ให้คะแนนกลอน

ฝันดี

วายุ...

อยากให้เธอนอนหลับฝันดี
จะมีฉัน..คอยอยู่ใกล้
จะคอยบอกเธอก่อนนอนทุกวันไป
ว่ายังมีฉันคอยอยู่ใกล้ ๆ เธอทุกวัน
ขอให้เธอนอนหลับฝันดี
และคิดถึงฉันคนนี้เท่านั้น
นี่ไม่ได้บังคับกัน
แต่เป็นสายใยที่เกี่ยวพันจากหัวใจ
ถึงวันนี้หมดลง
เธอจะมั่นคงอยู่ไหม
แล้วถ้าพรุ่งนี้ฉันจากไป
เธอจะบอกว่ารักอยู่ไหมเมื่อไกลตา
เก็บดวงดาวใส่ขวดโหลไว้ดูเล่น
เก็บไว้เป็นสะพานฝันของวันเหงา
เก็บความรู้สึกดี..ดี ในวันที่มีเรา
เก็บไว้เป็นเรื่องเล่า ของหัวใจ

เดินกะลา...ชีวิต

ภู ภัทรชนน


เก้ เก้ กัง กัง จะสั่งขาก้าว
เดินกะลามะพร้าว ก้าวเกร็งข้อ
โยกเยกเกรกย่ำ พี่ก้าวนำ ฤ ย่ำรอ
น้องตามง้อ ขอก่อน ช่วยสอนที
ยกขาซ้าย ย้ายขาขวา อย่าตึงเชือก
ผ่อนเงื่อนเลือก ทางเลียบ เหยียบรู้ที่
เป็นหลุมเป็นบ่อกว้าง ระวังให้ดี
เผลอเหยียบขี้หมาเหม็นเดี๋ยวเป็นมาร
ยืนหอบแฮกแฮกอยากแทรกดินหาย
จะเป็นตายหรือไรไม่กล้าหาญ
นิ้วเท้าหนีบบีบนิ้วลิ่วลิ่วลาน
อีกไม่นานถึงหลักได้ปักชัย
คนตามต่างก้าวตามสำนึกสู้
คนนำรู้ทางสุขยุคสมัย
ใครล้มแล้วรู้ลุกปลุกจิตใจ
ข้าวหลามแม่เผาไว้ในรางวัล
เดินกะลามะพร้าว ก้าวชีวิต
ใครก้าวผิดติดขี้หมา มาด้วยนั่น
แม่ล้างเท้าให้ลูกลูกรักผูกพัน
กินข้าวหลามร่วมกัน ขยันเดิน

ขนม

หยาดอรุณ

วันนั้นปังปอนด์ ............ มานอนเล่นเล่น
ขนมแอบเร้น ............... ไว้กินคนเดียว
ฉันจึงบอกว่า ............... อย่าทำหน้าเหี่ยว
แบ่งกินกลมเกลียว ....... เราเป็นเพื่อนกัน
ปอนด์รีบทำข่ม ............ ขนมของฉัน
เรื่องไรแบ่งปัน ............ กินคนเดียวพอ
ฉันจึงเฉยเฉย ............... ผ่านเลยไม่ง้อ
แคบนักใจคอ ............... ไม่ขอเล่นด้วย
วันนี้มีขนม ................... นมสดสีสวย
ผลไม้ใส่ถ้วย ................ มาแบ่งปังปอนด์
บอกว่าขนมนี้ ................. มีเพื่อแบ่งวอน
หวานหวานคลายร้อน ..... ปอนด์มากินกัน
ปังปอนด์แสนอาย ......... หายหวงขนมนั่น
ไว้มาแบ่งปัน ................ เพื่อนรักทุกที
จะไม่หวงขนม .............. ไม่ข่มหลบหนี
แบ่งปันเปรมปรีดิ์ ......... เรามีน้ำใจ. 

ดาวดวงน้อย....

