5 ธันวาคม 2547 10:51 น.

เวลาแห่งรัก

วายุ...

สมมุติว่า ทุกสิ่ง เป็นเหมือนเดิม
ฉันจะเพิ่ม ความรัก มากกว่านี้
จะไม่ยอม ห่างเธอ สักนาที
ขอแค่นี้ ให้มีเธอในใจ

ค่ำคืนยืนมองดูดาว
ฟ้าพราวระยิบระยับอย่างนี้
จะมองดาวเดียวกันหรือเปล่าคนดี
ขอให้คืนนี้..ฝันดี..นะคนไกล

ถ้าฉันผิด       โอเค    ฉันขอโทษ
ถ้าเธอโกรธ   โอเค    ฉันโทรหา
ถ้าเธอผิด      โอเค    เธอต้องมา
ถ้าไม่มา        โอเค    เราจบกัน				
5 ธันวาคม 2547 10:43 น.

เวลาที่งดงาม

วายุ...

อยากให้ทุกสิ่งดูงดงาม
สมกับทุกโมงยามที่หวนหา
อยากให้วันเวลาที่ผ่านมา
งดงามและมีค่า...เสมอไป
       ต่อไปไม่ว่าใครมาจากไหน
       หัวใจ..ก็ไม่แลเหลียว
       เพราะมีเธอคนเดียว
       ที่เต็มอยู่ทุกเสี้ยว..หัวใจ
จะว่าโกหกไหมนะ
ถ้าบอกว่าอยากจะอยู่ใกล้ ๆ
คอยอาทร..ดูแลหัวใจ
เธอเชื่อฉันไหมคนดี
       เข้าใจกันบ้างเถอะนะ
       ถึงจะเป็นคนไม่ค่อยมีสาระ
                อย่างนี้!
       แต่ความรู้สึกเท่าที่มี
       ก็ให้เธอคนดีหมดใจ				
5 ธันวาคม 2547 10:36 น.

รักเธอคนเดียวนะ

วายุ...

เธอคือความรัก
ที่ฉันได้รู้จัก..ตรงนี้
เธอคือเจ้าของความรู้สึกที่มี
เพราะเธอคือคนดี..ของหัวใจ
   ถึงจะเป็นคนที่พูดไม่เพาะนัก
   แต่ที่บอกว่า..รัก..น่ะใช่
   ของอย่างนี้พูดเล่นได้อย่างไร
   มันต้องอยู่ที่ความจริงใจที่มี
      ความผูกพันในหัวใจ
      ความห่วงใย..มันล้นปรี่
      ล้วนแต่เป็นความรู้สึกดี ๆ
      ที่ฉันพร้อมจะมีให้เธอ
         ถึงจะเป็นคนเล่น ๆ
         แต่เวลารักเป็นก็เพ้อ ๆ
         เรื่องอย่างนี้...ฉันจริงจังนะเออ
         เมื่อบอกว่ารักเธอ...ก็รักเธอคนเดียว				
4 ธันวาคม 2547 18:47 น.

รักเธอเสมอ

วายุ...

เธอจะนอนหลับมั้ยในคืนนี้
คืนที่มีดวงดาวเคียงคู่จันทร์
ก็คิดถึงเธอนั้นตลอดวัน
จะให้ฉันหลับได้อย่างไรเธอ
     คิดถึงนะถึงได้นั่งมองดาว
     รู้รึเปล่ามีใครที่นั่งเพ้อ
     ใครคนนั้นเป็นคนดีที่รักเธอ
     แต่คงเก้อ เหมือนจันทร์ที่ไร้ดาว
ใครคนนั้นก็จะคอยในวันหนึ่ง
วันที่ซึ่งจะมีดาวอยู่เต็มฟ้า
ล้อมรอบจันทร์ที่คอยตลอดมา
วันที่ว่า..คงจะถึง - - ในสักวัน - -
     กลอนบทนี้นั้นอาจ...ไม่มีค่า
     แต่หวังว่าคนที่เขียน..เธอคงชอบ
     ก็ไม่หวังว่าเธอจะต้องตอบ
     เพียงแค่มอบ แด่เธอ ก็พอใจ
ก็ไม่รู้จะทำ - - ยังไงดี
เธอถึงมีความสุขตลอดไป
แค่เพียงขอจะมอบ ..ใจหนึ่งใจ
เก็บเอาไว้ให้เธอทุกเวลา
     ใจหนึ่งใจปวดร้าวมามากพอ
     ก็จะขอหยุดลงเพียงเท่านี้
     ไม่อาจเดินต่อไป..ใจที่มี..
     หยุดลงตรงนี้ที่เธอ เพียงคนเดียว				
4 ธันวาคม 2547 18:30 น.

ฟ้า

วายุ...

มองฟ้าทุกวันก็เหมือนเดิม
ยังคงเติมความรักให้กับดาว
ค่ำคืนนี้แม้ว่ามันจะเหน็บหนาว
ตราบฟ้ารักดาวฉันรักเธอ

หากว่าเธอไม่มีใคร - ในวันนี้
เธอยังมีคนหนึ่งที่แสนไกล
บอกกับเธอด้วยสายลมที่อ่อนไหว
ว่ามีใจให้กับเธอเสมอมา
สายลมนี้ที่ฉันจะมีให้
พัดพาใจที่มีและอ่อนล้า
อยู่กับเธอไม่เคยห่างทุกเวลา
อาจไร้ค่าสายลมที่หวังดี				
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟวายุ...
Lovings  วายุ... เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟวายุ...
Lovings  วายุ... เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟวายุ...
Lovings  วายุ... เลิฟ 0 คน
ไม่มีข้อความส่งถึงวายุ...