ให้คะแนนกลอน

ฉันดีใจ

คนเขียนกลอน


ฉันจะมีความสุขถ้ารู้ว่าเธอได้อ่านกลอนของฉัน
และจะส่งให้ทุกทุกวันเท่าที่ฉันคนนี้จะทำให้ได้
กลอนแต่ล่ะกลอนได้กลั่นมาจากความรัก
ของฉันที่มีอยู่มากมาย...
ซึ่งมันจะไม่จางหายหรือว่าลบเลือน
หากอยากได้เดือนก็จะหามาให้ได้
แม้หากเป็นดอกไม้ที่อยู่สูงก็ไม่หวั่น
หากมันทำให้เธอและฉันยังคงรักกัน
ฉันก็จะไม่หวั่นจะทำมันให้ดี
เพราะผู้ชายคนนี้มันได้รักเธอเข้าแล้ว
แต่ว่าจะแห้วรึเปล่านั้นฉันคนนี้ไม่สน
หากได้เพียงรักข้างเดียวก็จะทน
แม้เพียงได้เป็นฝนก็ดี...
ที่ได้อยู่ข้างกายเธอยามเปียกปอน

เป็นมดหรือราชา . . .

Mr.yoda

ชีวิตคนมีปัญญามากกว่ามด
                   สู้ออมอดบางครั้งยังขยัน
                   มีความซื่อทำงานจริงสิ่งสำคัญ
                   ทำได้นั้นอยู่อย่างมดไม่อดตาย
                          หากเรามัวสุขสรรค์เช่นราชันย์
                    สุขทุกวันเสวยสุขบรรทมสบาย
                    หากแต่ไม่คิดทำงานก็วอดวาย
                    อาจสลายเพราะความสุขไร้ทำการ
                           ชีวิตคนเหนื่อล้าก็จงทน
                    จงฝึกฝนวิชาชีพให้แตกฉาน
                    หนักฝึกเอาเบาฝึกสู้ให้รู้งาน
                    แล้วสักวันจะพบพานวันฟ้าใหม่

ถนนในหัวใจ

สายรุ้ง

บนถนนนั้นมีคนอยู่มากหลาย
แต่ทำไมใจฉันมันเปล่าเปลี่ยว
เพราะใจฉันนั้นมีเธอคนเดียว
มันเปล่าเปลี่ยวเหลียวหาไม่เห็นเธอ
ไปไหนหนอพี่มารอเฝ้าคอยพบ
เธอกับหลบหนีหน้าพาใจเศร้า
พี่มาคอยทั้งวันตั้งแต่เช้า
แม้แต่ข้าวไม่ได้กินแทบสิ้นใจ
หวังว่าเธอคงมาหากันหนอ
พี่จะรอจนกว่าวันฟ้าใหม่
ขอแค่เพียงเห็นหน้าให้ชื่นใจ
ในวันวาเลนไทน์เท่านั้นพอ

คืนสังเวียน

พี่ดอกแก้ว

งามแดนดินถิ่นทองผ่องอรุณ 
แสงแดดอุ่นทาบทอกอไม้ไหว 
ความสดเขียวเรียวก้านสะท้านใบ 
ตามสายลมพรมไกวดอกไม้คลอน 
หยดน้ำค้างล้างใบให้สวยสด 
หยาดน้ำจรดปลายแววแพรวสะท้อน 
ความสดใสล้างฤดีที่อาวรณ์ 
และอาทรแสงเช้าที่พราวตา 
เริ่มความหวังครั้งใหม่ใจฮึกหาญ 
ดังแสงฉานสานชัยในแหล่งหล้า 
ดำเนินตามรอยต่างหว่างมรรคา 
อย่างรู้ค่าชีวิตและจิตใจ 
ทุกหนแห่งคือแหล่งสังเวียนสู้ 
ให้รับรู้ประสบการณ์ผ่านวิสัย 
เสริมทักษะชนะละปวงภัย 
ต้องมีใจอดทนบนความดี 

โคลง นี้เพื่อพ่อ ฉบับแก้

กลอนกระถาง

วันนี้ขอลองแต่งอีกบทค่ะ..คงไม่ได้เขามาอีหหลายวัน เพราะต้องไปเรียนค่ะ
 พงษ์พัฒน์พูดพร่าพ้อ.....ผิดใด
เสื้อต่างสีสิใย..........กล่าวท้วง
ยืดยื้อที่อาศัย...........ผิดพร่อง  ไหมนา
หยุดกล่าวล่วงแทรกซ้อง..........ร่ำร้อง  โทษใคร 
พยายามแก้ไข แล้วนะคะ  ขอบคุณทุกท่านค่ะ ที่ชี้แนะ

