* * * หนูหิ่ง ฯ ตอน นับถอยหลัง 1 * * *

หิ่งห้อยน้อยใจ


วันนี้วันอาทิตย์  ที่ 16 มกราคม 2554
หนูหิ่ง ฯ กลับมาถึงเชียงใหม่เมื่อวันเสาร์เย็น ๆ เข้าไปเก็บข้าวของบางส่วนไว้ที่บ้าน  แล้วหนูหิ่ง ฯ ก็ไปหาพี่สาวที่โรงบาล
กะว่าจะนอนเฝ้าแกที่โรงบาล  แต่พอสี่ทุ่ม  แกก็บอกให้กลับ  ให้พี่ซิงเฝ้าคนเดียว  หนูหิ่ง ฯ ก็เลยกลับไปนอนบ้าน
กว่าจะนอนได้ก็เกือบตี 3  ตื่นอีกทีพี่ซิงโทร.มาเรียกให้ตื่นไปโรงบาล  หนูหิ่ง ฯ ก็ตาลีตาเหลือกลุกขึ้นอาบน้ำไปโรงบาล
พี่ซิงบอกว่าพี่หลั่งเรียกทุกชั่วโมงเลย  เพราะแกปวดมาก  จะทำยังไงดี ? ? ? ไม่อยากให้แกต้องทรมาณกับการปวดไปทั้งตัวแบบนี้
หลายครั้งต้องพึ่งมอร์ฟีน  ทั้งฉีด แปะ กิน  *__~
นึกได้ว่าเมื่อวานตอนเช้ากะลังขับรถไปสุพรรณ  พี่อรัญการเงินตร.ตราดโทร.มาเรื่องยา  เพราะพี่ชายเขาก็เป็นมะเร็งตับ
ตอนนี้เสียชีวิตไปแล้ว  แต่พี่อรัญเล่าให้ฟังว่า.... พี่ชายแกไม่มีอาการเจ็บปวดทรมาณเลย  เพราะกินยาตัวหนึ่ง  ชื่ออะไรก็ไม่รู้
รู้แต่ว่าเป็นยาของฟ้าหญิงจุฬาภรณ์ ฯ หนูหิ่ง ฯ ก็เลยรบกวนให้พี่เขาช่วยหากล่องใส่ยา   หรือชื่อยาให้หน่อย  จะได้ให้พี่หลั่งกินบ้าง
อย่างน้อยแกจะได้ไม่ต้องเจ็บปวดทรมาณแบบนี้
หนูหิ่ง ฯ ก็เลยโทร.ไปหาอีกครั้ง  พี่เขาก็บอกว่ายาชื่อ ปะดง  กล่องสีฟ้า  ของบริษัท กรุงเทพทิพโอสถ
เช้าวันนี้หนูหิ่ง ฯ ก็เลยไปหาที่เซ็นทรัล  ถามเภสัชหลายร้าน  เขาก็ทำหน้าไม่รู้จัก  แล้วก็บอกว่าไม่มี
หนูหิ่ง ฯ เดินหาจนจะ 11.00 น.  ก็คิดว่าไปหาข้อมูลในเน็ทแล้วก็ไล่โทรถามดีกว่า 
หนูหิ่ง ฯ ก็หาคำว่ายาปะดง  ก็เจอแต่เป็นกล่องสีแดง  เป็นของห้างขายยาตาเสือมังกร  แล้วภาคเหนือมีขายที่ อ.งาว จ.ลำปาง
หนูหิ่ง ฯ ก็หาเบอร์แล้วก็โทร.ไปถาม  เขาบอกว่าตอนนี้ไม่ได้ขายแล้ว  โทร.ถามร้านขายยาในเชียงใหม่ก็ไม่มี  *__~
หนูหิ่ง ฯ ก็เลยหาข้อมูลใหม่  หาไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งไปเจอกระทู้หนึ่ง  เขาบอกว่ามีขายที่
1.  ร้านค้าสวัสดิการของกรมราชองครักษ์  แถววัดเบญ    2.  ร้านจิตรลดา  ในสวนจิตร   3. พระราชวังไกลกังวล ที่หัวหิน
แล้วหนูหิ่ง ฯ จะไปซื้อยังไงเนี่ย  โทร.ถามเบอร์ร้านค้าสวัสดิการ  แต่ก็ได้เบอร์ของกรมราชองครักษ์มา
หนูหิ่ง ฯ ก็เลยโทร.ถาม  พี่เขาบอกว่าร้านเปิดวันและเวลาราชการ  ไม่มีบริการส่งทางไปรษณีย์
