16 กรกฎาคม 2549 13:47 น.
[ไร้ตัวตน]
ที่บอกว่ารักบอกว่าคิดถึง
ฟังดูแล้วซึ้งมันน่าหลงไหล
แต่ที่จริงแล้วข้างในหัวใจ
เธอแอบไว้ซ้อนเร้นอะไรปิดบัง
ไม่อาจหยังรู้มิอาจรู้สึก
แต่จิตสำนึกมันรับรู้ได้
ฉันยังมองหาสืบค้นหัวใจ
แต่เธอปิดไว้มันลึกเหลือเกิน
ทิ้งฉันเสียเถิดคนเลวอย่างฉัน
ที่แต่วันวันเอาแต่เหงาหงอย
เฝ้ามองทะเลคลื่นลมปลิวลอย
ใจเหยี่ยวละห้อยคลอยตามสายลม
สิ่งที่ฉันรู้เธอจับมือฉัน
แต่มือนั้นพลันมันเย็นสับสน
เธอเกรียดหรือรักบอกมาตรงๆ
จะได้ให้คนโง่รู้เสียที
แต่ในวันนี้ฉันแอบร้องไห้
เอามีดกรีดไปให้ถึงเส้นเลือด
น้ำตานองหน้าผิวซีดแห้งเผือก
ตัวเย็นยะเยือกคาวเลือดท่วมตัว
มิบอกให้รู้มิให้ใครเห็น
แอบหลบซ้อนเร้นใต้เตียงของเรา
หลบโลกนอนพักให้เธอได้เดา
ว่าร่างคนเขลาอยู่ใต้เตียงเธอ
...............................................
2 กรกฎาคม 2549 23:17 น.
[ไร้ตัวตน]
พระจันทรเหงาเศร้าใจคืนอ้างว้าง
เหมือนเค้วงคว้างกลางสายหมอกกอดความเหงา
มีเพียงเราเศร้าใจเพื่อนคือเงา
ที่คอยเฝ้าเพื่อนใจเงาเราเอง
..........................................