31 มีนาคม 2557 06:51 น.

ตรงทางแยก

Parinya

เมื่อเดินมาสุดทาง...ต่างเดินแยก
นาทีแรกเริ่มต้นเป็นคนห่าง
ก่อนโดดเดี่ยวเดียวดายในรายทาง
ยังใจกว้างเขียนกลอนอวยพรเธอ
"ขอบคุณที่เคยอยู่เป็นคู่คิด
ช่วงชีวิตหวานฉ่ำจดจำเสมอ
สิ่งผนวกบวกลบที่พบเจอ
ล้วนเลิศเลอต่อความคิดชีวิตคน
ให้เตรียมพร้อมสำหรับรับผิดหวัง
ให้ระวังสติพร่องยามหมองหม่น
ให้ชูคอทรหดอย่างอดทน
มิให้ยอมจำนนกับกลใด
คือนาทีชีวิตคิดคำตอบ
อย่างรอบคอบ รับมือ หรือแก้ไข
กล้ายอมรับกับวันอันเปลี่ยนไป
และกล้าอยู่อย่างไมมีใครเคียง
แม้บางช่วงชีวิตจิตหดหู่
หากเรียนรู้กับนิยามความไม่เที่ยง
เก็บเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยมาร้อยเรียง
เป็นเสบียงชีวิตติดกับตัว
จงอยู่เย็นเป็นสุขสิ้นทุกข์โศก
ลืมครั้งโลกอึมครึมทึมสลัว
ให้ชีวิตเริ่มต้นมิหม่นมัว
ให้ฝันชั่วต่อแต่นี้ไม่มีช้ำ
จากวันนี้และต่อไปใจจงแกร่ง
แม้เปลี่ยนแปลงอย่างไรไม่ร้องร่ำ
เคยรักเธออย่างไรไม่เปลี่ยนคำ
จะจดจำ ส่วนที่ดี มิมีลืม "
30 มีนาคม 2557 09:21 น.

เมื่อเดินมาสุดทาง

Parinya

เริ่มต้นเราต่างมาจากต่างที่
มอบไมตรีเป็นเพื่อนแล้วเลื่อนขั้น
เพิ่มสนิทชิดทวีทุกวี่วัน
เริ่มเล่นเป็นเงากันตามวันทวี
ดุจสายลมพรมไล้ใบไม้ไหว
ดังหัวใจไหวคู่เคล้าจู๋จี๋
ดุจสวรรค์บรรเลงเพลงดนตรี
ดังกวีเขียนกานท์หวานละมุน
เดินอยู่ในประโยคโลกสวยใส
เมื่อหัวใจเริ่มผิงอิงไออุ่น
เริ่มวางตนบนลู่ของคู่บุญ
คอยค้ำจุนหนุนใจอิงไอกัน
เริ่มสละชีวิตอิสระ
สร้างพันธะประสงค์ร่วมลงขัน
มิว่าถูกหรือแพงร่วมแบ่งปัน
จากของใครของมัน ...นั่นของเรา
ดุจดังโลกงดงามด้วยความหวัง
มีพลังชูใจให้ไต่เต้า
ขึ้นบันไดไปสถานวิมานเงา
ความคาดเดาถูกผิดชีวิตเดิน
ทางลำบากขวากหนามต้องข้ามห้วง
ทั้งมีช่วงมีตอน ดอน โขด เขิน
บางหนจนท้อใจเพราะไกลเกิน
เมื่อเผชิญปัญหาสารพัน
บางใครใจมิถึงจึงยอมแพ้
แล้วลอยแพคนหนึ่งซึ่งมุ่งมั่น
หากน้ำตาพร่าพรายจะป้ายมัน
เมื่อถึงวันสุดทาง...ต่างคนต่างไป
29 มีนาคม 2557 17:03 น.

ตำนานนางนพมาศ

Parinya

นพมาศหนึ่งใน....สุโขทัยธานี...........เธอเป็นบุตรี.........พระศรีมโหสถ
เรวดีมารดา.......ได้ศึกษาอย่างดี.....วาดเขียนกวี.........คัมภีร์พุทธพจน์
สิบห้าขวบปี....ผ่องศรีโสภา......พรั่งพร้อมเงินตรา.....ปัญญาเหมือนกรด
ผู้คนกันเอง........แต่งเพลงสรรเสริญ.....นางในบังเอิญ....ฟังเพลินจำจด
นำไปบรรเลง......พิณเพลงถวายไท้.......พระเจ้าลิไทย......พอให้ออกรส
ธ  ทรงติดต่อ......สู่ขอนางมา..............เป็นบาทบริจา.......ชะตากำหนด
ก่อนนำนางมอบ.....ทดสอบความจำ.......สิ่งใดควรทำ.......ไขคำควรงด
ตอบพ่อแม่ไป.....คำไขละเอียด.............ละไมละเมียด........สู่เกียรติยศ
เป็นพระสนม....เหมาะสมหน้าตา......ห้าวันต่อมา............ประชาช้อยชด
วันนักขัตฤกษ์....เอิกเกริกสุขสันต์......ทำโคมลอยพลัน.....ก่อนวันน้ำลด
ลิไทภูเบศ...ทอดพระเนตรทันใด...กระทงของใคร....แปลกพระทัยเหลืออด
นพมาศทูลบอก. .อันดอกกระมุทนั้น...บานสวยเฉิดฉัน....รับจันทร์ทรงกลด
มีอยู่ประจำ.......แม่น้ำนัมมทา..............เป็นพุทธบูชา...........ที่มาทั้งหมด
พระองค์ทรงชัย....พระทัยสำราญ.........สั่งให้สืบสาน..........ชั่วกาลปรากฏ
29 มีนาคม 2557 05:27 น.

