ในวาระดิถีขึ้นปีใหม่ ขออวยชัยให้พรเป็นกลอนหวาน สุขสดชื่นสมหวังดังต้องการ ทุกรข์ร้ายผ่านความโชคดีนี้เข้ามา ทั้งการงานเรืองรุ่งผดุงโชค ความเศร้าโศกมลายหายไปหนา ทั้งโรคร้ายหายระทมตรมอุรา ทุกชีวามีแต่สุขทุกทุกคน โชคดี...ปีใหม่ค่ะ....สุข...สดชื่น...สมหวัง...จงเป็นของทุกๆท่านค่ะ อ้อ...และสุข...สดชื่น...สมหวัง...จงเป็นของ แก้ว กลางไพร ด้วยค่ะ ....อวยพรตัวเองด้วยไม่ว่ากันนะคะ
๐ อันความเครียด เกิดได้ หลายสาเหตุ เกิดทุกเพศ ทุกวัย หนีไม่พ้น เครียดจากการ ต่อสู้ และดิ้นรน หรือเครียดจาก เหตุผล อีกมากมาย.. ๐ ความเคร่งเครียด นั้นทำให้ ร่างกายแย่ ความอ่อนแอ เข้าครอง ให้หมองไหม้ ภูมิต้านทาน ลดน้อย ด้อยลงไป ทำให้เกิด โรคภัย ในตัวเรา ๐ ถ้าหากทำ จิตใจ ให้สงบ ไม่กังวล ไม่วิตก ไม่ซึมเศร้า ความเครียดก็ จะไม่ กล้ำกลายเรา กำจัดเจ้า ความเครียด กันเถิดเอย เคล็ดลับ : เวลาเครียดให้หยุดคิดทุกเรื่อง ลองทำใจให้สงบ สัก 5 นาที แล้วจะรู้สึกดีขึ้น
...ใบหญ้าปลิวพริวไหวในลมพัด เงียบสงัดวังเวงเซ็งชิปเป๋ง นั่งกอดเข่าไร้เราสองนั่งร้องเพลง เสียงบรรเลงธรรมชาติสะอาดตา ...นกตัวน้อยคล้อยตามลมชมวิหก ฉันมองนกตัวน้อยเสียงจ๊ะจ๋า จู้ฮุกกรูดูนั่นนกวิหกพา ส่วนใจข้าพะว้าพะวงนั่งลงดิน ...เสียงน้ำไหลในธาราพาสดชื่น ใช่เสียงอื่นน้ำน้อยย้อยลงหิน เสียงน้ำตกเล็กน้อยย้อยธาริน ไหลลงสิ้นตามทางของน้ำไป ...โอ้ครานี้เวลาไม่มากแล้ว ดาวพราวแพรวกลางฟ้านภาใส ไร้เมฆหมอกบังจันทราดาราใน ส่วนดวงใจของข้าขอลาเอย...
หน้าส่วนตัว
ใจอ้างว้างว่างเปล่าเศร้าสุดแสน
อยู่ต่างแดนห่างแผ่นดินถิ่นอาศัย
วันเวลาต่างพาเราห่างไกล
สู่ทางใหม่แห่งชีวิตลิขิตตน
จากเคยอยู่ร่วมกันร่วมสรรสร้าง
ก็แยกทางห่างกันไปเพื่อฝึกฝน
เพื่อสร้างทางชีวิตแต่ละคน
ต่างคนต่างค้นหาฝันไป
จากวันนั้นฉันก็เดินทางเดียวดาย
สู้เป้าหมายในสิ่งสรรที่ฝันใฝ่
ห่างเพื่อนพ้องผองมิตรคู่คิดไกล
ด้วยหัวใจใฝ่หาฝันอันตั้งมา
นานแล้วหนอที่ต่างคนต่างฝัน
ต่างแยกกันผันเส้นทางแห่งปราถนา
ต่างกำหนดกฎทางเดินเผชิญชะตา
ต่างมุ่งหน้าพาชิวิตลิขิตไป
เพื่อนรักเอ๋ยป่านนี้สุขหรือเศร้า
คงไม่เหงาเหว่ว้าหรอกใช่ไหม
คงสมหวังที่สรรสร้างอย่างตั้งใจ
ทางหวังไว้คงสำเร็จเสร็จสมจินต์
ส่วนตัวเราเพื่อนเอ๋ยมันสิ้นแล้ว
สิ้นดวงแก้วแห่งความฝันจะโผผิน
จบด้วยเศร้าเราผิดหวังทั้งชีวิน
ยากโผผินบินดังเก่าที่เรามา
ถึงยังไงเราไม่ทิ้งฝันอันนี้
มันคงมีทางอื่นจะฝืนหา
แม้ล้มลงสักร้อยครั้งพันน้ำตา
จะอุตสาห์หาให้ได้ในสักวัน................