"ภ า ว น า"

แมงกุ๊ดจี่

  
หากวันหนึ่งเจอใครคนใกล้กว่า
อยากรู้ว่า...เธอนั้นจะหวั่นไหม?
แล้ววันหนึ่ง!  เขามอบรักปักใจ
จะหวั่นไหว...สับสนไหมคนดี...
เพราะสองเราห่างเหินเกินจะใกล้
หากมีใคร...แทรกกลางหว่างวิถี
แล้ววันหนึ่ง  ปล่อยเฉย  รักเคยมี
กลัวคนดี...เปลี่ยนไปเมื่อไกลกัน...
ความสัมพันธ์แนบชิดสนิทใกล้
อาจทำให้...หัวใจเธอ ไหวหวั่น
กลัวรักแท้  อาจแพ้  ใกล้ชิดกัน
ขอเธอนั้น...แน่นหนักในรักเรา...
ขอเพียงเธอใจภักดิ์และรักมั่น
จะไม่หวั่น...เส้นทางที่ว่างเหงา
มีหัวใจ  แน่นหนัก "รักสองเรา" 
อย่าให้คนไกลคอยเฝ้า "ภาวนา"

รัก

unicorn

                    NO FEAR, 
              NO TEAR, 
     LOVE MAKE, 
NO WAR.

เหตุผลที่รักเธอ

แว่นหนา

     ทำไมจึงรักเธอรู้ไหม
เธอรับได้ในนิสัยคนอย่างฉัน
ไม่เคยนิ้งอย่างผู้หญิงเขาเป็นกัน
ไม่คะขาไม่อ่อนหวานก๋ากั่นเกินพอดี
     บางทีห้าวบางทีเฮี้ยบเฉียบคล้ายชาย
บ้างร้องไห้บ้างน้อยใจบ้างวิ่งหนี
เธอยังรับได้หมดใจที่เธอมี
จะไม่รักได้ไงล่ะทีนี้...
                   ...คนดีรักเธอที่สุดเลย

..๏ สนามแห่งความคิด

อัลมิตรา


 
..๏ หลากใบไม้ร่วงหล่นบนทางเถื่อน
หยดเลือดเปื้อนเห็นทั่วหวาดกลัวหนอ
โรงเรียนร้างไร้เสียงนักเรียนคลอ
ภัยเกิดก่อจากไหนใครทบทวน ?
" ต่างศรัทธานั่นไง "..บางใครอ้าง
มิกระจ่างคำตอบจึงสอบสวน
แต่ละศาสตร์คำสอนย้อนใคร่ครวญ
ทุกศาสน์ล้วนตอกย้ำกระทำดี
" เกมการเมืองฉ้อฉล "..บางคนเอ่ย
ซ้ำเปรียบเปรยรัฐบาลยุคนั้นนี่
ไฟลุกลามถังแดงหลักแหล่งมี
รอยแผลนี้ผ่านวันมิบรรเทา
" ต้องการแยกดินแดน ".. บ้างแค่นรู้
ความเป็นอยู่,ความคิดผิดแผกเหล่า
ใครข้ามถิ่นจำไว้ข้าฯ ไม่เอา
หากเฉียดเงาระวังไว้ข้าฯ ใคร่เตือน
" ยามสงบ-งบไม่มี " เท่าที่เห็น
สร้างประเด็นฆ่าฟันกันกลาดเกลื่อน
บ้างอวดรู้ช่ำชองแต่สมองเลือน
บ้างบิดเบือนโทษซัดให้รัฐบาล
ทั้งหมดคือสนามแห่งความคิด
อาจถูก-ผิดตามใจปากใครขาน
แผ่นดินใต้จะรุ่มร้อนย้อนตำนาน
หรือสราญสุขสดใสไทยยินดี
คงขึ้นอยู่กับหัวใจไทยทั้งชาติ
ขับไล่ความวิปลาส,ความบัดสี
ไม่ว่าพุทธมุสลิมยิ้มไมตรี
สุขปรองดองร่วมปฐพีจากนี้ไป ๚ะ๛

ความรักกับนิทาน

Miracle of Abstract

อยากให้รักเป็นเหมือนดั่งนิทาน
ดั่งตำนานที่เล่าต่อกันมา
ปราศจากอุปสรรคกาลเวลา
ที่พลัดพาเรานั้นแยกจากกัน

เกิดมาเพื่อสิ่งใด?

