หน้าส่วนตัว
เธอก็คงจะรู้...คนเรามีหลายด้าน
และฉันเองก็มีวันวาน...ที่เธอไม่มีวันเข้าใจ
ความรู้สึกนั้น...ก่อกั้นเป็นกำแพงใหญ่
ไม่มีประตู-หน้าต่างใด และไม่เคยมีใครเข้ามา
ในความมืดและเย็นเยียบนั้น
มีหัวใจของฉัน กับคืนวันที่อ่อนล้า
บอกตามตรง...ถ้าเธอหลุดเข้ามา
คงไม่มีอะไรมากกว่า..ทำให้เธอหดหู่เหนื่อยล้า....
.....เพราะไม่เข้าใจ.....
นกน้อยกางบีกออกร่อนบิน
หากินเช่นปักษาการเวก
สายลมแสงแดดพาเอนก
ผ่านพบปุยเมฆที่ล่องลอย
อยากจะเป็นเฉกเช่นนกน้อย
อยากจะล่องลอยไปในทางฝัน
อยากจะบินไปเก็บเสี้ยวพระจันทร์
อยากให้ฝันเป็นดั่งที่ใจปอง
นกน้อยจ๋าช่วยปลดปล่อยอารมณ์ร้าว
พรากหัวใจที่แกร่งกร้าวกลับคืนฉัน
มอบอิสระแก่หัวใจที่เคยแบ่งปัน
คืนสู่ฉันคนนี้ที่เขาเมิน.....
...แอบเก็บความรู้สึก....ของตัวเอง ไว้บรรเลง...เพลงเหงา...ในวันเศร้า แอบเก็บความรู้สึก...ระหว่างเรา ไว้รำลึก...ความเศร้า..ยามจากกัน ...อยากวอนขอใจเธอ...สักเสี้ยวหนึ่ง อยากให้คิดถึงฉันบ้าง...ยามห่างหาย ...อยากวอนขอคำรัก..จากเสี้ยวใจ อยากให้เธอมีฉัน...ในแววตา ...อาจมากไป...ในความรู้สึกเธอ ขอแค่ฉันยังรอเธอ...จะได้ไหม ...อาจไม่ใช่คนสำคัญ...สำหรับใจ หากวันหนึ่งเธอไม่มีใคร...ฉันคนนี้จะอยู่ใกล้เป็นเพื่อนเธอ.....
....แค่ความรู้สึก.....ที่ขาดหาย... ไม่ใช่..ความรู้สึก.....ที่สูญเสีย... ....แค่ความรู้สึก.....ที่อ่อนเพลีย... ไม่ใช่..ความรู้สึก.....ละเหี่ยใจ... ...แค่ความรู้สึก.....ที่จะยืดหยัด... ไม่ใช่..ความรู้สึก.....อยากผูกมัดใคร... ...แค่ความรู้สึก.....จากเศษเสี้ยวหัวใจ... ไม่ใช่..ความรู้สึก.....จากใจทั้งดวง...