เราสัญญา
สองมือนี้ที่สร้างงาน
๏สองมือนี้ที่เคยเคาะเขียนขาน
มุ่นกับงาน ตัด เจาะ เลาะแผ่นสา
แล้วได้กรอบงามพ้อละออตา
วางหมึกทองรอบกรอบค่าละมุนละไม
จัดแจงแต่งโบว์ทองผูกคล้องรัก
คือสมานสมัครค่ารักใคร่
ให้ลูกน้อยมอบแม่ผู้ห่วงใย
สอดสายใจเย็บเป็นโบว์โก้ตรงกลาง
แล้วปิดแปะด้านหลังให้เรียบร้อย
จึงค่อยรีด กรีดสัน ทั้งสองข้าง
นำหนังสือตัวอย่างลงมาวาง
อยู่ตรงกลางช่องพอดี มิรี่ทำ
เห็นน้ำใจ ใสพิสุทธิ์ ผุดสะอาด
จึงทากาว กันพลาด คาดถลำ
ค่อยแปะชิด ผสาน..งานวางนำ
เพื่อถ้อยคำ ..บูชาแม่...แก่แผ่นดิน
ลูกเอ๋ย เคยวิโยค กระโดกกระเดก
มามะมา...แม่จะเสก...เป่ามนต์สิ้น
ให้ลูกรัก สมใจ..เป็นอาจินต์
ด้วยยลยิน...กราบเท้าแม่...แก่วรรณกรรม ๚ะ๛-
ทิกิ_tiki
๑๖.๒๐นาฬิกา เพลาเช้า
พระพุฤหัส ที่ ๕...สิงหาคม พุทธศักราช ๒๕๔๗
แรม ๕ ค่ำ เดือน ๘/๘
สยาม..กรุงเทพฯเมืองฟ้างามเมฆสีเงิน ตะวันอุ่น..ประเทศไทย
สงวนลิขสิทธิ..ตามพระราชบัญญัติ
Copyright ..All rights reserved
ทิกิ_tiki
สองมือนี้ที่สร้างงาน
ยาสิ้นสวาทขนานแท้นั้นแน่นัก แก้ชอกชักช้ำในไข้กลัดหนอง เพียงเม็ดเดียวสุดประมาณซ่านลำพอง ถ้าได้ลองจะลืมสิ้นถวิลรักลวง จะไม่หวลกลับสิ้นถวิลหา จะไม่พาจิตหลงปลงแหนหวง จะไร้รักไร้สวาทขาดทั้งปวง ลืมที่ลวง..ลืมสิ้น..แม้กลิ่นรักใด ๆ ..คำเตือน...ก่อนทานยานี้ต้องมั่นใจว่าจะตัดสิ้นสวาทแล้วจริง ๆ..อิอิ
อยากอยู่คนเดียวเงียบๆ เพราะน้ำตาเย็นเฉียบกำลังเริ่มไหล นึกถึงอดีตแล้วหมดแรงที่จะไขว่ขว้าสิ่งใด เพราะเธอจากฉันไปโดยไไม่บอกลา ทำไมถึงทำกันได้ หรือความคิดถึงหมดไปความหวั่นไหวเลยแทนที่ เธอคิดอะไรของเธอ....คนดี มารยาที่มีมันฟ้องฉันคนนี้ว่าเธอคนดี....หลอกลวง ตลอดเวลาที่ผ่านมา คำรักทุกคำที่เธอบอกว่าค่าของมันใหญ่หลวง วันนี้ฉันเห็นมันเป็นแค่คำลวง ไม่มีค่าใหญ่หลวงอย่างที่เข้าใจ การกระทำเสแสร้ง การแสดงนับว่ายอดเยี่ยมยิ่งใหญ่ ส่วนฉัน....รับบทเป็นคนดู..ก็ซึ้งกับการแสดงไป แต่หารู้ไม่การแสดงที่ว่ายิ่งใหญ่....ไม่จริง ขอบคุณสำหรับทุกสิ่ง ที่เธอทิ้งไว้ก่อนไปจากฉัน น้ำตา...ฉันให้เธอเป็นรางวัล สำหรับการแสดงที่ทำให้ฉัน ---- ตายใจ ----
