมาจากไหน...
หัวใจก็ไม่แลเหลียว
เพราะมีเธอคนเดียว
ที่เต็มอยู่ทุกเสี้ยวหัวใจ
จะว่าโกหกไหมนะ...
ถ้าบอกว่าอยากจะอยู่ใกล้ ๆ
คอยอาทร..ดูแลหัวใจ
เธอเชื่อฉันไหมคนดี
เข้าใจกันบ้างเถอะนะ...
ถึงจะเป็นคนไม่ค่อยมีสาระ
อย่างนี้**
แต่ความรู้สึกทั้งหมดที่มี
ก็ให้เธอคนดีหมดใจ