ลักษมณ์

แม้นมิต้องเกิดมาเพื่อสิ่งใด
ก็เกิดมาได้ทั้งนั้น
ทั้งคน สัตว์ อีกธรรมชาติสารพัน
ก็เกิดกันอยู่ทั่วไป
เกิดมาเพื่อสิ่งใดนั้นตามแต่ตั้ง
ตามแต่หวังคิดทำเอาเองไฉน
จะทำตามสิ่งที่ใครบอกเอาไว้ก็ทำไป
หรือจะทำตามใจตน
หากเกิดมาแล้วเรียนรู้เร่งศึกษา
ตามมรรคาพระพุทธองค์ตรงมรรค ผล
ถึงที่สุดแห่งทุกข์ นิพพานยล
เลิกเวียนวนตายเกิด...เลิกเกิดตาย
เขียนไว้ในความคิดเห็นที่บทกลอน คือตัวตน? ของคุณอัลมิตรา 
นึกถึงอีกทั้งยังชอบใจอยู่มาก จึงนำมาเขียนลงไว้ที่นี่ด้วยครับ
ท้ายที่สุดนี้
โปรดติตามงานเขียนชิ้นถัดไป อันอาจเป็นงานเขียนชิ้นสุดท้ายแล้วของผู้เขียน ที่จะได้เขียนเรื่องราวต่างๆ ผ่านบทกลอน ลงเก็บบันทึกไว้ในที่อันเป็นที่รัก...แห่งนี้ !! ได้ในวันพรุ่งนี้(ถ้าไม่มีเหตุขัดข้องเกิดจากผู้เขียน หรือโดนปิด) ครับ
ลักษมณ์
:]

อยุ่อยู่ก้อเบื่อ เพราะเธอเล่นตัว

cat lover

อยากมีคนเอาใจมาเคียงคู่
คอยนั่งอยู่ข้างกายให้สีสรร
เลยเริ่มหาผู้เปนคู่รีบจีบพลัน
อ้ะเห็นเด็กคนนึงน่ารักดี
รีบเดินรี่ไปหา หวัดดีจ้า
มาจากไหนมากับใครมีเพื่อนไหม
หากไม่มีฉันจะไปเป็นเพื่อนให้
ไม่ทำไร ฉันจริงใจ อย่างแน่นอน
เด็กคนนี้ท่าทีไม่ยอมตอบ
วิ่งหนีรอบไม่เอาไม่อยากเห็น
คนหน้าม่อไม่เอาไม่อยากเป็น
แฟนคงเข็ญทุกข์ใจแทบทุกวัน
ฉันไม่ลดไม่ละเดินหาต่อ
ฉันไม่ม่อแค่หาคนถูกฉัน
เธอคนเดียวที่รู้สึกถูกตาพลัน
ไปไปมาอ้าวมาอยู่ โรงเรียนเดียว
ว้าวชะตา ฟ้าพาเรามาคู่
เราได้อยู่ห้องข้างข้างน่าหวาดเสียว
ทุกทุกวันฉันคิดหาเธอคนเดียว
เพราะคิดว่าเราคงเกิดมาคู่กัน
ฉันยังตามต่อไปไม่ลดละ
ก้อฉันจะ จีบเธอ ไม่ย่อท้อ
แต่บางที เธอเล่นตัว จนฉันต้อ
เอาไงดี จะจีบต่อไปทำไม
คนแบบนี้ ไมรียังไม่รับ
ฉันจึงกลับ เหหันหาคนใหม่
รู้สึกเธอน่ารำคาญ กระดองใจ
อยากให้เธอไปพ้นพ้น ลูกตา
เธออวดนู่นอวดนี่มีคนชอบ
ฉันจนตรอก กลายเป็นแค่ลูกหมา
แค่จีบเด็กไม่สำเร็จ ยังมาบ้า
ฉันเบื่อหน่ายอำลาดีกว่านะ
จำไว้เลย เล่นตัวมากก้อไม่ดี
แต่บางทีก้ออย่าปล่อยตัวเลยหนา
ทำพอดีเฉยเฉยจะนำพา 
คนดีดี มาหามาชอบเอง

เก้อ

ขลุ่ยหลิบ

        คิดถึงคนเคยเข้าใจมาไกลห่าง
จึงเคว้งคว้างหวั่นไหวฤทัยผวา
จากทั้งตัว   ทั้งใจ   ไกลสุดตา
จนปัญญาจะแย้งเธอกลับคืน
ที่จะต้องสูญเธอไปในครั้งนี้
ยิ้มทั้งที่หมองหม่นจนสุดฝืน
เจ็บแสนเจ็บชอกช้ำทนกล้ำกลืน
โอ้ใครอื่นหรือจะเป็นดังเช่นเรา
คิดถึงเอยคิดถึงลึกซึ้งนัก
คนเคยรักจากไปทิ้งให้เหงา
คงจะลืมความหลังครั้งวัยเยาว์
โลกจะเศร้าอย่างนี้อีกกี่วัน
อยากรู้นักเธอวันนี้อยู่ที่ไหน
อีกเมื่อไหร่จะกลับมารับขวัญ
ไม่คิดเยือนแล้วหลอกไปทำไมกัน
ปล่อยให้ฝันแล้วเก้อเพ้อคนเดียว