อย่าให้รู้ว่าเธอมีคนใหม่ อย่าให้รู้ว่ามีใครแทนที่ฉัน อย่าให้รู้ว่ามีใครมาแทนกัน รู้เมื่อไหร่วันนั้นให้เตรียมใจ บอกไว้ก่อนว่าฉันนั้นมั่นคง ไม่แปรผันไม่เคยมองใครคนไหน เป็นห่วงเธอเป็นห่วงด้วยดวงใจ ถ้าเธอมีคนใหม่ล่ะน่าดู
http://www.thaipoem.com/forever/ipage/song82.html รักข้ามขอบฟ้า วันนี้..... ฟ้าสดสอ้านสว่างไสวเสียเหลือเกิน มีงานมากมายรอท่าให้ทำ.. รื้อเรือนกระจกจัดใหม่ ใส่ต้นไม้ใบบัง ให้สะพรั่งริมรั้ว ราวอยู่ในป่าใหญ่ไพรกว้าง จัดห้องน้ำส่วนตัว วางกระถางดวงดอกไม้ไทย... ให้หอมหอม.กระดังงา พร้อม.. ทั้งพุดน้ำบุศย์ เหลืองพราวขาวนวลกอใหญ่ ที่กำลังพร่างดอกเต็มต้น.... และ.. ใจดวงอ้างว้างหากแสนสงบงาม ในยามค่ำนี้... ตั้งใจจะลองจุดเทียนกลิ่นกุหลาบใหม่ และ... หวังเต็มห้องใจจักมี..สายฝนระรินร่ำ มาอบพรำกลิ่นนวลดิน ให้รำลึกถวิลถึง ท้องทุ่งนา ที่ณ..บัดนี้ น้ำกำลังท่วมเจิ่งนอง ดั่ง...คลองแสนแสบ.. พาให้ยิ่ง..แสบแสน... http://www.thaipoem.com/forever/ipage/song18.html อกพี่กลัดหนอง พี่หมองดั่งคลองแสนแสบ เจ็บจำดังหนามยอกแปลบ แปลบ แสบแสนจะทน โอ้ว่ากังหัน ทุกวันมันพัดสะบัดวน อยากจะรู้จิตคน จะหมุนกี่หนต่อวัน ย่างเดือนสิบสอง ฟากคลองเจิ่งนองน้ำหลั่ง อยู่ไกลกันคนละฝั่ง ฝั่ง ยังร้องสั่งกัน สิ้นเดือนสิบสอง น้ำนองแห้งคลองขอดพลัน สิ้นความรักจากกัน เหมือนกังหันเปลี่ยนทางลม แสนแสบ แสบแสนเปรียบแม้นชื่อคลอง นี่คือโลงทองของเรียม ข
ปลดปล่อยความเศร้า ให้ลอยล่องไปกับสายลม
ทิ้งบทเพลงความขื่นขม ให้พริ้วพรมอย่างอ่อนไหว
เสียงกระซิบยังแว่วหวาน อยู่ในรอยกาลเสมอไป
วันเวลาไม่อาจลบเลือนได้ แม้รอยหม่นไหม้ ในความทรงจำ
ตะวันพลบค่ำให้คนเดินทางได้พักผ่อน
เอนตัวหลับนอน คิดถึงบทกลอนชวนฝัน
ความสุขเล็กๆ ในซอกใจ ยังเต้นไหวใต้เงาจันทร์