สะเก็ดดาว

เก็บเอาดาวดวงน้อย
                                                เก็บหิ่งห้อยเรียงร้อยใส่ขวดโหล
                                                ใส่ความรักความห่วงใยจากหัวใจดวงโต
                                                พร้อมผูกโบส่งถึงเธอคนดีของหัวใจ

หัวใจเดินทาง

โกฏิดารา

วิหคเร่รังร่อนว่อนเวียนหา
โอ้ดาราฟ้ากระจ่างอยู่ทางไหน
ร้างแรมรังหวังคนมาสนใจ
รอฟ้าใหม่ให้เห็นหน้าดีกว่าเดิม
ฟ้าที่หม่นมนมัวกลัวจะดับ
ตะวันลับความเศร้ามิเพลาเพิ่ม
แสงมืดมิดเจ้านกน้อยหงอยใจเคลิ้ม
รอจะเริ่มหาทางกลางประกาย
วิหคน้อยลอยวนบนหมู่เมฆ
รุจิเรขเล็งแลดวงแขไข
ไม่เห็นสุริยนเยือนจันทร์เตือนใจ
ท้องฟ้าไซร้ใสกระจ่างไม่ว่างเลยฯ

สูงเกินคว้า

กัมปนาท ณ นครศรีตาก

ดูดวงจันทร์บนฟ้าช่างแสนเหงา       มันน่าเศร้าว้าเหว่น่าใจหาย
แต่จันทร์อยู่เดียวดายมานานกาย            แต่กลับเป็นที่หมายของหลายคน
       แต่ดวงจันทร์กลับไม่เคยรู้ว่า           คนใฝ่หาเธอนั้นหลายครั้งหน
ตัวเธอนั้นก็เฝ้าหาใครสักคน                  แต่เธออยู่บนฟ้าเกินคว้าเอย....

กรรม

ศรีสมภพ

“ กรรม “ คือกระทำที่ย้ำชัด
มิอาจปัดเป็นอื่นฝืนไปได้
ทำอย่างไรผลอย่างนั้นแม้นานไกล
อยู่ที่ใครจะกระทำกรรมชั่วดี
กรรมคือ..การกระทำย้ำเจตนา
ใจตนหนากระทำไปในวิถี
บันทึกไว้ในใจนั้นขึ้นบัญชี
ชั่วหรือดี มากน้อยแน่มิแปรไป
ขว้างลูกบอลเข้าผนังยังสะท้อน
หวนกลับสู่ผู้ขว้างบอลย้อนคืนใส่
เปรียบแรงขว้างอย่างแรงกรรมที่ทำไป
แรงเท่าไหร่สะท้อนออกบอกแรงกรรม
วิทยาศาสตร์ฉลาดสุด.. แต่พุทธแจ้ง
ยังกล้าแกร่งพร้อมพิสูจน์ขุดมาย้ำ
เหตุแห่งผลชวนค้นคว้าหาเรื่องกรรม
นั่นคือธรรม พุทธองค์ทรงวิชชา..
หงายของคว่ำ ย้ำให้เห็นเฉกเช่นนั้น
ทุกสิ่งอันพลันชัดใสไม่กังขา
แค่เรื่องกรรมนำเหตุผลมาค้นคว้า
พุทธศาสตร์แจ้งชัดกว่าวิชาใด
“ กรรม ” คือกระทำ ย่อมย้ำชัด
เกินเป่าปัดวิบากกรรมที่ทำไว้
พุทธองค์รู้แจ้งหมดกำหนดนัย
อยู่ที่ใครจะกระทำ ..เป็นกรรมตน !