สามประโยคที่เฉลยว่า “ทำไมพ่อหลวงต้องทรงงานหนัก”

KIRATI

ภาพพระองค์ ทรงประทับ นั่งกับพื้น
อย่างมิฝืน เพื่อยื่นถาม ความสงสัย
ปวงประชา เป็นสุขบ้าง ฤา อย่างไร
สดับใน หทัยมั่น เมื่อท่านมา
มองผืนดิน ถิ่นที่นา และป่าดง
กล้องพระองค์ ทรงบันทึก เพื่อศึกษา
สิ่งใดควร ทรงดำรัส ให้พัฒนา
สิ่งใดพา ไร้คุณค่า ให้ทบทวน
ทรงนั่งคิด ติดประชา ให้กล้ากล่าว
บอกเรื่องราว เล่าปัญหา เพื่อพาหวน
เก็บข้อมูล เป็นศูนย์กลาง การประมวล
รายล้นล้วน เพื่อทวนจิต เมื่อคิดทำ
ดินเกษตร ว่าเหตุหนึ่ง ซึ่งเป็นกรด
ทรงกำหนด ลดดินเปรี้ยว เกี้ยวดินขำ
ชื่อโครงการ ว่า “แกล้งดิน” คณินนำ
ได้จดจำ แกล้งดินช้ำ ทำกลับดี
อันโครงการ “ตาม” พระราช ดำริ
ทรงตรัส ติ ดำริความ “ตาม”สนอง
เผด็จการ หารน้ำใจ หากใครมอง
ในครรลอง ใช่ปองสั่ง ให้ทำตาม
จึงทรงความ เห็นว่างาม เอา“ตาม”ออก
และชวนบอก ออกโดยจิต ที่ชิดถาม
เป็นประชา พิจารณ์ไซร้ ไว้งดงาม
แทนด้วยคำ “อันเนื่องมา  จาก”คงดี
(จาก “โครงการตามพระราชดำริ” เปลี่ยนเป็น “โครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ)
หนึ่งในข้าฯ สนองได้ ใต้พระบาท
เป็นจอมราช ยศพระบาท ธ ทรงศรี
เหตุไฉน ต้องเหนื่อยองค์ ทรงงานมี
เพราะหน้าที่ ใช่ทรงชี้ ให้มีทำ
พระทรงตรัส ดำรัสตอบ ตามชอบถาม
ทรงเห็นความ อยู่

อิทิสังฉันท์ ๒๐ โองการบูชาครู

เฮาชาวดอย


         อิทิสังฉันท์  ๒๐ (โองการบูชาครู)
โอมนมัสพนมกร์ยกชุลี   จะไหว้พระครูวิชากวี   
นมัสการ
โดยอนึ่งพระครูพระโคลงสิสาน   สิสร้างสิสรรค์สิทาน 
  วิบทวัฒน์
ครูกวีนที่จะกล่าวนมัส   กำเนิดคำกลอนไสวสวัสดิ์ 
 บุชาครา
ครูกะรายยะพัฒน์อุบัติเพราะผ่าน   สมัยกาพย์กวีสิปาน   
ประดิษฐ์แปลง
ครูคำร่ายนมัสการแสดง   สุภาพคำหลวงบุราณแสลง   
ละก่อนมา
ผืนนราสุธานมัสมหา   สมุทรสิงคริงนครา   
นมัสการ

... ♫ ♥ ♫ ลั่นทมยามลมโชย ♫ ♥ ♫ ...

cicada


เพราะลั่นทมลมทวนก็หวนหม่น
หล่นจากต้นใครเล่าจะเฝ้าถนอม
และดอกโรยโหยไห้ไร้คนดอม
แอบจมจ่อมซุกร่างอย่าง..ลั่นทม
ร่วงอยู่ข้างกอหญ้าคราหน้าหนาว
บนทางเท้าถูกคนเหยียบจนขม
กลีบกระจายช้ำชอกท่ามหมอกลม
เพราะเป็นเพียงลั่นทมที่กลมกลืน
มิใช่อย่างสารภีที่หอมหวน
ตรลบอวนนาสาชมว่าชื่น
หรือเกินใฝ่ดั่งบุหลันเจ้าขวัญยืน
ชั่วคราชื่นแล้วตรมเพียงลมล้อ..
สะบัดดอกบอกใบขอไกลห่าง
ควงกลีบร้างหล่นไหวใจเหี่ยวห่อ
และลั่นทมขมขื่นยังฝืนรอ
เหงาใบช่อไร้คนชมลั่นทมครวญ....
ขอบคุณภาพจาก Internet ค่ะ 