จินตนาการของฉัน มีความฝันของสองเรา
บนโลกแสนกว้าง ท่ามกลางดาวเต็มฟ้า
ความรักลอยล่องมา ลบเลือนคราบน้ำตา ความเหงา
สายลมอุ่นละมุนไหว พัดความหม่นไหม้ให้บางเบา
หยิบน้ำค้างคืนหนาว คืนกลับดาวบนฟ้าไกล
คืนนี้พระจันทร์ ร้องเพลงผูกพันความรัก
สอนสองเราให้รู้จัก ทักทายความรักอย่างชิดใกล้
ทั้งสวยงามและมากค่า ไม่อาจนิยามได้ว่า เท่าใด
หนึ่งชีวิตที่เคลื่อนไหว หนึ่งลมหายใจยังไม่พอ
บางท่วงทำนอง ก็พร่ำร้องอยู่ซ้ำๆ
ว่าความรักไม่เคยทำ ให้ใครเจ็บช้ำ ทุกข์ท้อ
โปรดเชื่อในความรัก ในวันแรกที่รู้จักก็มากพอ
แล้วความผูกพันจะสานต่อ ก่อเรื่องราว
เรากุมมือกัน สายตาชวนฝันสื่อภาษา
ความรักเริ่มต้นด้วยดวงตา ที่ส่งผ่านหัวใจมาในคืนหนาว
อ่อนอุ่น ละมุนหวาน ในรัตติกาล ลำธารดาว
ค่ำคืนอันแสนยาว คือตำนานเรื่องราว (เรา) ความรัก
ฉันคนนี้มีเพื่อนเป็นความเหงา กาลเวลาพาเราให้คบหา จากวันนั้นสู่วันนี้ที่ผ่านมา ทุกเวลาความทรงจำมิเลือนไป เธอมาสอนให้รู้จักรักล้ำค่า สอนความหมายหยดน้ำตาที่รินไหล เสียงหัวเราะและรอยยิ้มของหัวใจ แทนสื่อรักอุ่นไอที่ให้กัน อยากขอบคุณทุกสิ่งที่มอบให้ ทุกความห่วงใยที่ไม่เคยเปลี่ยนแปรผัน ขอตอบแทนด้วยรัก..ให้หมดทั้งใจเลยละกัน อนาคตไม่สำคัญ..แต่รักเธอทุกวันเท่านั้นพอ
จากใจดวงนี้ที่ต่ำต้อย จากใจดวงน้อย..ที่ด้อยค่า จากใจดวงนึง..ซึ่งรักเธอตลอดมา จากใจดวงนี้ที่ไม่มีค่า..แต่จริงใจ จากใจดวงนิดที่คิดจะรัก จากใจดวงน้อยที่มัก..ไม่เอาไหน จากใจดวงนี้ที่รักเธอ..เสมอไม่เคยเปลี่ยนใจ จากใจดวงนี้ที่ไม่มีอะไรไม่ได้มีสิ่งใด...เลิศเลอ มีแค่กำลังใจที่จะให้ มีแค่ความห่วงใย...ดูแลใส่ใจกันเสมอ มีแค่คำว่ารัก..ที่ไม่กลัวการอกหักที่ได้รักเธอ ใจนี้ไม่เลิศเลอแต่รับรองจะรักเธอจนล้นใจ ขอสิทธ์ที่ใจจะได้รัก ขอสิทธ์ให้ใจได้พักที่เธอ......จะได้ใหม ขอสิทธ์ให้ใจได้ชอบ...มอบความรักให้เธอคนของใจ ขอสิทธืให้ใจได้มั๊ย....ขอให้ใจดวงนี้ ...........ได้มีเธอ................................
