27 พฤศจิกายน 2548 09:21 น.
sun
เธอหันมา หากัน ในวันนี้
กลับไม่มี เงาเธอ ดังคราก่อน
เอ่ยออกมา "ไปกัน ไม่ได้" ใยมาวอน
อยากจะย้อน วันลับ ให้กลับมา
บอกเรา ให้ลืม เรื่องวันวาน
แม้เคยผ่าน หมองไหม้ ใจเจ็บปร่า
อย่าจำเรื่อง วันคืน ทรมา
ให้ปิดตา ซ่อนเจ็บ เก็บในทรวง
มองหน้าเธอ อีกครั้ง ยังครุ่นคิด
แล้วทำจิต ทำใจ อย่างหนักหน่วง
บอกกับตน เพียงกล คำคนลวง
คำทั้งปวง เธอบอก หลอกเรื่อยไป
เอ่ยออกไป ว่าไม่ ใจยังเจ็บ
แผลอักเสบ เป็นรอยอยู่ เธอเห็นไหม
ไม่มีใจ เหลือเผื่อ พอให้ใคร
หันกลับไป หัวใจ เจ็บแล้วจำ
*** ***
บอกเธอว่าเราไม่ลืม สิ่งที่เธอได้เคยทำร้ายกัน
แม้ใจนั้นมันคิดจะยอมเธอเหมือนเคยมา
อย่าให้ใจแพ้ภัยตัวเอง อย่าไปตามใจหัวใจเราเอง เป็นอย่างที่ผ่านมา
เจ็บมาพอไหม บอกเธอไปว่าใจยังเจ็บ และไม่มีใจเหลือพอให้ใคร
แล้วก็หันจากไป แค่นี้..ทำได้หรือเปล่า..?
*** ***
28 สิงหาคม 2548 15:38 น.
sun
ไปข้างหน้าก่อนไปใจไม่พร้อม
ทุกข์ตรมตรอมจากแผลเก่าเศร้ามิหาย
หากคิดลวงล่อให้รักชีวาวาย
รอยแผลใจยังมิคลายจากคนลวง
บ้านหลังนี้มีชายหัวใจช้ำ
จากคนทำร้ายใจน้ำตาร่วง
อย่ามาเคาะประตูใจแม่พุ่มพวง
กลัวติดบ่วงรักลวงเหมือนก่อนมา
จึงขึ้นป้ายปักประจักษ์ว่ารักร้าว
กลัวเหมือนคราวรักเหน็บเจ็บหนักหนา
บ้านรักร้าวหลังนี้ขออำลา
อย่ามาลวงเลยแก้วตาพี่ขอที
อยากปักป้ายแขวนขึ้นแผ่นเท่าฟ้า
ประกาศให้คนรู้ว่าบ้านนี้หนามีชายอกหัก
เผื่อมีสาวใดคนไหนโอนใจมอบรัก
อ่านป้ายแล้วคงประจักษ์
ว่าคนอักหักเกลียดนักคนลวง
ด้วยถูกคนรักหักอกเป็นแผล
เจ็บแสบหัวใจแทบแย่
พี่เจ็บแผลจนน้ำตาร่วง
อ่านกันเสียทีป้ายนี้ห้ามคนหลอกลวง
บ้านนี้จะได้ไม่ห่วงว่าคนลวงเข้ามารังแก
บ้านนี้มีชายใกล้วายชีวา
ประคองหัวใจโดนผ่า
หยอดน้ำตาแทนยาใส่แผล
ดังเสือลำบากโดนขวากปักอกติดแจ
ใครๆเขาก็ไม่แลนอนเลียแผลสะอื้น
โปรดเถิดดวงใจมิใช่ห้ามหวง
ถ้าหอบรักมาเพื่อลวง
แม่พุ่มพวงไปลวงที่อื่น
เจ้าของบ้านชายคล้ายๆจะยังไม่ฟื้น
ให้เขาพ้นความขมขื่นต่อมะรืนค่อยมาลวงใหม่
ขอบคุณ ..