รักแรกพบ

มิโกะมิโกะ

เสียงเพลงครวญ  บรรเลง  เป็นเพลงเศร้า
ฟังแล้วเหงา  บอกหัวใจ  อยากส่งถึง
เธอผู้นั้น  ห่วงหา  สุดตราตรึง
คิดคนึง  ดวงเนตร  พิพิศมา
     ตาคู่นั้น  เพ่งมอง  ทำหวั่นไหว
แต่ไม่รู้เ  ธอเป็นใคร  ใช่รู้จัก
คงง่ายไป  หากบอกนี่  คือความรัก
อยากจะหัก  ห้ามใจ  อย่าคิดเลย
     สายลมโชย  โบยบิน  ใบไม้หล่น
สุดจะทน  ยากจะหัก  เธออยู่ไหน
เสี้ยวนาที  ถูกขโมย  ทั้งดวงใจ
ส่งความนัย  เพียงมองตา  ใจระรัว
     ผ่านเดือนปี  ยังมีเค้า  โครงอยู่
เก็บเป็นชู้  รักในใจ  ใคร่ในหัว
หากเจอเธอ  อีกครั้ง  ประชิดตัว
คงไม่มัว แต่งนิยาย รักข้างเดียว

ุอุ้มบาตร

นกตะวัน


เราเดินทางย้อนกลับมาทางเดิม แล้วแวะสนามกีฬากลางอีกครั้ง มีนักดูนกบางคนยืนอยู่ข้างสนามฟุตบอล แต่หลายคนชุมนุมกันเป็นกลุ่มใหญ่อยู่หน้าสนามกีฬา เพื่อรอดูนกกิ้งโครงสีกุหลาบ (Rosy Starling) วัยอ่อนที่เราเห็นแล้วเมื่อวานนี้ พอลงจากรถเราจึงเข้าไปสมทบพูดคุยและรอดูนกพร้อมกับนักดูนกเหล่านั้น สักครู่หนึ่งผมกับบางคนขึ้นไปบนอัฒจันทร์เพื่อดูนกในสนามฟุตบอล แลเห็น นกอุ้มบาตร (White Wagtail) 2 ตัวเดินหากินอยู่ริมสนามติดกับลู่วิ่ง
ตรงข้างลู่ดูเลี่ยนเตียนสะอาด 
นกอุ้มบาตรแอ่นอกกระดกหาง
ลำตัวเพรียวเลี้ยวเพลินเดินริมทาง
ยามก้าวย่างยุรยาตรวางมาดดี
หน้าอกท้องผ่องขาวราวปุยฝ้าย
เคลื่อนยักย้ายหยุดจ้องมองวิถี
เห็นแมลงแฝงหญ้าคว้าทันที
กินเร็วรี่แล้วเดินเพลินกายา
แต้มดำใหญ่ใกล้อกเจ้านกนี้
เหมือนหนึ่งมีบาตรอุ้มกุมหนักหนา
คนจึงเพรียกเรียกกันเช่นนั้นมา
สกุณาขนนุ่มค่อยดุ่มเดิน
ครั้นตกใจใครเขาเฝ้ายกกล้อง
ส่งเสียงร้องแล้วบินโผผินเหิน
ห่างไปหน่อยค่อยลงยังหลงเพลิน
มิเคอะเขินครองบาตรนวยนาดไป
นอกจากนกอุ้มบาตรแล้ว เรายังเห็นนกเด้าลมเหลือง (Yellow Wagtail) และนกเด้าดินทุ่งเล็ก (Paddyfield Pipit) ซึ่งเป็นญาติของนกอุ้มบาตรเดินห