" " " " ฝนหยาดวาดแผ่นฟ้า
" " " " หลั่งรดมาพาสดใส
" " " " ฉ่ำชื่นรื่นฤทัย
" " " " โปรยปรายมาน่าภิรมย์
" " " " ฝนเย็นมาเป็นสาย
" " " " ร่วงพราวพรายกระจายพรม
" " " " น้ำฟ้าช่างน่าชม
" " " " หล่นสู่หล้าพาชื่นใจ
" " " " ฟ้าใสในหลังฝน
" " " " ดั่งสุคนธ์ปรนหทัย
" " " " อีกรุ้งคุ้งโค้งให้
" " " " แผ่นนภางามน่าชม
" " " " นี่คือวัฏจักร
" " " " ยิ่งพิศหนักจักภิรมย์
" " " " ธรรมชาติวาดได้สม
" " " " ดั่งฤทธิ์พรหมพรมประทาน
คิดถึงเพื่อนหลายคนจนฝันถึง ห้วงคำนึงอยู่ไหนมองไม่เห็น สาวเฌอมาลย์คนสวยช่วยประเด็น และใครเห็นครูใหญ่บ้าง...อยู่อย่างไร แมงกุ๊ดจี่คนงามก็ถามถึง คนเคยซึ้งสดายุอยู่แห่งไหน กุหลาบขาวสาวสวยรวยน้ำใจ อยู่ที่ใดส่งข่าวบ้างอย่าร้างลา คิดถึงแมวคราวของสาวหมวย คอนพูทนก็ด้วยยังถามหา อีกสาวหนึ่งนามเพราะอัลมิตรา กุ้งหนามแดงนั่นหนา.เป็นอย่างไร คิดถึงเพื่อนพิมญาดาคนน่ารัก พี่เบรฟฯทักประจำหายไปไหน คิดถึงก่องกิกมากกว่าใคร อีกเรไรคนปากกล้าเคยพาที คิดถึงลุงรองของหลานหลาน แม่ตาหวานครูรำพันคงสุขี คุณพี่ฤทธิ์ศรีดวงพ่อคนดี ป่านฉะนี้อยู่อย่างไร..ใคร่ถามมา คิดถึงกชมนวรรณเพื่อนกันนี่ เป็นคนดีจึงรักใคร่ใจถามหา อีกพี่รินฝากรักฟากฟ้า ศรรกราน้องขวัญนั้นจริงใจ คิดถึงพี่คนบนเกาะเหาะไปทั่ว ลุงแก้วก็คงกลัวจะหวั่นไหว เห็นหลานหลานมาป่วนชวนปวดใจ เข้มแข็งไว้นะลุงขา..อย่ากังวล คิดถึงแม่มดใจร้ายคนขยัน อย่าลืมกันนะเจ้าเข้าหน้าฝน บอกว่าหนาวหัวใจในกมล เพราะไร้คนเคียงข้างอ้างว้างใจ คิดถึงพี่ดอกแก้วแว่วคำสอน อุทาหรณ์หลายบทจดไม่ไหว คราอ่อนล้าท้อพลังครั้งคราใด ก็ยังได้เข้ามาอ่านที่บ้านกลอน คิดถึงใครหลายคนจนใจนัก แต่ก็หนักหน้าที่มีต้อง
ฉันฟังแล้วสหายผู้ไม่แพ้ อดีตนั้นจะแย่สักแค่ไหน ก็จะปรับประคับประคองไป เพื่อวันใหม่ที่งดงามตามพอดี วางความทุกข์เคยทนจนใจเจ็บ ไยต้องเก็บมาคิดให้ผิดที่ เพียงปล่อยวางความว่างอย่างทุกที คือวิถีธรรมดาสู่สามัญ มิอาจปลูกดอกโสกบนโลกนี้ ดวงฤดีคงวิโยคและโศกศัลย์ มิอาจปลูกดอกรักด้วยเช่นกัน ธารน้ำตาจะรดมันนั้นไม่พอ ฉันไตร่ตรองแล้วสหายผู้ไม่แพ้ เราเพียงแค่เขียนฝันแล้วสานต่อ สร้างโลกสวยด้วยรักที่ถักทอ จะไม่ท้อกับความหลังสักครั้งเลย...