แต่ถ้าต้องการพี่เขาจะไปซื้อส่งให้ก็ได้  ให้เบอร์มือถือมาด้วย  ขอบคุณค่ะพี่อำนาจ  พี่ใจดีจริง ๆ 
หนูหิ่ง ฯ บอกว่าหนูหิ่ง ฯ ต้องการด่วน  ก็เลยจะให้เพื่อนไปซื้อแล้วส่งอินทราทัวร์มาให้ 
วันอังคารเช้าจะได้ไปรับได้เลย  เพราะตอนนี้พี่สาวหนูหิ่ง ฯ น่าสงสารมาก  แค่เห็นหน้าเขาหนูหิ่ง ฯ ก็น้ำตาตกในแล้ว
ไหลออกมาข้างนอกไม่ได้  ต้องยิ้มอยู่เสมอ  บางทีทนไม่ไหวก็ไปแอบร้องให้ไม่ให้ใครรู้  ไม่ให้ใครเห็น
วันนี้พี่หลั่งอนุญาตให้หนูหิ่ง ฯ นอนเฝ้าที่โรงบาลกับพี่ซิง  ขณะนี้นั่งพิมพ์ไปก็น้ำตาไหลไป  พี่ซิงหลับแล้ว
พี่หลั่งก็กว่าจะนอนได้  ต้องไปนวดให้ไม่รู้กี่ครั้ง  ทุกครั้งที่แกเรียก  เหมือนว่าแกจะเกรงใจมาก
พอหนูหิ่ง ฯ ลุกขึ้น  แกก็จะยิ้มให้  แล้วบอกว่าปวดมาก  เสียงพูดก็ไม่ค่อยได้ยิน  ต้องให้อ็อกซิเจนด้วย
หนูหิ่ง ฯ ก็จะไปนั่งข้าง ๆ นวดให้เบา ๆ นวดแรงไม่ได้แกจะยิ่งเจ็บ  หมอบอกว่าตอนนี้กระดูกพรุนไปหมดแล้ว
ห้ามลุกจากเตียง  เพราะถ้าล้มกระดูกจะหัก  เวลาเอ็กซเรย์  โรงบาลก็จะเข็นเครื่องมาทำให้ที่ห้อง
ต้องขอให้แกใส่แพมเพิร์ส  เพราะลุกนั่งลำบาก  หนูหิ่ง ฯ จะทำยังไงดี  จะทำยังไงดี  จะทำยังไงดี
เวลามีแขกมาเยี่ยม  แกจะฝืนยิ้มให้ทุกคนเสมอ  ทั้ง ๆ ที่เจ็บปวดทรมาณขนาดนั้น
บ่ายวันนี้หนูหิ่ง ฯ ได้ข้อมูลมาแล้ว  ก็เลยโทร.หาตุ่น  วานตุ่นเป็นธุระไปหาซื้อยาปะดงพระสังข์ทรงช้างให้หน่อย
ตุ่นก็รับปากจะไปซื้อให้วันจันทร์  ถ้าไปไม่ได้จะจ้างคนไปซื้อให้  แล้วก็จะส่งให้ที่อินทราทัวร์ประตูน้ำ
ขอบใจมากนะเพื่อน  ถ้าไม่มีเพื่อนอยู่  หนูหิ่ง ฯ คงต้องนั่งรถเครื่องไปซื้อเองแล้ว  เพราะใจร้อน
ไม่อยากเห็นใครต้องทนทรมาณแบบนี้เลย....
พี่เขยหนูหิ่ง ฯ ไปได้พิธีกรรมอะไรมาก็ไม่รู้  ให้พี่หลั่งใส่เสื้อดำ  แล้วก็ให้คนเกิดปีที่เป็นศัตรูกันในแต่ละวัน
มาผูกข้อมือให้เป็นเวลา 7 วัน  อยากรู้ก็ดูปฏิทินของจีนจะมีบอกไว้
วันนี้วันที่ แพะ  เป็นศัตรูกับ ฉลู  หนูหิ่ง ฯ เกิดปีฉลู  ก็เลยได้ผูกข้อมือให้พี่หลั่งด้วย
พี่ชายหนูหิ่ง ฯ เกิดปีแพะ  ก็เลยไม่ต้องไปหาใคร
สายสิญจน์สีดำ  มีกี่เส้นก็ไม่รู้  แต่ให้ดึงออก 2 เส้น  แล้วก็ไปป้ายที่ศรีษะของแกจากหน้าผากไปด้านบน 2 ครั้ง