บางอารมณ์-บางคน-ชลพฤกษ์ รูปบ้านรักล้น คุณอัลมิตรา .. และ บางใคร
23 สิงหาคม 2548 14:38 น.
sun
เป็นนายกแต่ไร้ คำสัตย์
วันวันเอาแต่ตระบัด เท็จได้
วันหนึ่งลิ้นจะรัด พันผูก คอนา
วันหนึ่งก็คล้ายคล้าย เด็กเลี้ยง แกะเอย
ซุนวูปราชญ์กล่าวไว้ โบราณ
ผู้นำเก่งแต่ผลาญ ชาติได้
ไม่เก่งแต่ซื่อสัตย์งาน จักเลือก ใครเอย
ท่านตอบซื่อสัตย์ไว้ ชาตินั้น พ้นภัย
ถึงคุณเก่งแต่โกงได้ กับชาติ
แค่คิดก็อุบาทว์ บอกให้
แผ่นดินจะพยาบาท สืบสาน ราวเรื่อง
ฟ้าดินนั้นคนไหว้ ไหว้ฟ้า กราบดิน
คนโกงหวังใบเสร็จให้ ตอบรับ
อย่าหวังกันเลยครับ ย่อมรู้
หลักฐานจนมุมอับ ตอบยาก
หมดปัญญากอบกู้ หมดสู้ กลางสภา
ฝนตกยามหมูขี้ มูลไหล
กองไปรวมพรรคใด เจ้าข้า
เหม็นหึ่งทั้งลำไย ซีที- เอ็กซ์เอย
ใครโกงและใครค้า เหยียบขี้ หมูไหล
อำนาจก่อเกิดให้ ท่านหลง
รวยแล้วยังไม่ปลง มักได้
เหล่าบริวารชอบชง เบ็ดเสร็จ
ท่านเลยมืด บอด ใบ้ เห็นร้าย เป็นดี
สุริยะ สุริยา เอ้ย อัสดง
วันนี้คงต้องลง ค่ำแล้ว
วันนี้คงต้องปลง กรรมเหตุ ก่อนา
อย่าเถียงเสียงเจื้อยแจ้ว ค่ำแล้ว อัสดง
รวยแล้วไม่โกงนั้น อย่าเชื่อ
รวยแล้วทำเป็นเบื่อ พูดโก้
รวยแล้วก็สร้างเครือ ข่ายญาติ
ที่แท้สุดขี้โม้ ล้วนแล้ว เครือพงศ์
หมดยุคหมดเวลาแล้ว ทักษิณ
หมดเวลาหากิน ก่อเกื้อ
ชาติแผ่นดินคือทรัพย์สิน คนไทย ทั้งชาติ
อย่าเอาแต่เอื้อเฟื้อ เลือดเนื้อ พวกคุณ
ผู้นำดีพิสูจน์ด้วย กาลเวลา
ยามผลประโยชน์เข้าหา ซับซ้อน
ยามคนสนิทมือขวา ก่นหา ประโยชน์
เลือกทางใดจะสะท้อน บ่งแท้ ยอดคน
ผู้นำเก่งแต่ไร้ คุณธรรม
ขยิบตาให้กระทำ ชาติได้
หวังแต่เสียงกุมกำ เบ็ดเสร็จ
พลเอกเปรมเลยบอกใบ้ สุดท้าย ชาติพัง
ตราบใดปากยังโม้ ถือดี
ตราบใดยังวจี เร่าร้อน
ตราบใดว่ากูมี หมดกิน กูพอ
เบื้องหลังบัดพลีป้อน ยอกย้อน แยบยล
ใครไม่เห็นด้วย คุณโกรธ
ทีกับคนโฉด คุณป้อง
ผิดยังไม่ลงโทษ คุณนิ่ง
วันหนึ่งฟ้าจะร้อง กล่าวฟ้อง พวกคุณ
โกงกินโกยครบถ้วน สุริยะ
กิน ปะ ฉะ ดะ รวบแท้
รวม รัด มัด กะ- ฟันโหด
กิน กัด ฟัด จะแก้ ลงแส้ ใครฤา
รำคาญพวกลิ่วล้อ กังฉิน
ทำหูต้านทวนยิน ว่าใบ้
โกงกินทรัพย์แผ่นดิน ยังโง่ บอกไม่
สนับสนุนเชียร์กันได้ ก็คล้าย คลึงกัน
ผู้นำเก่งหากไร้ คุณธรรม
วันหนึ่งก็ขยำ ชาติได้
เห็นกงจักรดอกบัวคลำ ว่าถูก ต้องเอย
อย่าพึงวางใจไซร้ ชาติใกล้ อันตราย
เห็นทุจริตย้งบอกร้อง สนับสนุน
ยังปกป้องการุญ ออกหน้า
ทีแผ่นดินไม่รู้คุณ ชาติบ้าน- เมืองเลย
โกงกันโจ่งแจ้งจ้า รวยแล้ว ยังโกง
ก็ใครใหญ่ในบ้าน ทรายทอง
นายกยังเป็นรอง ย่อมรู้
ใครเล่าอยากลองของ ทดสอบ
ใครเล่าอาจหาญสู้ นายเจ๊ ใหญ่เอย
อำนาจทำให้ คนหลง
ไม่คิดรู้จักปลง เสียบ้าง
ขึ้นแล้วไม่ยอมลง ยึดติด
เถียงคูคูเอียงข้าง บอดใบ้ อวดดี
ส่ง CTX มาถึงนั้น กลเกม
คิดว่าคงปรีด์เปรม หลอกได้
ต่างสัญญาต่างเคลม อำพราง ได้ฤา
สั่ง ITO จ่ายให้ ที่แท้ ยังแพง
http://www.thaiday.com/politics/PoliticsQAQuestion.asp?QAID=5123
23 สิงหาคม 2548 14:37 น.