บอกรัก

Parinya

บอกรักฉันทำไมก็ไม่รู้
เมื่อใจอยู่ลับลับกับคนอื่น
จนจำเจเสแสร้งแต่งคำยืน
เพื่อจะฝืนบอกรักที่หลักลอย
เธอก็รู้เหมือนกัน ฉันไม่เชื่อ
ยังไม่เบื่อพูดพร่ำย้ำบ่อยบ่อย
ซึ่งก็เพียงแค่คำแสร้งสำออย
อันเรียงร้อยถ้อยคำเพื่อย้ำตน
เพราะตัวเองก็ตระหนักลืมรักฉัน
แต่ดึงดันไม่ยอมรับเพราะสับสน
ถ้าไม่พูดวันไหนใจกังวล
จึงอดทนบอกรักมิวรรคเว้น
บอกทุกวี่ทุกวันจนฉันรู้
เราทั้งคู่มิมีใครหัวใจเต้น
ด้วยอารมณ์คึกคักเพราะรักเร้น
แต่ยิ่งเน้นความไกลหว่างใจเรา
บอกรักฉันทั้งที่ใจไม่คึกคัก
ค่าก็จักมิต่างความว่างเปล่า
เพียงไม่อยากเลิกกัน นี่ฉันเดา
จึงได้เฝ้าน้าวตนทนบอกรัก
เธอบอกรัก ฉันหมองจนร้องไห้
น้ำตาไหลทุกหนเกินทนกัก
รู้สึกเศร้าร้าวรวดเจ็บปวดนัก
เมื่อไหร่ "บอกเลิกรัก " ฉันสักที
28 มีนาคม 2557 15:50 น.

เทพบุตรในฝัน

Parinya

เธอเกิดจากความฝัน......ที่เสกสรรจินตนา
ด้วยแรงปรารถนา...........อยากจะใคร่ได้เจอะเจอ
หวงแหนในเนื้อหา..........และคุณค่าแห่งตัวเธอ
ไม่คิดตีเสมอ.................รับความต่างอย่างเต็มใจ
วาดเธอไว้สูงส่ง.............ด้วยประสงค์ให้สดใส
สง่ากว่าใครใคร..............ตามแรงฝันที่ฉันมี
เทิดไว้เหนือมนุษย์..........เป็นเทพบุตรสุดแสนดี
มิควรเกลือกธุลี..............ให้เรือนร่างเป็นด่างดวง
จงอยู่บนเมืองแมน..........สถิตแท่น ณ แดนสรวง
กุศลและผลพวง.............จงบำรุงบำเรอมาน
เป็นฝันที่ฉันวาด............ แปลกประหลาดพิสดาร
จากจิตพิษฐาน.............. และวาดหวังเพียงนั่งชม
มิคิดอยากครอบครอง......เพียงนั่งมองอย่างสุขสม
ณ พื้นอันรื่นรมย์..............แม้แหงนคอทรมา
ภาพผลิตจากคิดฝัน........ดุจภาพปั้นแสนสง่า
ควรคู่แท่นบูชา................ห้ามลงมาเปื้อนโคลนตม.
...........................................................
ดอกหญ้าค่าต่ำต้อย..........มากริ้วรอยคนย่ำข่ม
อ้างว้างกลางสายลม.........กลางแดดแรงจนแห้งเกรียม
ลู่ลมก้มเสมอ....................มิเผยอ สงบเสงี่ยม
รู้ตัวและรู้เจียม..................ประเมินการณ์ประมาณตน
ขอบคุณที่อุ่นเอื้อ..............แพรผ้าเพื่อป้องฟ้าฝน
ดั่งสิ่งมิ่งมงคล..................ห่มหัวใจไปเนิ่นนาน
แต่รักมีคุณค่า...................ใช่เฮฮา สนุกสนาน
บังเอิญเกินประมาณ...........มิสมศักดิ์อย่ารักเลย
Calendar
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟParinya
Lovings  Parinya เลิฟ 1 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟParinya
Lovings  Parinya เลิฟ 0 คน
  Parinya
ไม่มีข้อความส่งถึงParinya
>