นั่ ง อ ยู่ ค น เ ดี ย ว ใ น มุ ม เ ก่ า เ ก่ า มี ค ว า ม เ ห ง า เ ป็ น เ พื่ อ น คู่ หู บ ว ก กั บ ค ว า ม ว่ า ง เ ป ล่ า ที่ เ ป็ น ศั ต รู แ ล ะ อ ณู ข อ ง ห ย ด น้ำ ต า ค ว า ม เ รี ย บ ง่ า ย ใ น ตั ว ฉั น คิ ด ว่ า มั น ไ ม่ มี เ ส น่ ห์ ช ว น ใ ห้ ใ ค ร ม า ห่ ว ง ห า ค ว า ม เ ห ง า เ ล ย เ ป็ น เ พื่ อ น คู่ ใ จ ต ล อ ด ม า แ ล ะ ห ย ด น้ำ ต า ก้ อ แ ท น ค ว า ม ห่ ว ง ห า จ า ก ผู้ ค น ฉั น อ า จ จ ะ เ ป็ น ค น ที่ ไ ม่ ส ว ย ไ ม่ ไ ด้ ร ว ย . . . . . ช ว น ใ ห้ ใ ค ร ม า ส น มั ก ไ ด้ รั บ ค ว า ม เ ฉ ย เ ม ย จ า ก ผู้ ค น จ ะ มี บ้ า ง ไ ห ม สั ก ค น ที่ เ ข้ า ใ จ
ฉันเป็นเพียงคนเหงายามฟ้าหม่น มันเป็นผลจากความรักที่ผิดหวัง เริ่มต้นดีแต่ตอนนี้กลับพัง รักจีรังแต่คงไม่ยั่งยืน ไม่จูนใจให้เอนเบนเข้าหา เสียน้ำตาแต่ยังมานั่งฝืน นั่งปวดร้าวมองดาวยามค่ำคืน เธอเป็นอื่นก็ไม่ต้องฝืนใจ ไม่อยากพูดว่าเราเข้ากันไม่ได้ ไม่อยากให้เป็นอย่างนี้รู้บ้างไหม สิ่งใดทำได้ให้เธอไม่เปลี่ยนไป ยินดีด้วยใจจะรีบทำให้ทันที รู้สึกจะ งง งง นะเพราะเราก็ไม่รู้เหมือนกันว่าแต่งมาได้ยังไง
ในขณะที่เรากำลังเดินออกจากสวนท้อ เสียงโทรศัพท์มือถือของนายเกษตรดังขึ้น หมอหม่องโทรมารายงานจากยอดดอย มีคนเห็น นกเดินดงลายเสือ (Scaly Thrush) กับ นกปากซ่อมดง (Eurasian Woodcock) ในอ่างกา ข่าวนี้ทำให้เราตื่นเต้นรีบบึ่งรถตู้ขึ้นมายอดดอยอีกครั้ง เราเดินลงไปถึงขอบอ่างกา แล้วเลี้ยวขวาเดินเลียบขอบอ่างกาไปเรื่อย จนถึงจุดที่มีผู้พบนกสองชนิดนั้นซึ่งอยู่บริเวณเดียวกัน ตามคำบอกเล่าของหมอหม่อง ใต้ร่มเงาเหล่าไม้ใกล้ขอบอ่าง แม้รกร้างไร้นกโผผกหนอ แต่พวกเราเฝ้ากันขยันรอ นั่งลืมท้อใกล้เที่ยงไม่เลี่ยงลา แล้วความฝันพลันจริงสิ่งหนึ่งไหว เคลื่อนข้างในแนวขอนค่อนทางขวา กระโดดออกซอกแซกมุดแหวกมา ทั่วกายาอย่างเสือลายเหลือเกิน นกเดินดงตรงหน้าท้าทายกล้อง เราส่องมองแทบเมื่อยมันเฉื่อยเขิน เดี๋ยวโดดเข้าเฝ้าดงตรงขอนเพลิน เหมือนแกล้งเมินมองเราเอาแต่อาย พลันโดดออกซอกซอนข้างขอนใหญ่ กว่าจะได้ดูตัวกลัวบินหาย แค่แปลบเดียวเลี้ยวเผ่นซ่อนเร้นกาย น่าเบื่อหน่ายนกจริงใยหยิ่งจัง เรายังคงนั่งเฝ้าอยู่ที่เดิม แม้ว่านกเดินดงลายเสือออกมาปรากฏตัวแล้ว เพราะเรายังไม่เห็นนกปากซ่อมดงนั่นเอง จึงต้องนั่งรอต่อไป จนกระทั่งเริ่มเบื่อหน่ายและต่า