แล้วพูดว่า  ขอให้หายจากโรคภัยไข้เจ็บ  แล้วก็ทำแบบเดียวกันที่ฝ่าเท้าทั้ง 2 ข้าง
แล้วนำสายสิญจน์ที่เหลือผูกข้อมือให้แก
หนูหิ่ง ฯ ก็อธิฐานว่า.... เนื่องด้วยในวันนี้เป็นวันที่แพะกับวัวเป็นศัตรูกัน  หนูหิ่ง ฯ เกิดปีฉลู  จึงขอผูกสายสิญจน์เรียกขวัญให้
ขอให้พี่หายจากโรคภัยทั้งหลาย  ขอให้มีอายุมั่นขวัญยืน  อยู่กับสามี แม่ น้อง ลูกและหลานไปอีกนานแสนนาน
สำหรับบุญกุศลที่หนูหิ่ง ฯ ได้กระทำมา  ขอได้โปรดดลบันดาลให้พี่สาวหนูหิ่ง ฯ อย่าได้เจ็บปวดทรมาณเลย
หากแม้นว่าหนูหิ่ง ฯ มีอายุยืนยาว  ก็ขอให้ท่านยมพบาลแบ่งให้พี่สาวหนูหิ่ง ฯ สัก 10 ปี หรือ 20 ปี ก็ได้
พี่สาวหนูหิ่ง ฯ ก็ยิ้มให้  แล้วพูดว่า  อยู่ด้วยกันนาน ๆ จะถูกแกบ่น - ด่าทุกวันนะ  หนูหิ่ง ฯ ก็บอกว่าไม่เป็นไร
หนูหิ่ง ฯ ไม่ค่อยได้อยู่บ้านให้ด่าอยู่แล้ว   แกก็พูดว่าขอบใจนะ
แล้วก็ทำซ้ำเหมือนเดิมอีกรอบ  เพราะต้องผูกข้อมือทั้ง 2 ข้าง  ส่วนด้ายที่ดึงออกมาข้างละ 2 เส้น
ให้ไปทิ้งไว้ใต้ต้นกล้วย  หนูหิ่ง ฯ ต้องไปทิ้งพรุ่งนี้  เพราะว่าวันนี้อยู่เฝ้าแกที่โรงบาล  แล้วก็ติดต่อเรื่องยา
กลางคืนก็นอน - นั่งเฝ้าแกต่อ  ไม่ได้ไปไหน
ขณะที่พิมพ์  แกก็เรียกให้ไปช่วยพาแกลุกหลายครั้ง  แกก็จะยิ้มให้ทุกครั้ง  บอกว่าอยากลุก
บอกว่าปวดจังเลย  หนูหิ่ง ฯ ก็จะไปนั่งข้าง ๆ เป็นเพื่อน  จับมือไว้บ้าง  นวดให้แกบ้าง  แต่ไม่ชวนคุย  เพราะแกรำคาญ
พอแกบอกจะนอน  หนูหิ่ง ฯ ก็ปรับที่นอนลง  แล้วก็มานั่งพิมพ์ต่อ
ถ้าแกลืมตาหันมาเห็น  ก็จะถามว่าทำไมยังไม่นอน  หนูหิ่ง ฯ ก็บอกว่าพิมพ์งานอยู่  ยังไม่ง่วง  จะได้อยู่เป็นเพื่อนพี่ไงคะ
วันนี้คงจะพิมพ์แค่นี้  เป็นการระบายความเครียด  คืนนี้คงจะนอนไม่หลับทั้งคืน 
 ไม่เป็นไร  ให้พี่ซิงหลับไปเพราะแกอดนอนมาหลายคืนแล้ว  พี่หลั่งไม่ยอมให้คนอื่นนอนเฝ้าแกเลย
อาจจะไม่อยากให้เขาเห็นแกตอนปวด - ทรมาณหรือเปล่า  หรือจะเป็นเพราะรำคาญ   หรือกลัวคนเฝ้ารำคาญแก
แต่หนูหิ่ง ฯ ดีใจนะที่วันนี้แกให้หนูหิ่ง ฯ นอนเฝ้า  พี่ซิงจะได้หลับพักผ่อนบ้าง  
ส่วนหนูหิ่ง ฯ ถ้าง่วงก็จะกลับไปนอนที่บ้านตอนกลางวัน  เพราะนอนที่โรงบาลมีคนเข้า ๆ ออก ๆ ทั้งวัน  คงไม่หลับ
หากพี่ ๆ ท่านใดเข้ามาอ่าน  หนูหิ่ง ฯ ก็ขอให้ช่วยส่งกำลังใจให้ด้วยนะคะ  ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ  ^__^
				