**ยามจร**

คนกุลา


 
  ๐ ยามจรพาโศกซึ้ง                ใจเรียม
ทนทุกข์หาใดเทียม                    หม่นไหม้
ขวัญเอยพี่ฤๅเจียม                     ตนดอก   แม่เฮย
หวังมั่นเคียงหมายได้                 ชื่นเจ้าสุขสม..ฯ
  ๐  คราจำใจจากเจ้าแสนเศร้านัก
ด้วยใจภักดิ์เพียงนุชสุดทานไหว
ทรวงเศร้าสร้อยโศกแสนแน่นหทัย
ปานดวงใจแทบขาดประหลาดครัน
๐ ปลอบคำเปรยเอ่ยปากสุดยากแสน
จะจากแดนแสนไกลไปสู่ฝัน
กับหัวใจไหวว่างในบางวัน
ลมเหมันต์นั้นหนาวจนร้าวทรวง
  ๐ จำใจจำจากเจ้า
พี่โศกเศร้าเพราะสุดหวง
เสน่หาสุดาดวง
สุดหนาวทรวงคราแรมไกล
   ๐ จูบประทับรับขวัญ
หวังเย้ยจันทร์ให้หวั่นไหว
วันร้าวรวดปวดหทัย
หมายสื่อใจคร่ำครวญคราง
  ๐ ขวัญเอยขวัญ
รำพันหมองหมาง
อยากปลอบนาง
พี่ร้างเพียงคราว
  ๐ รอคืนกลับ
มารับขวัญสาว
ส่งสร้อยดาว
แพรวพราวให้นวล
๐ เฝ้าฝันถึง
รำพึงใจหวล
คืนเชยชวน
แสนป่วนดวงใจ ฯ
  ๐ ยามจร  สู่ทางฝัน
ท่ามคืนวัน ขวัญหมองหมาง
ใจเคย เอ่ยร่ำ พร่ำปลอบพลาง
เชยสองปราง อย่างถนอม เจ้าจอมใจ
หริ่งเรไร ราวมาร้อง กล่อมสองเรา
  ๐ ปลอบน้อง เฝ้าครองขวัญ
อย่าไหวหวั่น แม้วันเหงา
ส่งใจ ใส่ความ ข้ามฟ้าเทา
เพื่อฝากเงา พี่ยา หาอำพราง
ฟ้าฤๅขวาง มากางกั้น

๏ ๏ ๏ ผ่าวหนาว ๏ ๏ ๏

ศาลาไทย


เย็นลมหนาวพัดมาเพลาดึก
คำนึงนึกถ้อยจำนรรจ์แสนหวั่นไหว
ป่านฉะนี้จะหนาวร้อนผ่อนเพียงใด
ห่วงคนไกลวอนฝากดาวคราวราตรี
หมอนใบนั้นอุ่นพอไหมใจยังคิด
หวั่นมิ่งมิตรของนวลน้องจะหมองศรี
ทุกซอกทรวงหน่วงหนักท้นหนอคนดี
คืนหนาวนี้พี่คงนอนร้อนหัวใจ !

เสมอใจ..

กันนาเทวี


[widget.sanook.com - *More Feel*]
ซึ้งใจรักรักซึ้งใจจึงใฝ่หา
เคยสัญญาสัญญาไว้ไม่ลืมหลง
ยอดเขาสูงเสียดฟ้าหว่างไพรพง
ยังมั่นคงคงมั่นตามสัญญา
วันเวลาเวลาวันผันแปรเปลี่ยน
ใจจวนเจียนเจียนจวนครวญร่ำหา
หนึ่งใจรอท้อแท้แก่เวลา
ใจเหว่ว้าว้าเหว่ฤๅเรรวน
ลาร้างไกลไกลร้างลามาห่างเหิน
ใจหมางเมินเมินหมางร้างฤๅหวน
แยกรักไว้ในที่เหมาะเจาะควร
หากใจป่วนรักใช่แท้แค่หลงเริง
ให้คือรักรักคือให้ใช่คอยถ่วง
คอยถามทวงทวงถามความยุ่งเหยิง
ติดตามเฝ้าเง้างอดตอดใส่เพลิง
มีชั้นเชิงเชิงชั้นอันแยบยล
คอยหึงหวงหวงหึงขึงกั้นขวาง
ลอบอำพรางนอกในใจฉ้อฉล
รักร้อยเล่ห์เล่ห์ร้อยรักชักเล่ห์กล
เข้าตาจนจนเข้าตาพาวุ่นวาย
เข้าใจรักรักเข้าใจคงไม่เศร้า
รักแต่เอาเอาแต่รักหักเสียหาย
สำหรับฉันรักมั่นอยู่มิคลาย
รักมิหน่ายรักเธอเสมอใจ..
กันนาเทวี
๒๒ มีนาคม ๒๕๕๒
   
[ของตกแต่งโดนๆคลิกเลย]

เลือกที่จะมอง ?

