ดอกไม้ไม่เคยมีน้ำตา
แต่ความห่วงหาในใจฉันกำลังร่ำให้
อ่อนแอหรืออ่อนไหวก็ไม่แน่ใจ
รู้แต่ความห่วงใยกำลังไกลไปทุกที
จึงฝากบอกลาสายลมที่พลิ้วผ่าน
ช่วยขับกล่อมกลอนประสานอันแสนหวานนี้
เรียกความห่วงใยที่กำลังไกลกลับมาที
กลับมาโอบล้อมใจดวงนี้ตลอดไป