comments powered by Disqus
  • อัลมิตรา

    17 มกราคม 2554 21:41 น. - comment id 121459

    อ่านเรื่องราวคราวที่พี่เธอป่วย
    เหมือนร่วมด้วยสถานการณ์วันโศกศัลย์
    เพราะว่าเป็นคนป่วยด้วยเหมือนกัน
    เต้านมฉันก็เส็งเคร็งมะเร็งไช
    
    คล้ายตัวเธอก็ป่วยด้วยตรวจสอบ
    รอหมอตอบเรื่องราวเป็นข่าวใหม่
    ตัดโน่นทิ้ง ตัดนี่ทิ้ง ทิ้งมันไป
    แล้วแก้ไขเปลี่ยนแปลงพร้อมปรับปรุง
    
    อันมนุษย์ผจญกรรมเรื่องธรรมดา
    ประดุจหญ้าเนืองนองเต็มท้องทุ่ง
    มีเส้นทางหลากหลายให้ผดุง
    มีเรื่องยุ่งทุกข์ยากอีกมากมาย
    
    
    กว่าเกิดแก่เจ็บตายในระบบ
    กว่าพานพบซาบซึ้งเพียงหนึ่งสหาย
    กว่าบรรลุประสงค์คงค่อนปลาย
    กว่าเสียดายชีพจรตอนปลิดปลง
    
    สุดแต่กรรมบันดาลให้เป็นไป
    เลิกคว้าไขว่ปรารถนาคราลุ่มหลง
    กำหนดจิตปล่อยวางอย่างบรรจง
    หลับตาลง..เลื่อนไหลไปตามกาล
    