หน้าส่วนตัว
จะขอเก็บ ดางดาว พราวทอฝัน
เก็บดวงจันทร์ ปั่นทอ คลอใยรัก
ให้นวลน้อง เอนกาย อ้ายหนุนตัก
ร้องบทเพลง ความรัก พักนิทรา
เย็นสายลม ชมหยอก บอกให้ตื่น
เล่นล้อคลื่น สั่งทราย สายธารา
แลเมฆหมอก บังจันทร์ ฝันเถิดหนา
คลุ้งควัญไฟ บังตา นภาเวียน
ผวาตื่น คืนดึก นึกละเมอ
ห่วงใยเธอ เสมอ ไม่แปรเปลี่ยน
จ้องจดปลาย ปากกา มาขีดเขียน
จิตวนเวียน เคียงข้าง สร้างภาพฝัน
สายหมอก ดอกไม้ ข้างริมทาง
สายน้ำพลาง รินไหล แดนราบสูง
ช่ำเย็นใส ให้ดอกไม้ ออกยามยูง
หอมอบอวล จรุง ฝูงพฤษไพร
สาวเจ้าลง เล่นน้ำ ค่ำเย็นยาม
ทิวไม้ทราม งามเด่น เห็นสดใส
แดดแซมสี เหมือนมี มนต์พงไพร
คลุ้งอบอวล กลิ่นไอ ไพรซ่อนเล้น
สายน้ำริน ฉ่ำไหล พฤษไพรสดสวย
แสงแดดแซม แซงลมห้วย สวยฉ่ำเย็น
อธิฐาน สาบาน ฟ้าคืนเพ็ญ
ให้จันทร์เจ้า เจ้าเห็น เป็นพยาน
คืนและวัน ผันเคลื่อน เลื่อนผ่านวัย
จะเก็บใจ ให้เธอ ให้เนิ่นนาน
จะปล่อยใจ โอบกอด และสอดสาน
อธิฐาน ความรัก ฝักเติบโต
เราจะทำทุกอย่างเพื่อความรักเฝ้าฟูมฟักความรักให้เติบโตจงรอคอย .....เวลา
19 มีนาคม 2527
ผลิใบสู่วัยกล้า
@ บุฟเฟ่ต์วันพุธ.@
คืนวันนี้.........โอกาสดี.........ได้มาเยือน
เยี่ยมชานเรือน.........คฤหาสน์อาจารย์.........สมการณ์หมาย
รำพึงรำพัน.........มาหลายวัน.........อยู่วุ่นวาย
ดูง่ายดาย.........เมื่อเพื่อนยา.........มาร่วมทาง
ไม่ได้มาสามสี่เดือนเหมือนบ้านใหม่
อาจารย์ได้ต่อห้องรับแขกแปลกออกกว้าง
ยังหรูหราเลิศงามอร่ามมิจาง
สมฝ่ายข้างที่ปรึกษานายธนาคาร ฯ
อาหารวางมากมีคนดีทำ
บุฟเฟ่ต์วางเลิศล้ำคาว-นำ-หวาน
ตามด้วยไวน์รินส่งตรงตระการ
แสนสำราญมองผ่านท่านหญิงชาย
เขม้นมองรูปหล่อบรอนซ์ชิ้นหนึ่ง
มองเผินเผินไม่ซาบซึ้งถึงความหมาย
เขม้นมองจ้องจะเห็น**ผู้กล้า**ชาย
ขี่ม้ามา บ่าสะพายหัวเสือมา.....
สัมผัสรอบ**ผู้กล้า **ช่างน่าแปลก
ดูคัดแยก...หนังเสือแบก...พาดขึ้นบ่า
หากแกะเป็น....ช้อนมาวาง...ข้างหน้าม้า
สามสี่ตัว เริงเกาะขา....ช่างท้าทาย
ขบปัญหา.....แห่งรูปหล่อ ขอเหตุผล
เสือมันดุ จึงต้องยล....สู่ความหมาย
ใช้แกะล่อ...เข้าตา..เจ้าเสือร้าย
จึงต้องตาย....ด้วยเหยื่อเป็น...ที่เห็นนี้..!!