sun
โอม...องค์อิศวรเจ้า เทวา
เจ้าพิภพโลกา ผู้สร้าง
อีกองค์พระรามา ทรงฤทธิ์
อมรินทร์ผู้ทรงช้าง ข้าไหว้ บูชา
โอม..พระผีเสื้อ ทรงเมือง
พระองค์ทรงฤทธิ์เรือง แน่ไซร้
ยามนี้ผีตองเหลือง อำมหิต
ขอพระองค์ทรงได้ มาล้าง เหล่ามาร
เหวยเหวยพวกเทพหน้า กาลี
รัฐมนตรีชั่วอัปรีย์ คนนั้น
กินแต่สินบนบัดพลี อุดจาด
โกงแหลกแดกสะบั้น ชั่วช้าเลวทราม
ติดอยู่ในสันดานล้น ใจกมล
ติดอยู่ในเลือดปน แปดเปื้อน
ติดอยู่ในสันดานคน ทุจริต
จะหาคำใดเอื้อน กล่าวอ้าง คนโกง
ร้อยเรื่องเจ้าแปดเปื้อน ทุจริต
ร้อยเรื่องเจ้าคดคิด ต่ำช้า
ร้อยเรื่องเจ้าประดิษฐ์ กรรมชั่ว
สินบนไม่เคยล้า เพราะเจ้า คือมาร
เจ้าเป็นถุงเงินแท้ ของพรรค
หาเงินทุกวิถีจัก ย่อมได้
ประมูลแล้วก็ชัก เงินงาบ
เล่ห์เพทุบายไซร้ ลึกล้ำ หลายขุม
ซีทีเอ็กซ์ วางหมากชั้น หลายเชิง
ระริกคิดระเริง โจ่งแจ้ง
ใจเริดหวังเถลิง สามเด้ง เชียวนา
อัปรีย์พวกอีแร้ง จิกด้วย เพทุบาย
ถึงบอกถึงกล่าวย้ำ บ่อกิน
ช่างไม่อายฟ้าดิน เทพไท้
ไหนใครได้ยิน ใครจัก เชื่อนา
แม้แต่เด็กหรือคนใบ้ รับรู้ ทั้งเมือง
มีแต่หัวหน้าเจ้า เทวดา
รับรองด้วยวาจา ทั่วถ้วน
คิดว่าเรื่องจะซา ปิดสนิท
ใบบัวปิดช้างอ้วน คนบ้า จักทำ
รูปลักษณ์หน้าเจ้านั้น อัปรีย์
ยามยิ้มเหมือนกาลี รูปปั้น
โลภแต่เครื่องบัดพลี คอรัป- ชั่นเอย
อายุเจ้าจักสั้น โรคร้าย มะเร็ง
มะเร็งจักเกาะลำไส้ เหล่ามาร
คราบสินบนสสาร บ่มไข้
เงินชาติที่ท่านผลาญ เครือข่าย ญาติเอย
กรรมจักทำร้าย เห็นได้ ไม่นาน
ผู้นำใดใครพูดไว้ ไม่นาน
กูจักประจาน ปราบสิ้น
ไม่ต้องหาหลักฐาน มาบอก
วันนี้หลอกกลอกลิ้น ขี้โม้ มุสา
ประกาศเสียงก้อง พสุธา
โกงกินเรื่องราคา จักเหี้ยม
บอกแค่เบาะแสมา ทุจริต
ข้าจักปราบเสี้ยน ไม่เลี้ยง หน่อเลย
วันนี้ลิ้นเจ้านั้น พลิกแพลง
วันนี้ลิ้นเจ้าแสดง แฉกได้
วันนี้ลิ้นเจ้าตะแบง บ่งบอก
ถ่มน้ำลายรดฟ้าไว้ จักย้อน ถึงตัว
หรือเงินนั้นมันเข้า ในพรรค
จึ่งดั่งเป็นปฏัก ปักไว้
จึ่งรีบป้องปกปัก รับลูก
