บางเวลารู้สึกเหงาในหัวใจ เมื่อต้องไปเพื่อสิ่งที่ไขว่คว้า
จากบ้านที่เคยได้รับไออุ่นมา หยาดน้ำตามันค่อย ค่อยไหล
คิดถึงพ่อและแม่อยู่ทุกเวลา เหนื่อยและล้าทุกข์เพียงใดท้อใจ
คิดถึงครอบครัว เพื่อนห่างไกล ว่างเมื่อไหร่เฝ้ารอจะกลับไปหา
สิ่งหนึ่งยังคงยึดมั่นในหัวใจ ต้องอยู่ไปเพื่อการศึกษา
เพื่อบางสิ่ง พ่อแม่เฝ้าโหยหา คือใบปริญญาของลูกชาย
อยากจะฝืนใจไม่ให้นึกถึง การรำพึงถึงสิ่งเหล่านั้น
ปิดเทอมค่อยพบหน้าละกัน ได้แต่ฝันรอวันจะคืนถิ่น
18 มิถุนายน 2543
12 ตุลาคม 2549 17:27 น. - comment id 614333
..อยู่ในเมืองกรุง ก็คงวุ่นวาย และวกวน
มีแต่ผู้คน ก็เหมือนกับคน ไม่รู้จักกัน
ชีวิตผกผัน...คิดถึงบ้าน
มองไปทางใด ก็มีแต่ตึก สูงสวยงาม
แต่ใจคนไม่งาม เหมือนกับคน ที่บ้านเรา
ยามนี้ ฉันเหงา...คิดถึงบ้าน ...............
ไออุ่นไหน จะอบอุ่นเท่าบ้านเรา ...


12 ตุลาคม 2549 20:20 น. - comment id 614372
คิดถึงสมุดบันทึกเล่มเก่า ถูกเผาไปแล้ว ไม่น่าเลย