ฝันฝันอยากมีกระท่อมดวงดอกไม้ ไหวกิ่งพรายชูช่อพ้อลมฝน ไม้พื้นบ้านบานชื่นชื่นกมล พวงลั่นทมเคลียหน้าต่างมิห่างตา ซุ้มพวงชมพูหวานพรูรอรับรัก กุหลาบแดงทายทักหนามเสน่หา สายน้ำผึ้งหอมหอมซึ้งให้ตรึงตรา สายหยุดสุดซึ้งค่าคู่จำปี มีบัวบึงให้พับกลีบบูชาพระพุทธ ร้อยมาลัยมะลิบริสุทธิ์หอมศักด์ศรี พุทธชาติดาระดาดเหลืองแดงมณี ดั่งสร้อยสีดาวร่วงดวงดอกไม้ ทุ่งทานตะวันโอบกอดวิมานภักดิ์ ทายทักด้วยดวงดอกไม้คลี่สยาย ทุ่งข้าวสีทองยังงามผ่องพรรณราย สุขเรียบง่ายยามตะวันรอนเฝ้าสอนใจ คือกระท่อมหอมหวานปานน้ำผึ้ง ในเรียวรุ้งแสงทองส่องไสว ธรรมชาติดินธรรมชาติธรรมสัจจะใจ งามแค่ไหนสอนวางว่างกระจ่างธรรม..! http://www.thaipoem.com/forever/ipage/song556.html ชมผกาจำปาจำปี กุหลาบราตรี พะยอมอังกาบทั้งกรรณิการ์ ลำดวนนมแมว ซ่อนกลิ่นยี่โถชงโคมณฑา สายหยุดเฟื่องฟ้า ช-บาและสร้อยทอง บานบุรียี่สุ่นขจร ประดู่พุดซ้อน พลับพลึงหงอนไก่พิกุลควรปอง งามทานตะวัน รักเร่กาหลงประยงค์พวงทอง บานชื่นสุขสอง พุท-ธชาติสะอาดแซม พิศ พวง ชมพู กระดังงาเลื้อยเคียงคู่ ดูสดสวยแฉล้ม รสสุคนธ์ บุญนาค นางแย้ม สารภีที่ถูกใจ งามอุบลปนจันทร์กะพ้อ ผีเสื้อแตกกอ พร
** กลั่นรัก..จากดวงใจ
เป็นมาลัยให้สุขสม
กลั่นเลือด..เป็นน้ำนม
รักชื่นชมเพียงแก้วตา
เหนื่อยหนัก..ไม่เคยบ่น
สู้อดทนคอยห่วงหา
ความสุข..เพื่อลูกยา
รักเมตตาทุกนาที
คราใด..ที่ใจทุกข์
แม่ปลอบปลุกให้สุขศรี
อ้อมกอด..แม่คงมี
โอบคนดีด้วยอุ่นไอ
อ้อมอก..อันอบอุ่น
ตักแม่หนุนยามหลับใหล
อ้อมกอด..แม่ปลอดภัย
รักห่วงใยเฝ้าผูกพัน
สองแขน..ที่โอบอุ้ม
เสียงแม่นุ่มคอยปลอบขวัญ
หลับเถิด..ยอดชีวัน
อกแม่นั้นป้องกันภัย
สายใย..จากใจแม่
มั่นคงแน่จะหาไหน
เสียสละ..และใส่ใจ
เป็นผู้ให้ทุกคืนวัน
** กลั่นรัก..จากดวงใจ
เป็นมาลัยให้สุขสันต์
รักแม่..เหนือชีวัน
พระคุณนั้นตรึงหทัย
** กราบลง...ตรงเท้าแม่
ด้วยรักแท้พิสุทธิ์ใส
ไตรรัตน์..พิพัฒน์ภัย
ร่มเย็นไซร้...ตราบนิรันดร์....ฯ
เพียงอยากให้เธอรับรู้บ้าง ว่าในความห่าง...ยังมีค่า โดยไร้เงื่อนไขของกาลเวลา คอยขีดคั่นความห่วงหา...ให้เปลี่ยนไป เธอคือคนสำคัญ...ยืนยันเต็มที่ ทุกตารางหัวใจดวงนี้ เป็นเธอ...รู้ไหม ต่อให้ระยะทาง...กั้นเราให้ห่างแสนไกล แต่สิ่งหนึ่งที่สื่อถึงกันได้... ...คือ หัวใจทั้งสองดวง แม้จะห่างกันบ้าง...ก็ช่างเถอะ เพราะเยื่อใยยังมีเยอะ...ไม่ต้องห่วง ไม่เคยกลัวความห่างไกล...หรืออะไรทั้งปวง เพราะมั่นใจว่าหัวใจทั้งสองดวง ...จะยังคงผูกพัน