ทิกิ_tiki 18 มี.ค. 47 - 15:42
คมเขี้ยววาวกร้าวไว้ในลำแสง
ดูกล้าแกร่งเพียงใบหน้าท่าพยัคฆ์ผี
ลำตัว
ถ้านางฟ้ามีจริง จะอธิษฐานให้ทุกสิ่ง ... เป็นดังฝัน จะขอให้เราไม่พรากจากกัน ขอให้ เธอ --- ฉัน ... ให้เรารักกันตลอดไป ถ้าดาวตกทำให้ฝันเป็นจริง ฉันจะขอให้ทุกสิ่ง ... เป็นไปได้ ให้โลกสวยงาม ... ให้ดอกไม้บานตลอดไป ให้ความรักของทุกหัวใจ ... ยั่งยืน แต่ฉันไม่ใช่เด็กน้อยอีกต่อไป ฉันจึงไม่กล้าฝันใฝ่ ... ไม่กล้ารื้อฟื้น ดอกไม้มีวันตาย ... อย่างที่รักเราต้องขมขื่น ในขณะที่วันคืนของโลก ... ยังหมุนไป เมื่อโลกไม่สวยงามดังที่ฝัน ฉันจึงรู้ว่า ... คำอธิษฐานนั้น ... ไม่มีวันเป็นไปได้ สิ่งที่เดียวที่ฉันพอจะทำ ... คือการปลอบใจ ปล่อยให้น้ำตาไหล ... ก่อนจะปาดมันทิ้งไป ... ยิ้มให้ตัวเอง คงจะเป็นสิ่งที่ดีที่สุด เท่าที่ฉันจะประคอง ... ไม่ให้จิตวิญญาณต้องลอยเคว้ง ดุจปล่อยให้เสียงดนตรีหวานโศก ... บรรเลงเอง ไม่ทำอวดเก่ง ... ว่าไม่เป็นไร ทั้งที่ใจร้าวราน สักวันฉันคงหายดี จากการปลุกปลอบ ... ด้วยตัวเอง ให้กล้าหาญ แล้วฉันคงเดินต่อไป ... หันหลังให้วันวาน เมื่อถึงกาลนั้น ... ฉันคงเชื่อสักวัน ----------------------------------------------------------------------------------------------------------- ... ว่านางฟ้า --- คง
นักเรียน
เรานักเรียน ต้องรักเรียน ฝึกเขียนอ่าน
ทำการบ้าน แบบฝึก มั่นศึกษา
ต้องทบทวน เรียนเพิ่ม เติมวิชา
ต้องค้นคว้า ฝึกฝน อดทนกัน
ช่วยตัเอง เชื่อฟังครู ดูหนังสือ
หมั่นฝึกปรือ กวดวิชา พาขยัน
เวลาเรียน เอาใจใส่ ให้มากครัน
เเต่ละวัน งานไปค่าง ต่างรีบทำ
อิศรา นุสรณ์ ในตอนนี้
การเรียนดี กิจกรรมเด่น เป็นเรื่องใหญ่
นักเรียนครู พร้อมใจร่วม รวมดวงใจ
รีบเร็วไว ร่วมพัฒนา อิศราเอย
เก็บความสงสารของเธอไว้ ถ้าไม่มีใจ ... ก็อย่ามาทำแบบนี้ ฉันรักเธอ ... แต่ก็มีศักดิ์ศรี อย่ามาย่ำยีหัวใจใคร ไม่จำเป็นต้องให้ความหวัง ฉันไม่ใช่ของเล่นชิ้นใหม่ ถ้าเธอไม่อยากอยู่ ... ก็เชิญไป ฉันอยู่คนเดียวได้ ... ตามลำพัง ใช่ ... ฉันคงเจ็บ แต่ก็ยังดีกว่าถูกรักที่ไม่มีจริงคอยฉุดรั้ง ไปเถอะนะ ... อย่าทำให้หัวใจฉันต้องพัง ไม่อยากขังตัวเองไว้ในความลวง
...ความนัย........๑๑๑
บอกความนัยหัวใจคน..เพียงคนหนึ่ง
เคยรัดรึงซึ้งแน่นยิ่งแผ่นผา
