24 กันยายน 2548 22:18 น.
[ไร้ตัวตน]
บอกออกไปให้โลกรู้ว่ากูเศร้า
มีความเหงาเดินย่ำบนทางขนาน
เปรียบดั่งคนที่เดินไปไร้ทิศทาง
ตัวอ้างว้างใจสับสนคนเดียวดาย
มองทะเลไกลแสนไกลยังมีฝั่ง
แต่ตัวฉันเดินดุ่มๆไร้จุดหมาย
มองกระจกถามตัวเองอย่างไม่อาย
ก่อนจะตายจะมีไหมคนรักจริง
ยิ่งถามไปใจยิ่งเศร้าเพราะไร้รัก
เหมือนไร้หลักไร้คู่เคียงใจถวิล
มองหาคนเธอคนไหนจะรักจริง
มาแอบอิงเพียงชิดใกล้ก่อนสิ้นลม
อิอิไม่ใช่คำหยาบคายนะครับ
12 กันยายน 2548 22:29 น.
[ไร้ตัวตน]
คนหนอคนไม่รู้ใจไหนว่ารัก
คนหนอคนไม่รู้รักให้หมักหมม
คนหนอคนเจอคนใหม่ใจเพ้อลม
คนหนอคนทิ้งกันได้ช่างง่ายจริง
8 กันยายน 2548 22:21 น.
[ไร้ตัวตน]
อยากจะหยุดเวลาขอพักผ่อน
ไปบินว่อนท้าลมบนกลีบเมฆ
หลับตาคิดเห็นภาพลางฝันไปเอง
งานต้องเร่งทั้งเจ้านายโหดเหมือนสิงโต
ตื่นหนึ่งโมงรีบอาบน้ำไร้วันหยุด
เร่งรีบรุดเดี๋ยวเจ้านายด่าว่าโง่
เขาสั่งมาเราทำตามท่านใหญ่โต
ถ้าโมโหคงไม่มีงานให้ทำ
งานไม่มาเงินไม่มีเดี๋ยวจะอด
ทั้งผ่อนรถผ่อนบ้านกรรมเวรซ้ำ
อยากจะทำอะไรไม่ได้ทำ
สงสัยกรรมแต่ปางโน้นมันมาตาม
7 กันยายน 2548 21:45 น.
[ไร้ตัวตน]
เธอจะร้องไห้ทำไมละคนดี
เพราะคืนนี้มีฉันอยู่เคียงข้าง
จะคอยเช็ดน้ำตาไร้ความอ้างว้าง
แนบชิดข้างเคียงเธอไม่ทื้งไกล
...........................................
จงเก็บยิ้มของเธอที่ล่วงหาย
เก็บมันไว้ในใจอย่าไปไหน
เราสองคนจะเคียงข้างมัดสองใจ
แม้ทางไกลเราจะไปพร้อมๆกัน
-*-.