24 มิถุนายน 2548 12:43 น.
วายุ...
หากเธอเป็นเหมือนน้ำทะเล...
ฉันคงเป็นปลาเกเรที่ขาดเธอไม่ได้
หากเธอเป็นแสงแดดให้อุ่นไอ
ฉันคงเป็นคนขี้หนาวที่ต้องอยู่ใกล้ ๆ ทุกเวลา
หากเธอเป็นเหมือนฟ้ากว้าง...
ฉันขอเป็นปุยเมฆเบาบางอยู่บนฟ้า
คงเป็นคนขี้แยต้องให้เธอ ดูแลตลอดเวลา
ก็รักเธอนี่นา เธอจึงเป็นทุกสิ่งที่มีค่าในหัวใจ...
9 มิถุนายน 2548 17:28 น.
วายุ...
สิ่งต่าง ๆ ที่ใจเคยมีให้
ยังเก็บไว้ที่ฉันไม่เคยเปลี่ยน
วันเหล่านั้นไม่อาจจะหมุนเวียน
เหมือนตอนเรียนที่ได้อยู่ใกล้ ๆ กัน
อยู่ทางโน้น...เหงาไหม
เพื่อนมากมายห่างหายเพื่อตามฝัน
คิดถึงนะ...เธอคนนั้น
คนที่ดีกับฉัน..ที่สุดเลย
คิดถึงนะ...คนดี
อยู่ทางนี้ ก็เหมือนเคย
สายลมแผ่วเบา ยังเอื้อนเอ่ย
ถึงคนคุ้นเคย อย่างเธอเสมอมา
ตั้งใจนะ...จงตั้งใจ
ทางยาวไกล...แค่ไหน เธอต้องฝ่า
คิดถึงกันบ้างนะ แค่เสี้ยวเวลา
ฉันจะกลับมา เป็นกำลังใจ...ให้เธอ
8 มิถุนายน 2548 16:14 น.
วายุ...
ทุก ๆ ครั้ง ฉันก็ยังนั่งเหม่อ
ยังคิดถึงเธออยู่เสมอ ไม่ว่าเมื่อไหร่
ไม่ว่าตอนนี้ เธอจะอยู่ที่ไหนกับใคร
อยากให้รู้ไว้ ว่าไม่มีใครแทนที่เธอ
อยู่ตรงนี้ที่เดิมกับวันเหงา ๆ
รู้บ้างหรือเปล่า ยังรักเธออยู่เสมอ
กับความทรงจำ เหล่านั้นที่ฉันมีเธอ
ยังเก็บอยู่เสมอ ในกล่องความทรงจำ