ฝากทะเลเห่ภู..สู่เจ้าพระยา
คิดถึงทุกเวลา..มิกล้าเลือน
ลืมหัวใจให้คนดีอยู่ที่ไหน
ลืมอาลัยให้อารมณ์ห่มเป็นเพื่อน
ลืมถ้อยคำซ้ำฝากย้ำอยากเตือน
ลืมคนเถื่อนเบือนคนดอยน้อยใจจริง
ทะเลไกลเคยไหวคลื่นครืนไกวคลื่น
ภูผาดื่นผืนชัฏสงัดนิ่ง
เจ้าพระยาล้าเรื่อยเอื่อยฝั่งอิง
อยากพักพิงทิ้งโศกทิ้งโลกย์ไกล
แนบหัวใจให้หลับพับทุกสิ่ง
อยากหยุดนิ่งหยุดตามความเคลื่อนไหว
คนลาไกลยังใจดำ..นิ่ง ย้ำใจ
คิดทำไม..ไห้หวนทวนสัญญา
จะหวานขม...ขอห่มธรรมชาติชื่น
ถอนสะอื้นไม่ฝืนคิด..ไม่อิจฉา
จิตประภัสสร์คัดวาง...ไม่ค้างคา
เพียงใจกล้าจะคว้ารับหรือพับทิ้ง
บอกความนัยหัวใจเจ็บใช่เก็บกด
ทรยศประชดใคร...ใจนิ่งนิ่ง
รักหรือโรยโหยหรือหาย...เสียดายจริง
ให้ทุกสิ่งยังทิ้ง..เมิน...ยับเยินนัก
@@@@@
ในห้วงของกาลเวลา ในแววตาของเธอที่นิ่งเฉย ในหัวใจเธอนั้นคงไม่มีฉันเลย ในวันนี้เธอจึงเอ่ยบอกลากัน ในวันนี้คงเป็นวันสุดท้ายที่จะได้พบหน้า ในวันนี้คงเป็นวันที่กาลเวลาเปลี่ยนผัน ในวันนี้คงจะไม่เหลือแม้แต่เสี้ยวของความผูกพัน ในวันนี้คงเป็นวันที่ชีวิตของเธอกับฉันต่างคน...ต่างเดิน
รัก --- รัก --- รัก จะบอกอยู่อย่างนี้ พูดซ้ำไปซ้ำมา ... เป็นร้อยที เพื่อให้เธอคนดีมั่นใจ เธออาจจะฟังจนเริ่มเบื่อ แต่ฉันก็อยากจะพูด ... ทำไงได้ ก็มันมีแต่คำๆนี้ ... ในหัวใจ จะให้มองหน้าแล้วหาวหรือไง ... ไม่ใช่แมว อาจจะขี้อ้อนไปบ้าง แต่ก็ยังยืนยัน ... ยังไงก็ไม่หวานแหวว ที่ทำไปทั้งหมด ... ก็เพราะรักเธอเข้าแล้ว ใครจะมอง ใครจะแซว ... ไม่สนใจ รัก --- รัก --- รัก ถึงจะพูดบ่อยเกินไปนัก ... แต่เธอวางใจได้ คิดยังไงก็พูดอย่างงั้น ... สั้นๆแต่จริงใจ และเธอก็ไม่เบื่อใช่ไหม ... ที่หวานใจ ... บอกรักเธอ
มีความสุข..ที่เคยได้รู้จัก มีความรัก...ที่จะฝากให้เสมอ แม้วันนี้จะเหลือเพียงรักเก่าๆที่เคยพบเจอ แต่ก็ยังดีที่ได้รู้จักเธอ..อดีตเพื่อนใจ ไม่เจอหน้ากันตั้งนาน กับช่วงเวลาที่พ้นผ่านเธอสบายดีไหม มีความสุขรึเปล่า..กับรักใหม่ที่เข้ามาในใจ มีปัญหาปรึกษาได้เพื่อนคนเดิมนี้งัยยินดีรับฟัง
ฉันไม่เคยรังเกียจน้ำตาที่มี
เพราะสิ่งนี้...ไม่ได้แสดงถึงความอ่อนแอเลยรู้ไหม
เป็นเพียงหยาดน้ำ..กลั่นด้วยความรู้สึกจากหัวใจ
เพราะงั้นน้ำตาใสๆที่มีให้..ไม่ได้หมายความว่าฉันอ่อนแอ
น้ำตาของคนๆหนึ่งที่ถูกลืม..
