26 พฤษภาคม 2549 14:38 น.
วายุ...
อบอุ่นกับการบอกรักของเธอ
ก็คิดเสมอว่า...ไม่ได้ยินแน่
คำ ๆ เดียวของคนที่ใจแคร์
รอจนแย่ไปหมดแล้วใจ
กำลังใจวันนี้...ไม่มี
รัก+คำ ๆ นี้ พูดได้ไหม
จะให้รอให้ลุ้นไปถึงเมื่อไหร่
หรือพอพูดออกมา ฉันก็ขาดใจ ตายพอดี
26 พฤษภาคม 2549 14:30 น.
วายุ...
อยากให้ทุกสิ่งดูงดงาม
สมกับทุกโมงยามที่หวนหา
อยากให้วันเวลาที่ผ่านมา
งดงามและมีค่า...เสมอไป
...ต่อไปไม่ว่าใครมาจากไหน...
หัวใจก็ไม่แลเหลียว
เพราะมีเธอคนเดียว
ที่เต็มอยู่ทุกเสี้ยวหัวใจ
จะว่าโกหกไหมนะ...
ถ้าบอกว่าอยากจะอยู่ใกล้ ๆ
คอยอาทร..ดูแลหัวใจ
เธอเชื่อฉันไหมคนดี
เข้าใจกันบ้างเถอะนะ...
ถึงจะเป็นคนไม่ค่อยมีสาระ
อย่างนี้**
แต่ความรู้สึกทั้งหมดที่มี
ก็ให้เธอคนดีหมดใจ
25 พฤษภาคม 2549 16:38 น.
วายุ...
เธอคือความรัก
ที่ฉันได้รู้จัก...ตรงนี้
เธอคือเจ้าของความรู้สึกที่มี
เพราะเธอคือคนดี...ของหัวใจ
ถึงจะเป็นคนที่พูดไม่เพราะนัก
แต่ที่บอกว่า..รัก..น่ะใช่
ของอย่างนี้พูดเล่น ได้อย่างไร
มันต้องอยู่ที่ความจริงใจที่มี
ความผูกพันในหัวใจ
ความห่วงใย...มันล้นปรี่
ล้วนแต่เป็นความรู้สึกดี ๆ
ที่ฉันพร้อมจะมีให้เธอ
ถึงฉันจะเป็นคนเล่น ๆ
แต่เวลารักเป็นก็ เพ้อ ๆ
เรื่องอย่างนี้ ฉันจริงจังนะเออ
เมื่อบอกว่ารักเธอ...ก็รักเธอคนเดียว
25 พฤษภาคม 2549 16:25 น.
วายุ...
สัญญา ว่าจะรอ
จะไม่ขอ มองใครใหม่
เฝ้ารอคอย ด้วยหัวใจ
เก็บแค่เพียงสายใย ไว้ผูกพัน
แม้อยู่ห่างไกลแสนไกล
แต่ย้ำไว้ว่าเธอไป เพื่อตามฝัน
พร้อมเมื่อไหร่เราคงได้อยู่เคียงกัน
หัวใจนี้ไม่แปรผัน...ฉันรักเธอ
25 พฤษภาคม 2549 16:19 น.
วายุ...
หากเธอเป็นเหมือนน้ำทะเล...
ฉันคงเป็นปลาเกเรที่ขาดเธอไม่ได้
หากเธอเป็นแสงแดดให้อุ่นไอ
ฉันคงเป็นคนขี้หนาวที่ต้องอยู่ใกล้ ๆ ทุกเวลา
หากเธอเป็นเหมือนฟ้ากว้าง
ฉันขอเป็นปุยเมฆเบาบางอยู่บนฟ้า
คงเป็นคนขี้แยต้องให้เธอดูแลตลอดเวลา
ก็รักเธอนี่นา....เธอจึงเป็นทุกสิ่งที่มีค่าในใจ
หน้าส่วนตัว
1682