กวีบ้านนอก..*


คนทั่วไป
                            มองฟ้า..
                            ฟ้าก็กว้างเกินเอื้อมมือไขว่
                            มองทาง..
                            ทางก็ไกลแสนไกลเกินย่าง
                            มองโลก..
                            โลกสับสนมืดมนเคว้งคว้าง
                            มองตน..
                            ฉันนี้ช่างไร้ค่าเสียจริงๆ !
                            000
แล้วใครมอง..
                            มองฟ้า..
                            ฟ้ารักข้าจึงโอบอุ้มด้วยไออุ่น
                            มองทาง..
                            ทางนี้ที่เราคุ้นอยู่ทุกก้าว
                            มองโลก..
                            โลกเฝ้ามองความยิ่งใหญ่ของเรา
                            มองตน..
                            ฉันคือพระเจ้า ของตัวเอง ฯ
                            000

๏ เคย - คิด - บ้างไหม๚ะ๛

บินเดี่ยวหมื่นลี้

๏ เคยบ้างไหม?? มองฟ้าแล้วว้าเหว่
มองทะเลเวิ้งว้างกว่าครั้งไหน
ยิ่งยามคลื่นเคลื่อนซัดดั่งมัดใจ-
จมดิ่งในความช้ำต้องจำนน
เคยบ้างไหม?? มองดาวแล้วเศร้าสร้อย
แม้นจันทร์ลอยสว่างอยู่กลางหน
แต่รอบกายมืดมิดทุกทิศจน-
ใจสับสนท่ามธารวารเวลา
เคยบ้างไหม?? คิดถึงสักหนึ่งน้อย
ว่าบางใครรอคอยละห้อยหา
ฤๅอาลัยกลายแล้วในแววตา
จึ่งลับลาเลือนหายกับสายกาล
คิดบ้างไหม?? หากฝันเหมือนกันบ้าง
ความอ้างว้างแสนหนักมิหักหาญ
คิดบ้างไหม?? รวดร้าวที่ยาวนาน
อาจจะผลาญหัวใจสลายลง๚ะ๛

** ดับ..ก่อนจะชน **

ราชิกา

**  ดับกิเลส  ตัณหา  นั้นพูดง่าย
ทำไม่ได้ เพราะความอยาก  ยังมากหลวง
กิเลสฉุด มิหยุดยั้ง  สิ่งทั้งปวง
กาลลับล่วง  สูญสิ้น  ทั้งวิญญา…
หากเราแก้  ปัญหา  ที่สาเหตุ
ดับกิเลส  ทั้งปวง  มิห่วงหา
ชีวิตนี้  จะมีสุข  ในทุกครา
ดับดีกว่า..ก่อนจะชน..นะคนดี... 
ทำจิตใจ  เรานั้น  ให้ผ่องแผ้ว
ดุจดวงแก้ว  งามงด  ที่สดสี
งามที่ใจ  คุณค่า  ด้วยปรานี
ให้ชีวี  สว่างเหมือน ดั่งเดือนเพ็ญ…
ดับก่อนชน  ที่ใจ  ไม่ต่อสู้
ให้รับรู้  ด้วยสติ  ดำริเห็น
ปรับที่จิต..ดวงใจ..เราใสเย็น
หลบหลีกเร้น  อวิชชา  ที่มาปน..
สรรพสิ่ง  นั้นหรือ  คือในชีวิต
ซึ่งลิขิต  ขีดไว้  ในเหตุผล
สิ่งสำคัญ   ต้องดับ  ก่อนจะชน
ชนะตน  คือสุขล้น  ของคนดี.....ฯ
    

คำคม 185 ศัตรูที่น่ากลัวที่สุด

หนังสือ

ศัตรูที่น่ากลัวที่สุด คือคนที่เคยสนิทสนมกับเรา
เพราะเขามักรู้ทุกอย่าง เกี่ยวกับตัวเรา
ต้องรักษามิตรภาพเอาไว้
เพื่อไม่ให้เพื่อนสนิทกลายเป็น ศัตรูที่น่ากลัว

