27 สิงหาคม 2554 17:51 น.
ชายเสื้อ
เมื่อฝนตกยามใด ใจระลิ้ว
ใบไม้ปลิวไหวเอน เบนตามเข็ม
ลู่ไสวหนองหน้าน้ำตาเร้น
คล้ายจะเห็นภาพเก่าเก่าเคล้าน้ำตา ...
ภาพความหลังย้อนกลับมาน่าเหลือเชื่อ
ยิ่งตอกย้ำสิ่งที่เหลือ..ยากมองเห็น
ดั่งฝนกรด กรีดใจ ใช่เลือดเย็น
สิ่งที่เป็น เหลือกำลัง ดั่งปางตาย
21 สิงหาคม 2554 09:03 น.
ชายเสื้อ
>ความรัก ก็เหมือน การนอน
แม้ว่าต้องฝันร้ายทุกคืน แต่เราก็ต้องนอนอยู่ดี
20 สิงหาคม 2554 17:30 น.
ชายเสื้อ
ต้องขอโทษเพราะไม่ชินมีคนรัก
จึงจำกัดความคิดไปตามฝัน
ที่ทำให้เธอน้อยใจทุกคืนวัน
อย่าว่ากันไม่เคยมีคนห่วงใย
เที่ยวสนุกตามประสาเฮฮาทั่ว
เริ่มนึกกลัว หากว่าเธอทนไม่ไหว
จะหนีหน่ายแหนงรักจากกันไกล
แล้วตัวฉันทำเช่นไร ถ้าขาดเธอ...
20 สิงหาคม 2554 17:24 น.
ชายเสื้อ
เมื่อยามใดใจแกร่งพร้อมฟันฝ่า
ให้เธอนึกเสียว่าเป็นก้อนหิน
อย่าเกรงกลัวแรงร้อนจากพื้นดิน
อย่าคืนถิ่นก่อนหมดแสงแห่งศรัทธา
เมื่อยามใดใจท้อระทมทุกข์
ขอให้ลุกหยัดยืนเหมือนต้นหญ้า
แม้จะลู่ไปตามแรงลมพา แต่ไม่เคยอ่อนล้าต่อลมแรง