ปริญญาที่ข้านี้ได้รับ เป็นเหมือนกับดั่งตราประทับไว้ ที่แนบแน่นติดตึงในหัวใจ กว่าจะได้เลือดกายแทบกระเซ็น ปริญญาจะมีค่าหรือไม่นั้น ต้องดูกันที่ผู้นั้นนำไปใช้ เกิดโลภาตามมามากเพียงไร ที่ทำให้วอดวายไปทั้งเมือง ปริญญาที่ว่ามีค่านั้น ต้องแบ่งปันให้กันทั้งสองฝ่าย ทำตนเองและผู้อื่นนั้นสบาย ทั้งใจกายนั้นสบายทั้งสองทาง ปริญญาที่มีค่าอันสูงสุด ที่ชาวพุทธ์ทุกคนแสวงหา ปริญญาใจที่ทำได้ตามมรรคา รับรองว่าสุขอุราตลอดไป มีมากมายที่จบไปในอดีต โดยฝึกจิตเพื่อพิชิตตัวโมหา ทั้งความโลภโกรธหลงที่มีมา ปราบได้ด้วยมรรคาอุราเย็น นี่แหละหนาปริญญามีค่าล้น หากทุกคนทำได้สบายยิ่ง ไม่มีทุกข์มีแต่สุขที่แท้จริง ทุกทุกสิ่งอยู่ที่ใจขอให้ทำ
๏ เปลวแดดแผดเผาผ่าวร้อน เหนื่อยอ่อนโอ้แรงแห้งหาย ร้อนเลือดเดือดพล่านรานกาย แทบวายวางสิ้นวิญญาณ หาร่มห่มเงาเพลาผ่อน ซุกซ่อนซอกเร้นเข่นผลาญ เย็นซาบอาบน้ำลำธาร พาผ่านพ้นร้อนรอนตน ร้อนใจไข้จับคับจิต สุดคิดคว้าขวับสับสน กระเสือกเลือกไหนใดดล ทุรนร้อนเร่าเบาบาง หลบร่มลมพัดสะบัดผ่าน สรงธารหรือรอนร้อนหมาง แค่จิตคิดค้นหนทาง ร้อนจางด้วยใจใสเย็น ๚ ๛
ได้โปรดอภัยให้กับฉัน... หากในวันวาน เคยทำให้เธอปวดร้าว ที่เคยไม่ใส่ใจ ในทุกทุกเรื่องราว ทำให้เธอต้องเหงา...และเจ็บช้ำใจ เพราะฉันได้แต่รับสิ่งดีดีที่เธอให้มา มากมาย จนมองไม่เห็นคุณค่าว่ามากแค่ไหน กลับมาตรงนี้เถอะนะคนดี..อยู่ตรงนี้ อย่าจากไป ฉันไม่ต้องการสิ่งเหล่านี้จากใคร หากไม่ใช่เธอ ถึงแม้จะมีใครมากมายรอบข้าง... อย่ากลัว...ว่าฉันจะไกลห่าง..เพราะยังรอเธอเสมอ ท่ามกลางคนเหล่านั้น...สายตาของฉัน ยังมองหาเธอ และยังคงเป็นเพียงเธอ..ที่จะห่วงใย หากได้ยินเสียงหัวใจของฉันร่ำร้อง ช่วยหันมอง มาที่เดิมสักครั้ง ได้ใหม ยินดีให้เธอต่อว่า หรือทำอะไรก็ได้จนสาแก่ใจ แค่ขอให้เธออย่าจากไปไหน..กลับมาอยู่ใกล้ใกล้เหมือนเดิม
ขอบคุณที่เธอยังอยู่ตรงนี้ อยู่เพื่อทำให้ฉันรู้สึกดี..ที่มีเธอเหมือนเก่า ขอบคุณที่ยังอยู่เคียงข้างในวันเหงา และยังบอกคำว่ารัก ที่ฉันฟังแล้วช่างว่างเปล่า..ในหัวใจ ฉันได้แต่แอบกลั้นน้ำตาทุกครั้ง... ไม่กล้าจะพูดบางอย่าง ที่เก็บไว้จนใจอ่อนไหว เธอยังคงกอดฉัน ในขณะที่หัวใจนั้นอยู่กับใคร ฉันแค่อยากยืดเวลาไว้ ก่อนที่วันต่อต่อไปอาจไม่มีเรา ฉันยังไม่กล้า...จะบอกให้เธอไป.. กลัวจะทนไม่ไหวกับความเงียบเหงา ได้แต่แอบฟังเสียงเต้นของหัวใจ..ที่มีใครเข้ามาเป็นเงา ทว่า...ในอ้อมแขนของคนที่หัวใจมีแต่เขา...หนาวเหลือเกิน
