23 มกราคม 2548 15:11 น.
@ซุกซน@
วันวาน..กับกาลที่ผ่านพ้น
มันส่งผลความยากเย็นมาที่ฉัน
ฉันยังจมกับความหลังอยู่เหมือนกัน
ไม่รู้ว่าตอนนี้ฉันเป็นอะไร
วันวาน..ฉันเคยมีเธอเคียงข้าง
แต่ตอนนี้เธอออกห่างจากหัวใจ
เธอบอกว่าสิ่งที่ฉันได้ทำให้
ไม่ได้ครึ่งของผู้ชายในใจเธอ
กาลเวลาของวันวานแปรผันผ่าน
มิอาจสานความรู้สึกที่พร่ำเพ้อ
ฉันตอนนี้มีเพียงเงาที่พบเจอ
อยากบอกเธอ..โอ้!กานดาของหัวใจ
เพราะเหตุใดเธอจึงเดินไปจากฉัน
ฉันอยากรู้ว่าเหตุนั้นคืออะไร
ฉันจะปรับเปลี่ยนตัวเองใหม่
โปรดเถอะนะ...หวนใจช่วยบอกที
ตอนนี้ฉันยังลุ่มหลงในอดีต
คิดแล้วมันเหมือนมีดกรีดดวงใจนี้
คิดว่ารัก...มันเป็น..เกมส์ที่ดี
ซึ่งแบบนี้ฉันคิดผิดไปจริงๆ
ฉันอยากหลบ..อยากหนี..ให้พ้นหน้า
อยากจะหา..ที่อาศัยไว้พักพิง
ในวันวาน..ฉันอยากเก็บไว้ทุกสิ่ง
ไม่อยากทิ้งให้วันวาน...ผ่านเลยไป
30 กรกฎาคม 2547 21:30 น.
@ซุกซน@
ทำไม...ก้อนเมฆถึงเสกสรร
ให้พระจันทร์...ไร้แสงแสดงสี
เหมือนใจฉันที่อาการ...ไม่ค่อยดี
เนื่องจากมี...ความเหงา...เคล้าในทรวง
หากคืนนี้...เธอลองมองดูฟ้า
แล้วเธอ...จะรู้ว่ามีใครเขาห่วง
ฉันเอาแต่...นั่งนับดาวทีละดวง
คือ...การแทน...ความห่วงใยจากใจฉัน
ทุกวันนี้ฉันต้อง...คอยคิดถึง
ถึงคนหนึ่ง...ที่ตอนนี้ต้องห่างกัน
และเธอ...คือคนดี...ที่สำคัญ
เธอคนนั้น...อยู่ในฝัน...ฉันเรื่อยมา
กาลนี้เธอ...เป็นอย่างไร..ฉันไม่รู้
แต่ที่รู้...อยากให้เธอกลับมาหา
อยากเห็นหน้า...เธอคนนั้น...ทุกวันเวลา
มาสบตา...ชายคนนี้...ที่รักเธอ
11 มิถุนายน 2547 22:47 น.
@ซุกซน@
@ซุกซน@
อันความรักมิเข้าใครออกใคร
เนื่องจากใจคนเราเป่าไม่ได้
ความรักที่ฉันให้ไม่เหมือนใคร
ความจริงใจ ความห่วงหา ความผูกพัน
สิ่งที่ให้เธอไปนั้นมันเต็มเปี่ยม
เพราะฉันนั้นได้เตรียมตัวอยากพัวพัน
มอบทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อคำนั้น
คือคำว่า รักนะ จะอิ่มเอิบ
แต่เมื่อฉันได้มอบความรักไป
เธอทำให้โรคหัวใจฉันกำเริบ
และทำเอาสติฉันเริ่มเตลิด
เมื่อเธอเดินมากบอกกันว่า ขอบคุณ
เมื่อเวลาพาไปใครเล่ารู้
ว่าทั้งคู่มิคบกันอย่างที่เห็น
เหมือนเธอเชือดใจฉันอย่างเลือดเย็น
เนื่องจากเธอไม่ได้เห็นคุณทางใจ
เธอไม่เคยให้ความรักความห่วงหา
ได้แต่ให้เวลาพาผ่านไป
เธอยังถามว่าความรักเป็นไฉน
แล้วตอนนั้นเป็นใครบอก ขอบคุณ
หรือว่าเรานั้นผิดเองที่ไปชอบ
ได้แต่หอบความรักจักหมกมุ่น
นั่งเหม่อลอยเพราะคอยคิดแต่เรื่องคุณ
ทำเอาฉุนทุกครั้งเมื่อพบเจอ
มาวันหนึ่งฉันนั้นได้รับรู้
ว่ามีตาอีกหนึ่งคู่แลดูเธอ
คนคนนั้นที่ทำเกลอจนใจเพ้อ
ที่น้องนั้นเผลอไผลไปหมดใจ
เมื่อเห็นเธอเป็นเช่นนั้นฉันจึงรู้
ว่าความรักของทั้งคู่คงสดใส
และเธอทิ้งความรักของฉันไป
หมดเยื้อใยที่หัวใจมีให้กัน
The Origin
เธอรู้ไหมว่ามีใครอยู่ตรงนี้
ฉันยังรอเธอคนดีที่หมดหวัง
แม้ความรักที่ผ่านมานั้นจะพัง
แต่ฉันยังมีแต่เธอเกลอผู้เดียว
แม้ว่าเธอหลงในที่มืดของใจ
ฉันจะทำให้เธอไม่เปล่าเปลี่ยว
แค่ให้เธอปันใจให้สักเสี้ยว
ไม่มาเหลียวแลดูแม้ผู้ใด
อยากให้รู้ฉันยังรักยังรออยู่
รอเธอมาเป็นคู่สู่ประตูใจ
ถ้าเป็นเช่นนั้นฉันคงจะสดใส
เพราะมีเธออยู่ในใจฉันเรื่อยมา
ฉันจะคอยเติมรักสมัครจิต
จะคอยคิดคนึงถึงแก้วตา
แม้ว่าใจของเธอจะไม่ครวญหา
ไม่เป็นไรหรอกกานดาฉันเข้าใจ
เธอรักใครฉันรับรู้อยู่เสมอ
แค่มีเธออยู่ในใจของตัวพี่
เพียงได้รักปักจิตชิดคนนี้
เป็นคนที่มิทำให้ใจหลงทาง
5 มิถุนายน 2547 20:38 น.