เว้นวรรค..ชั่วนิรันดร์..eternally

tiki

INTERNATIONAL 
INFORMATION MESSAGE ====
==========================
==========================
=================
==================== 
INFORMATION MESSAGE ====
=====================
==========================
=========================
==================
=========================
=========================
===================
==================== 
INFORMATION MESSAGE ====
=====================
=========================
=========================
===================
=========================
=========================
===================
==================== 
INFORMATION MESSAGE ====
=====================
=========================
=========================
===================
=========================
=========================
===================
==================== 
INFORMATION MESSAGE ===
======================
=========================
=========================
===================
=====================
=========================
=========================
===================
==============

แพ้ใจ

อารมย์อ่อนไหว

เก่งมาจากไหน........ก็แพ้หัวใจอย่างเธอ
เมื่อไหร่ที่เผลอ....ยังนึกว่าเธออยู่ในฝัน
ยังมีอีกหรือ........รักแท้ที่เคยเสาะหามานาน
วันนี้เป็นงัย...เป็นกัน.....จะรักเธอ
เมื่อเธอรู้ว่ารัก........ก็อย่าทำให้หลง
บอกมาเลยตามตรง........นี่เรื่องจริงหรือฉันเพ้อ
ตอนนี้ยังพอทำใจ........ถ้าสิ่งที่ได้เจอ
คือฝันคือละเมอ..........และไม่จริง
 

ฤดูความรัก

คนถูกลืม

ฤดูฝนเปียกปอน
ฤดูร้อนหวั่นไหว
ฤดูหนาวคิดถึงคัย
ฤดูไหนก้อ คิดถึงเทอ 

ทิพยสถานวิมานจิต...!

พุด


http://www.thaipoem.com/forever/ipage/song1965.html
(คู่กรรม)
.................
ขอใจเธอคนดีที่แสนรัก
พลีใจภักดิ์มอบให้นะยอดขวัญ
ทั้งหวานชื่นขื่นขมรู้แบ่งปัน
ท่ามคืนวันเรียนรู้โลกย์โศกสุขวาง
ยิ้มเมตตาหมายฝากกรุณามุทิตาจิต
รู้หยุดคิดวางอุเบกขาในทุกอย่าง
ไม่มีเขาไม่มีเราไม่มีร่าง
เพียงกระจ่างทางธรรมนำนิพพาน
และ..
เมื่อภารกิจฝากดีพลีแด่โลกยังมิสิ้น
เทพถวิลคอยเคียงข้างคอยสร้างสาน
เกี่ยวก้อยไปหลอมรวมใจเก็บดอกไม้บาน
อธิษฐานปิดทองหลังองค์พระปฏิมา
สมาธิวิปัสสนาหาทางซึ่งหลุดพ้น
ดั่งอุบลบานเหนือน้ำข้ามปรารถนา
จุติจิตทิพย์นิรมิตนะยอดชีวา
สิ้นเหว่ว้าหลงทางกลางทะเลน้ำตา
หวัง...
เราสองครองเคียงประคองรัก
ที่เหนือนักเหนือมนุษย์สุดฟากฟ้า
ข้ามห้วงอนันตกาลผ่านภพกัปป์กาลเวลา
สุดทางช้างเผือกรอท่าแสนตระการ
ติดปีกจิตอิสราพาท่องในเรียวรุ้ง
ดูดาวรุ่งเพชรพรายเฉิดฉายฉาน
รัศมีมณีทองผ่องพราวอลังการ
เมฆนวลหวานราวสายไหมใยรุจี
โอบตระกองเกี่ยวก้อยลัดลอยฟ้า
ข้ามมหานทีสีทันดรพลีชีพนี้
คลี่ยิ้มหวานหว่านดาวดวงธรรมทานนะคนดี
แล้ว..
พร้อมพลีปิติเกษมภาคภูมิใจใน*ค่าคน*
......................
http://www.thaipoem.com/forever/ipa