จากอารมณ์และความรู้สึกของฉัน ในทุกทุกวันนั้นมีเธออยู่เคียงใกล้ ถึงแม้กายห่างกันแต่ไม่เคยห่างจากใจ มันรู้สึกได้ถ้าใจเราคิดถึงกัน จากหนึ่งจะกลายเป็นร้อย จากร้อยจะกลายเป็นหมื่นเป็นพัน กับความรักที่ฉันมีให้เธอไปนั้น มันมากขึ้นทุกวันเสมอมา เพราะฉะนั้นฉันจึงบอกเธอ และย้ำเสมอเพื่อให้เธอรู้ว่า ฉันรักเธอ ฉันรักเธอ ตลอดเวลา และอยากให้เธอดูแลรักษาหัวใจ
ในเมื่อหัวใจฉันขณะนี้ ทุกวินาทีนั้นมีแต่เธอเสมอ คิดถึงทุกคำที่เคยพร่ำบอกเธอ จะรักษาคำมั่นเสมอตลอดเวลา อยากให้เธอนั้นจงมั่นใจ เพราะฉันจะไม่ทำให้เธอเหว่หว้า จะไม่ทำให้เธอนั้นมีน้ำตา แต่จะทำให้เธอรู้ว่าฉันรักเธอมากเพียงใด กับใจที่มีให้เธอขณะนี้ หมดใจเท่าที่ฉันมีเลยรู้ไหม และหมดรักที่จะให้กับคนอื่นใด เพราะทั้งหมดของหัวใจฉันอยู่ที่เธอ
ในอากาศที่ว่างเปล่า หัวใจของคนเหงา กำลังลอยเคว้งคว้าง อยากมีใครให้คิดถึงบ้าง เพราะความรักถูกปล่อยวางมาเนิ่นนาน ในความเหงาที่บาดลึก นั่งมองดาวจนดึก แล้วเพ้อฝัน หัวใจ..ที่ยังไร้คนผูกพัน รอบรอบตัวนั้น ยังคงเดียวดาย อยากเอ่ยคำว่ารักกับใครสักคน เผื่อว่า ความร้อนรนนี้..จะจางหาย กระซิบคำรักเบาเบาฝากดาวไป ทั้งที่รู้ว่าไม่มีใครจะรับฟัง ได้แต่หวังว่าสักวันหนึ่ง... ชีวิตของฉันอีกครึ่ง..จะถูกเติมเต็มด้วยความหวัง บางที...ความรักนั้นอาจจะกำลังเดินทาง และใครคนนั้นจะมาพบกับคนอ้างว้าง..คนที่กำลัง..รอคอย อิอิ เขียนเล่นเล่น ^-^
ฉันเขียนจดหมายให้เธอ... เหมือนที่เคยทำเสมอเสมอ ตอนเธอไม่อยู่ เล่าเรื่องแต่ละวัน..ที่ฉันอยากให้เธอรู้ เวลาที่เธอไม่อยู่...ฉันทำอะไร ฉันเก็บดอกไม้มาฝาก... จัดไว้ในแจกันลวดลายน่ารัก..สดใส การ์ดเล็กเล็ก...ตัดเป็นรูปหัวใจ มีลายมือเขียนเอาไว้ ว่ารักเธอ ฉันจะร้องเพลงรักของเรา เหมือนที่เคยร้องให้เธอฟังเบาเบา เสมอเสมอ จะยิ้ม จะหัวเราะ เหมือนเมื่อวันแรกเจอ ในขณะที่มองรูปถ่ายของเธอ...แล้วหัวใจก็เหม่อไปแสนไกล ฉันจะเข้มแข็ง..ให้เสมือนว่าเธอยังอยู่ ทั้งทั้งที่ไม่รู้...ว่าตอนนี้ เธออยู่ที่ไหน ดอกไม้แห้ง ในแจกันเก่าเก่า ที่วันแล้ววันเล่าต้องทิ้งไป และจดหมายที่ถูกวางทิ้งมากมาย...ที่เธอไม่เคยได้อ่านมัน ฉันเขียน...และเก็บมันใส่กล่อง...เอาไว้ ทั้งจดหมาย การ์ด และของขวัญ หวังลมลมแล้งแล้งว่า...เธออาจจะกลับมาในสักวัน ถึงแม้วันนั้นจะไม่มีฉัน... แต่สิ่งเหล่านี้คงพอบอกได้ว่าตลอดเวลาที่ผ่าน ...ฉันยังคงรักเธอ
โถกระจกส่องข้าง แย่จัง
เจอฝุ่นฝนลมทั้ง แดดอ้าว
ทีกระจกส่องหลัง เอาเปรียบ
อยู่กับแอร์อย่างจ้าว นั่งยิ้มในเก๋ง
รัก รัก รัก แรงรักปักอก
รก รก รก ไร้คู่ถวิลหา
สุข สุข สุข เมื่อรักนำพา
ตื่น ตื่น ตื่น เถิดหนาหากรักลวง
หลง หลง หลง ไปใยโปรดใคร่คิด
ใฝ่ ใฝ่ ใฝ่ ในดวงจิตผิดใหญ่หลวง
ช้ำ ช้ำ ช้ำ ซ้ำย้ำเจ็บ โอ้รักลวง
จบ จบ จบ เมื่อลุล่วงซึ่งความจริง
การมีความรักไม่ใช่เรื่องผิดหรอกนะคะ แค่เรารู้จักรักให้เป็น...