@ซุกซน@
เมื่อแรกพบประสบเจอหน้าน้อง
หัวใจพี่ทั้งสี่ห้องมันเบิกกว้าง
ความขมขื่นในใจฉันเริ่มอ่อนบาง
มีความรักมาแนบข้างตรงกลางใจ
ในความรักมักพบทุกข์และสุข
อาจจะเจออุปสรรคและขวากหนาม
แม้ผ่านทุกข์ไปแล้วแคล้วสุขตาม
เพราะมีความเชื่อมั่นฉันและเธอ
ใยนวลน้องเริ่มหมดรักและห่วงหา
เนื่องจากฉันต้องไกลมาพาสงสัย
แต่ความรักที่ฉันนั้นมีให้
ยังคงติดอยู่ในใจมิลางเลือน
แล้วทำไมทรามเชยจึงคิดมาก
ว่าใจฉันนั้นได้พรากจากใจเธอ
น้องรู้ไหมว่าใจพี่ยังฝันเสมอ
ว่าในใจยังมีเกลอตลอดมา
หรือว่าน้องเจอบุคคลที่ดีกว่า
ซึ่งสิ่งนั้นไม่รู้ว่าจริงหรือไม่
พี่ไม่โกรธถ้าตัวน้องนั้นต้องใจ
คิดลาไกลจากใจพี่ที่มลาย
ต่อจากนี้พี่ต้องขอให้ใจพัก
หยุดสมัครคนรักที่ตามหา
เพราะดวงใจพี่คนนี้มันเหนื่อยล้า
ขอร่ำลาจากดวงจิตที่ชิดใกล้
ต่อไปนี้ขอให้น้องมีความสุข
ไร้ความทุกข์อุปสรรคที่กีดขวาง
ขอให้เจอคนชี้แนะแห่งแนวทาง
ให้ความรักนั้นเลือนลางความทุกข์ระทม
ส่วนตัวพี่นี้ก็คงทำใจอยู่
ต้องคอยบอกว่าให้สู้อย่าหนีถอย
อยากได้รักประจักษ์แท้นั้นต้องคอย
อย่าไปสอยดอกฟ้าดังคราก่อน
แม้จะเนิ่นจะนานสักเพียงไหน
ให้รู้ไว้พี่คนนี้ยังรออยู่
ในห้องใจยังเปิดไว้ให้รับรู้
รอคนที่มาเป็นคู่ผูกพันใจ
29 พฤษภาคม 2547 22:25 น.
@ซุกซน@
เพียงข้อความหนึ่งข้อความจากคนอื่น
แต่ทรามชื่นใยไม่ฟังพี่บ้างหนอ
เธอรู้ไหมว่าใจพี่มันยังรอ
อยากจะขอแค่ให้เธอนั้นมองมา
น้ำในตามันล้นเอ่อเมื่อหมดรัก
ยากจะหักห้ามใจให้โหยหา
ใจหยุดเต้นครั้นเมื่อเห็นเธอเดินมา
และบอกว่าเราเลิกกันฉันไม่รักเธอ
เมื่อได้ยินคำคำนี้ที่มาบอก
หัวใจฉันมันช้ำชอกเกินรับไหว
อยากให้รู้ว่าวันนี้ในหัวใจ
มันตายไปเพราะคำว่าเราเลิกกัน
ร่างกายฉันนั้นทรุดลงกับพื้น
ไม่มีแรงที่จะยืนหยัดอยู่ได้
แม้ความรักที่ฉันมอบมันน้อยไป
ขอให้ใจมันลบไปว่ารักเธอ
หน้าส่วนตัว
1131