คนๆนึงที่เธอไม่อยากรื้อฟื้นไม่เคยแยแส
คนไร้ค่าที่ไม่ต้องการให้เธอเห็นว่าอ่อนแอ
คนจริงใจ..ที่เธอไม่เคยแคร์ตั้งแต่วันที่เจอใคร........
แล้วฉันจะแสดงให้เห็นว่า.......
ฉันสามารถยืนหยัด..โดยไม่มีเธอต่อไปได้
ตั้งแต่นี้ต่อไปจะไม่มีน้าตา...เข้าใจไหม
คงไม่มีประโยชน์ที่จะรั้งคนไม่มีใจ
ฝืน..แกล้งว่าทนได้ต่อไป..คงไม่มีอะไรดี
จะทิ้งใจช้ำๆไว้ที่เธอ..ไม่ขอคืน
แล้วฉันจะสร้างใจดวงใหม่ที่ไม่มีรักที่ขมขื่นจากเธอคนนี้
จะนำไปฝากไว้กับใครสักคน...แล้วสร้างความทรงจำที่ดีๆ
จะลืมรัก...ช้ำๆครั้งนี้..ทิ้งมันไว้ที่เธอ
ช็อกแล็ตอาจไม่ค่อยได้เข้ามาท่าไรนัก ไม่มีโอกาสไปเยี่ยมทุกๆคน ก็อย่าถือสานะคะ แล้วก็ขอฝากใจไว้กับบ้านไทโพเอมด้วย...ที่นี่ทำให้ได้รู้จักทุกๆคน ก็ขอขอบคุณทุกคนที่เข้ามาแวะชมผลงานของช็อกแล็ตอาจไม่เพราะตรงใจใครเท่าไรก็ช่างมันเถอะค่ะ ทนๆอ่านเอาหน่อยนะคะ แล้วช็อกแล็ตจะตั้งใจฝนมือ
เว้นฉันไว้สักคนไม่ได้เหรอ ขอเพียงไม่อยากให้เธอทำกับฉันให้หวั่นไหว ฉันรักเธอนะ และไม่อยากจะเสียเธอไปให้ใคร ขอเถอะนะ ขอได้ไหม..อย่ามาทำร้ายกัน ฉันยืนตรงนี้เพราะอยากมีเธอทั้งชีวิต อย่าคิดว่าฉันที่ตัดสินใจผิดเลยนะที่ทำแบบนั้น ฉันรักเธอจริงๆ รักมากและก็อยากจะมีเรากันและกัน เรามาร่วมสร้างทุกๆความฝันของเราดีไหมเธอ
เธอเดินมากับใครนะวันนี้ ดูเธอเข้าใจกันดีแล้ว คนนี้แฟนเธอใช่ไหม ฉันคงหมดหน้าที่แล้วสินะ กับการที่ต้องมานั่งคอยปลอบใจ รู้ว่าทั้งหมดที่ทำให้เธอไปเธอไม่เคยจะรักกัน ยินดีด้วยนะกับการที่เธอมีความสุข และอีกในที่สุดเธอก็คงจะืลืมฉัน ไม่เป็นไรหรอก....ฉันเข้าใจดีว่าเธอไม่เคยจะยอมรับมัน กับความรู้สึกทั้งหมดของฉัน..ไม่มีค่าเพียงพอ
วันฟ้าหม่นหมองมัวของวันนั้น วันที่เธอบอกลากัน....ยังคงอยู่ ผ่านมานานแสนนานเท่าไรก็ไม่รู้ แต่ยังรู้สึก..น้ำตายังพรั่งพรูอยู่ในใจ จำวันเก่าๆวันวานของเราได้ เคยมีเธอกอดแนบกาย..ไม่ว่าคืนไหนๆ เสียงกระซิบบอกรักจากปากเธอยังก้องอยู่ข้างใน ตื่นขึ้นมาครั้งใดๆก็ยังได้เจอเธอ วันนี้ผ่านมาแล้ว..นานมาก นับจากวันที่เธอจาก ใจก้ยังพร่ำเพ้อ คิดถึงเธอหมดใจ แทบขาดใจเลยนะเธอ ทุกวันนี้อยากให้เธอรู้เสมอว่าฉันยังไม่มีใคร...