และรักในสิ่งที่เราเป็นค่ะ
ขอให้เราเป็นเหมือนเดิม ขอกลับมาเติมสิ่งที่ขาดหาย ก็ใครกันที่เคยปฏิเสธสิ่งเหล่านี้ไป เธอบอกว่าแน่ใจที่ฉันยังรอ อย่าพึ่งแน่ใจเลยคนดี ว่าสิ่งสิ่งนี้ที่เธอร้องขอ คนคนนี้จะมีให้อย่างเพียงพอ ก็ที่เธอขอนั่นมากเกินไป เธอกลับมาเพื่อทบทวนบางอย่าง และบอกว่าฉันยังมีที่ว่างที่จะมอบให้ อยากบอกว่าฉันเองก็ยังไม่แน่ใจ ว่าจะพอมีให้คนที่ทำร้ายใจตัวเอง ..............เธออาจจะพูดถูกทีเดียวว่าฉันยังไม่ลืมเธอ.............. ..............แต่เธอดูผิดที่คิดว่า..ฉันจะกลับคืน.......................... ...............ฉันอาจเศร้า ที่ต้องเห็นเธอหันหลังกลับไปอีกครั้ง... ...............แต่ฉันจะไม่เสียนํ้าตาหรอก.......คนดีของฉัน........
ความรักเบิกบานในใจฉัน ตั้งแต่วันฉันพบเธอ ยังคิดถึงเธอเสมอทุกลมหายใจ นับตั้งแต่วันนี้ วันที่ฉันจะไม่มีเธออยู่ข้างกาย ยังนึกถึงวันนั้นไม่หาย วันที่ฉันบอกรักเธอออกไป แล้ววันนี้ก็มาถึง วันที่เธอจากฉันไป คิดๆแล้วก็ใจหาย สุดท้ายเธอก็มาจากฉันไป รักนะ ฉันรักเธอ ไม่ว่าเธอจะอยู่ไกลเพียงใด ตราบเท่าที่มีลมหายใจ ฉันจะรักเธอต่อไปขอสาบาน ขอมอบแด่คนที่ดีที่สุดของเรา
ความเป็นเพื่อนที่ผ่านมา ทุกนาที มีค่าและความหมาย ทุกความรู้สึกที่ได้รับจากนาย ทุกความห่วงใยเหมือนสายสัมพันธ์ จากคนซึ่งไม่รู้จักกัน มาคลุกคลีเป็นเพื่อนกัน ฉันว่าคงเป็นลิขิตสวรรค์ ที่มีวันได้พบเจอ กับเพื่อนดีดี อย่างเธอ คงไม่ง่ายต่อการค้นหา จะเก็บรักษาสิ่งดีดี ที่ได้มีมอบให้ไว้แก่กัน สิ่งนั้นคงไม่มีวัน..... ที่จะทำมันหล่นหายไป มิตรภาพกับความจริงใจ หากได้ตามถนน.....ไม่ กับคนรู้ใจอย่างที่....เป็น
