สู่เวิ้ง...จินตนาการ

จันทร์เพ็ญ จันทนา


ที่ท้องฟ้าจุดเทียนของท้องฟ้า
ในใจจุดเทียนจ้าไว้ส่องแสง
ที่ท้องฟ้ามีหมู่ดาวอันเรืองแรง
ในจึงแจ้งด้วยแสงดวงจากสรวงดาว
จากแดนฟ้ามีน้ำค้างมาพร่างพื้น
ใจฉ่ำชื้นด้วยน้ำค้างจากกลางหาว
จากแดนฝันมีความฝันอันเพริศพราว
ใจจึงกร้าวด้วยฝันอันยาวไกล
ฉันเห็นฝันของบางคนตกหล่นหาย
ตกกระจายเกลื่อนกล่นอยู่หนไหน
สัมผัสค่าสัมผัสคำ...สัมผัสใจ
จึงเข้าใกล้ค่าแห่งจิตนิจนิรันดร์
เพราะชีวิตใช่มีแค่ชีวิต
ฟ้ามีฝนคนมีสิทธิ์จะคิดฝัน
ตราบใดแสงจันทร์ยังจ้าคู่ตะวัน
รุ้งความฝันจักทอทาบอิ่มอาบใจ
ห้ามทุกปรากฏการณ์ห้ามปรากฎ
ห้ามให้งดห้ามให้เกิดพอห้ามได้
แต่ห้ามจินตนาการห้ามหัวใจ
คงห้ามได้ถ้าชีวิต...ได้ปลิดแล้ว!
				
comments powered by Disqus
  • อัลมิตรา

    14 มิถุนายน 2547 07:54 น. - comment id 285013

    ขอบคุณค่ะ ในบรรยากาศเช้านี้ เริ่มต้นชีวิตด้วยการที่ได้รับกำลังใใจเต็มเปี่ยมจากคุณ .. รู้สึกดีค่ะ
    
    :) ขอบคุณในความเอื้ออาทรต่อชาววรรณศิลป์ด้วยกันค่ะ
  • จันทร์เพ็ญ จันทนา

    19 มิถุนายน 2547 13:45 น. - comment id 286805

    อ่านความเห็นคุณอัลมิตรา แล้วชื่นใจจริงๆ :D

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน