
ครั้งแรกที่ได้ประสบพบเจอหน้า
รู้สึกแปลกในอุราว่าหวั่นไหว
เหมือนเป็นคนที่ฟ้าส่งมาตรงใจ
เมื่อชิดใกล้ใจก็สั่นไปทุกครา
กว่าจะได้รู้ตัวก็มัวเปิ่น
มัวทำเมินเดินหนีในทีท่า
กว่าจะรู้ว่ารักเธอเสมอมา
ก็สายเกินจะเยียวยารักษาทัน
กาลเวลาพ้นผ่านนานแค่ไหน
มิอาจผันเปลี่ยนไปใจของฉัน
ถึงกี่ปีกี่เดือนกี่คืนวัน
ฉันก็ยังรักมั่นเพียงแต่เธอ