คนไทยใช่ควายไซร้ อนาถแท้ ท่านผู้นำ
มีแต่นายทุนไซร้ ชุมนุม
ขุมทองชาติกี่ขุม พรรคได้
มีแต่พวกมึงกุม เบ็ดเสร็จ
ข่มขืนชาติแผ่นดินไท้ ร้องไห้ โหยหา
นั่นก็พ่อเลี้ยง กาแฟ
เครือข่ายค่อนข้างแน่ ปั่นหุ้น
นั่นก็พวกมีแผล คลองด่าน
นั่นก็ชื่อคุ้นคุ้น ล้วนแล้ว อัปรีย์
โอม ..พระสยามธิราชไท้ เทวา
รักษาบ้านเมืองมา รอดได้
ใครปั่นกินราคา กี่ทอด
ดลบันดาลให้ มารร้าย เห็นผล
โอม..พระอิศวรผู้ ทรงฤทธิ์
โปรดได้ลิขิต ปราบสิ้น
โปรดได้พิชิต กังฉิน กินชาติ
สาปแช่งให้แดดิ้น โรคร้าย มารุม
โอม..พระพรหมชั้น สรวงสวรรค์
คนทั้งชาติจาบัลย์ ทั่วหล้า
เปรตกินชาติกันมัน เพลินเพลิด
รวยกันถ้วนทั่วหน้า มารร้าย อสูร
โอม..นารายณ์เจ้า อวตาร
จับคดีขึ้นศาล โจ่งแจ้ง
ใครช่วยพวกคนพาล สกปรก
รัฐบาลเหล่าอีแร้ง พึงได้ ล่มสลาย....เอย
http://www.manager.co.th/Politics/PoliticsQAQuestion.asp?QAID=4919
15 มิถุนายน 2548 18:01 น.
sun
ในยามที่ลมพัดไม่รู้ว่าเป็นฤดูหนาว
ลมเพียงแผ่วเบาก็ทำให้หนาวสั่น
แต่พอฤดูร้อนดวงอาทิตย์ที่สาดแสงตอนกลางวัน
ก็ทำให้ฉันแทบทนไม่ไหว
+ + แต่ตอนนี้มันแปลกๆ ไม่รู้เป็นอย่างไร
ไม่หนาวไม่ร้อนเหมือนเมื่อตอนเธออยู่ใกล้
ฉันก็ไม่เห็นเป็นอย่างเคย
... ฉันเพิ่งรู้ ว่าตอนนี้ฉันนั้นอยู่ใน ฤดูเหงา ..
ร้อนก็ไม่ร้อน หนาวก็ไม่หนาว..
ตั้งแต่คราวที่เธอจากไป
อยากจะรู้ว่าฉันต้องอยู่อย่างเงียบเหงานานซักเท่าไร
เธอคงไม่รู้ทรมานแค่ไหนเมื่อความเหงาเข้าปกคลุมถึงตรงกลางใจ + +
เธอเคยอยู่ตรงนี้ในหน้าหนาวทุกคราวที่ลมพัด
ภาพเธอยังชัดเจนดูเหมือนวันเก่า
เธอจะได้ยินไม๊ คำว่ารักฝากกับสายลมเบาๆ
บอกเธอว่าเหงา เหงาจนจับใจ
http://www.phuketall.com/naked_studio/index.php ฤดูเหงา ดนู สิงหเสน
ฤดูฝนลมโศกโบกสะบัด
ไม่เคยพัดจากไปใจดวงนี้
ฤดูร้อนสาดแสงแห่งอัคคี
หัวใจพี่ก็ยังเหงาเศร้าไม่คลาย
เพิ่งได้รู้ว่าพี่อยู่ฤดูไหน
เหงาจับใจไหวหวาดมิขาดสาย
ยังไม่รู้ทำอย่างไรเหงามลาย
หรืออาจตายเพราะความเหงาเร้ารุมใจ
หน้าส่วนตัว
860