ใต้ธารา

บุญพร้อม

 ใต้ธารา นั้นยาก ลำบากเดา
ว่ามีเต่า  ตอไม้  หรือไอ้เข้
ขืนประมาท พลาดไป ได้จบเห่
จึงโอ้เอ้     เรื่องมาก  ไม่อยากลง
  
  ใช้ขันตัก  รดกาย  สบายกว่า
จะติดมา   เพียงแต่  แค่ฝุ่นผง
เปื้อนนิดหน่อย ไม่ตาย สบายองค์
ดีกว่าลง  ไปแช่    เสี่ยงแน่นอน
 
   แต่ผู้คน  ก็ยัง   ต้องการน้ำ
ขาดเช้าค่ำ  ร่างกาย  ก็ผ่ายผอม
ขาดบ่อยบ่อย มีไหม ใครเขายอม                                                                   ถึงหว่านล้อม  แค่ไหน ใครจะฟัง

คิดถึงกำลังใจดวงเก่า....

zilver

กลับมาแล้วใช่ใหม..
กับใจดวงนึง...ที่เคยห่างหาย
กลับมาที่เก่า..ที่เราให้สิ่งดีๆมากมาย
คลายความเดียวดาย..เศร้ากายและเหงาใจ
คิดถึงกำลังใจดวงเก่า....
คิดถึงวันเหงา..ที่เราเคยร่วมสร้างร่วมแก้ไข
กลับมาแล้วสินะ...จากการที่รอคอยที่ยาวไกล
ซากจากความแตกร้าวคงจางไปเมื่อใจดวงนั้น
..................ก้าวเข้ามา..................................
น้ำค้างบนยอดหญ้า..ลมโชยอ่อน
น้ำค้างบนใบบอน....เม็ดกลมใสในพฤกษา
เหมือนใจควงเก่าที่มีจากไป..แล้วกลับมา
เหมือนน้ำค้างเมื่อผ่านเวลา..ก็หยดลงมา
.....ที่ผืนหญ้าให้ชุ่มใจ..........................
เหมือนละอองฝนที่ซัดสาด...
เหมือนภาพวาด..ที่ได้พบพู่กันอันใหม่
เหมือนหมู่ปลา......เหมือนดาราเจอฟ้าคู่ใจ
เหมือนใจดวงนี้ที่ไม่มีใคร...ได้เจอสิ่งใหม่
.............แล้วใจก็ชื่นบาน.................

เศร้าอีกครา..วาเลนไทน์

กิตติเวทย์

วาเลนไทน์อีกคราอุราหมอง 
คนเคยปองครองรักมาหักหาย 
เห็นคนอื่นมีคู่วาเลนไทน์ 
ให้เศร้าใจยิ่งนักรักจากจร 
ปีที่แล้วทำฉันเศร้ามาคราวหนึ่ง 
ยังตราตรึงไม่หายคล้ายถูกศร 
ยังเจ็บปวดอุราด้วยอาวรณ์ 
เมื่อไหร่หนอเธอจะย้อนหวนคืนมา 
วาเลนไทน์ปีนี้อยู่ที่ไหน 
รู้หรือไม่คิดถึงซึ้งหนักหนา 
อยากให้รู้ฉันรอวันเวลา 
เธอกลับมาคู่ฉันที่ฝันรอ... 

หอม

ศักดิ์ระพี ผาเมือง

เสียงเว้าวอนสะท้อนคำจำนรรพูด
ดังไม่หยุดมาแต่ไกลให้ฉงน
ดังสลับกับเสียงเพลง ยิ่งชอบกล
แต่มีคน วิ่งควัก กวักริมทาง
เป็นผู้หญิงทั้งนั้นที่รุมล้อม
บอกว่าหอมไม่แพงแข่งกันซื้อ
เราผู้ชายด้วยกัน แหม่!! นับถือ
ดูในมือถุงสีขาว  อ้าว??..หอมแดง
รถพ่อค้า ขายเร่ เสน่ห์เหลือ
ขายหอมแดง ระเรื่อ ดั่งแก้มขวัญ
สี่โลร้อย เช้า-เย็น เช่นทุกวัน
สุขอนันต์ หอมถูก ทุกครัวเรือน
>