    ... เราเพียงแต่จะบอกว่า ทุกคนก็เหมือนนับเวลาถอยหลัง ...
    ... ทุกคนมีจุดหมายปลายทางที่จะต้องไปให้ถึง ...
    ... เพียงแต่การเดินทางไปยังจุดหมายนั้น จะสะดวกสบาย หรือลำบาก ...
    ... ท้ายสุด จุดนัดพบ ก็คือที่เดียวกัน ...
  • นายสุรศรี

    17 มกราคม 2554 19:57 น. - comment id 121463

    หวัดดีครับคุณหนูหิ่ง.........
      เอ้อ...เห็นชื่อคุณมาสองสามหน้าแล้ววันนี้ตัดสินใจเข้ามาอ่านถึงได้รู้ความจริง...
      คุณหิ่งครับ  ผมเห็นใจพี่สาวคุณมากครับและขอชื่นชมในความรักที่คุณมี่อพี่สาวของคุณ พี่สาวของคุณโชคดีมากครับที่มีน้องสาวที่แสนดีอย่างคุณ  
      ด้วยอำนาจคุณพระรัตนตรัยขอจงดลบันดาลให้พี่สาวคุณจงหายเป็นปกติครับคุณหิ่งห้อย
       เอาเป็นว่า เราเป็นเพื่อนกันนะครับ  คุณหิ่งถ้าไม่รังเกียรติ โทรหาผมได้ครับผมยินดีเป็นเพื่อนคุณครับ ๐๘๒๑๒๑๙๕๖๔
                   
            36.gif36.gif36.gif
  • หิ่งห้อยน้อยใจ

    18 มกราคม 2554 02:51 น. - comment id 121471

    
    สวัสดีเจ้าคุณสุรศรี  ^__^
    
    ขอบคุณมาก ๆ สำหรับคำพรที่ให้พี่สาวนะคะ
    
    ยินดีอย่างยิ่งสำหรับมิตรภาพที่มอบให้ แล้วก็เกียรติเป็นเพื่อนกับหนูหิ่ง ฯ นะคะ
    
    หนูหิ่ง ฯ SMS ไปแล้วนะคะ  เพราะว่าช่วงนี้จะอยู่กับพี่สาวเกือบตลอดเวลา
    
    แกไม่ชอบเสียงดัง  หนูหิ่ง ฯ ก็จะโอนสายลูกค้าไปออฟฟิทหมด  ถ้ามีอะไรด่วนน้อง ๆ ก็ SMS มาค่ะ
    
    
    
    สวัสดีเจ้าพี่อิม
    
    หนูหิ่ง ฯ ได้ข่าวว่าพี่อิมป่วยเหมือนกันค่ะ  แต่ไม่ได้ไปเยี่ยมเลย  *__~
    
    รู้สึกเหมือนเป็นคนแล้งน้ำใจเลยค่ะ  พี่อิมเมลล์เบอร์โทรให้หน่อยได้ไหมคะ ?
    
    ลงกทม.เมื่อไหร่จะขออนุญาตเข้าไปเยี่ยมทักทายนะคะ  ^__^
    
    ได้ทราบข่าวว่ามีพี่ก็ป่วย
    ก็เพราะด้วยอ่านกลอนในตอนหลัง
    ไม่เป็นไรหรอกพี่อย่าจริงจัง
    ต้องมีหวังอยู่เสมอใจดีดี
    
    ยิ้มร่าเริงสดใสในทุกวัน
    แล้วฝ่าฟันให้พ้นจนสุขี
    เรื่องธรรมดาโรคภัยไข้เจ็บมี
    ทำวันนี้ให้เป็นสุขก็เพียงพอ
    
    ขอบคุณมากค่ะพี่อิม  ที่ยังไม่ลืมน้องคนนี้  ^__^
    
  • Namtan

    21 มิถุนายน 2554 13:46 น. - comment id 124497

    ไม่แน่ใจว่ายาที่หาอยู่เป็นตัวนี้หรือไม่ค่ะ ถ้าใช่ก็ขอแชร์เป็นวิทยาทานค่ะ http://www.facebook.com/BangkoktipOsod

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน

>