5 กรกฎาคม 2549 13:41 น.
+*\"*+wizard+*\"*+
แม้นสายรุ้งโยงขอบฟ้าที่ว่ากว้าง
พื้นดินห่างแค่ไหนไกลสุดหล้า
หากยืนมองออกไปสุดสายตา
ดินกับฟ้าพบกันได้ที่ปลายทาง
แม้นพื้นดินแผ่นฟ้าที่ว่าใหญ่
แม้นหัวใจถูกจำกัดโดนขัดขวาง
ความเข้าใจสานเป็นเส้นบางบาง
ไม่เคยจางยึดเหนี่ยวเป็นเกลียวใจ
สายรุ้งสวยแห่งใดสดใสเท่า
สายใจเราปูวางกลางฝันใฝ่
สายธารรักหวานซึ้งถึงคนไกล
ฤๅจะเท่าสายธารใสจากใจเธอ
12 มิถุนายน 2549 08:32 น.
+*\"*+wizard+*\"*+
ลายพร้อยสีสลับซับซ้อน
ดำซ่อนมอมแมมแต้มหม่น
ผอมโซซมซานหวั่นคน
ลูบขนสงสารจับใจ
หรือเจ้าเป็นหมาจรจัด
พรากพลัดอกแม่แต่ไหน
มามะ..จะพาเจ้าไป
อยู่ที่บ้านใหม่ใต้สะพาน
คนจรหมาจรพานพบ
ตาสบอาทรผ่าวผ่าน
เมตตาปรานีเจือจาน
เบิกบานยิ้มใสใจนี้
แบ่งข้าวเย็นเย็นที่เหลือ
เศษเนื้อนิดหน่อย..เร็วรี่
ลบซึ่งช่องว่างเรามี
แทนที่ด้วยความเป็นมิตร
ชีวิตเกิดมามีภาระ
ปัญหาเหมือนจะผูกติด
ดิ้นรนสับสนค้นคิด
มีสิทธิ์เข้มแข็งอ่อนแอ
หรือต่างต้องใช้กรรมก่อน
ล้มตัวลงหมอนก่อนแย่
มีใครชายตามาแล
เราแค่ต้องเผชิญต่อไป
มือก่ายวีพัดอากาศร้อน
หมาจรนอนข้างหลับใหล
ครุ่นคิดเกิดมาเพื่ออะไร
เพื่อนจรทางไกลใจเดียวกัน
30 พฤษภาคม 2549 08:41 น.
+*\"*+wizard+*\"*+
รำไรภาพอดีต
ริ้วรอยขีดเป็นสีดำ
ลิ้มรสความระกำ
ความทรงจำสีจางจาง
ห่างเหินเหมือนเลือนหาย
ดูคลับคล้ายฝันเลือนราง
แต่กลับซ่อนอยู่กลาง
ร้างหัวใจอยู่ลึกลึก
เหมือนเขาอยู่ใกล้ใกล้
ภาพในใจให้รู้สึก
รอยเร้นเส้นสำนึก
ร้อยผูกพันอย่างลับลับ
คงป็นเรื่องของฟ้า
เดือนดารามาประดับ
นิรันดร์เนิ่นนานนับ
ยังรักอยู่มิรู้ลืม
23 พฤษภาคม 2549 11:59 น.
+*\"*+wizard+*\"*+
ทระนงไม่หวาดหวั่นต้านสายฝน
แม้นเหน็บหนาวฝืนทนยังยืนหยัด
โดนพายุโหมซ้ำกระหน่ำซัด
เกินพิกัดแม้นโดดเดี่ยวเพียงเดียวดาย
ทั้งทนทานต้านแดดที่แผดกล้า
ทรมาแม้นร้อนแรงสาดแสงฉาย
ไม่สะท้านหยัดยืนฝืนใจกาย
ยังท้าทายช่อสไวกลางสายลม
คือต้นรักที่งอกงามตามธรรมชาติ
เหมือนประกาศความกร้านกล้าหาญข่ม
ห้ากลีบดอกบอกเสน่ห์น่านิยม
ม่วงสวยสมมาร้อยรวงพวงมาลัย
ปลูกต้นรักขึ้นกลางใจไฉนต่าง
แสนบอบบางดูแลเขาเอาใจใส่
สุดพิเศษกว่าต้นไม้ชนิดใด
งอกเงยในความงามยามคำนึง
เริ่มจากเพาะเมล็ดพันธุ์อันห่วงหา
เป็นต้นกล้าบ่มนิยามความคิดถึง
ผลิใบอ่อนแตกอาทรตอนรำพึง
ความลึกซึ้งแผ่ซ่านก้านกิ่งใบ
หวานละมุนอุ่นละไมใฝ่ฝันหา
รักล้ำค่าบรรเจิดเลิศสดใส
หมั่นกำจัดฤทธิ์เคืองขุ่นวุ่นวายใจ
พร้อมทั้งความจริงใจใช่จับจอง
กลัวดอกรักช้ำชอกเป็นดอกโศก
โลกทั้งโลกต้องระทมตรมหม่นหมอง
เพราะทุ่มเทถนอมใจให้เธอครอง
หวังเราสองเป็นคู่คิดนิจนิรันดร์
22 พฤษภาคม 2549 10:55 น.
+*\"*+wizard+*\"*+
วันเหน็บหนาวฟ้าฉ่ำโปรยน้ำฝน
สุดหมองหม่นตาช้ำด้วยน้ำใส
คำที่เคยบอกเราว่าเข้าใจ
แล้วทำไมกล่าวหาว่าเราลวง
เพียงพิสูจน์เพื่อมองจ้องจับผิด
ถ้อยความคิดว่าเราเฝ้าจาบจ้วง
เพราะหูเบาประมวลคิดผิดทั้งปวง
อยากทักท้วงแต่ขอรอเวลา
เขามองเราไม่ออกบอกไม่เชื่อ
เราคลุมเคลือจนเขาเฝ้ากังขา
สร้างกำแพงความคิดปิดหูตา
สุดปัญญาพูดไปคงไม่ฟัง
วันนี้ที่เหน็บหนาวพราวน้ำฝน
สุดหมองหม่นความเข้าใจไร้ความหวัง
แสนปวดร้าวเพราะใจไม่ระวัง
ทิ้งความหลังให้ละลายกับสายธาร
หน้าส่วนตัว
885
