5 ตุลาคม 2549 12:01 น.
ต้นกล้า ปากกาทอง
อยู่คนเดียวกับความเหงาความเปล่าเปลี่ยว
ต้องโดดเดี่ยวเหว่ว้าน่าอดสู
ต้องทนเหงากี่ครั้งนั่งคิดดู
ต้องยืนอยู่กับความว่างตรงกลางใจ
เหงา เหงา เหงา ไม่เข้าใจทำไมนะ
แล้วใจจะผ่านล่วงห้วงเหงาไหม
แม้จะเหงากี่หนจำทนไป
เพียงเพื่อให้ความเหงาบรรเทาลง
จึงลองหาใครสักคนร่วมทนเหงา
เคียงข้างเราดูแลใจไม่ลุ่มหลง
มาสร้างรักสร้างใจให้มั่นคง
อยู่ยืนยงเคียงใจไปชั่วกาล
แล้วคนนั้นตอนนี้อยู่ที่ไหน
แล้วเมื่อไรจะพบรักสมัครสมาน
แล้วเมื่อไรจะไม่ท้อทรมาน
แล้วจะผ่านเหงาใจอย่างไรกัน
เหงา เหงา เหงา ไม่เข้าใจไยต้องเหงา
ไยความเศร้าทำร้ายใจไม่สุขสันต์
ทนความเหงาที่เร้ารุกอยู่ทุกวัน
ก็แค่นั้นเพราะมันเหงาไม่เข้าใจ..
4 ตุลาคม 2549 14:37 น.
ต้นกล้า ปากกาทอง
อยากจะนอนนอนไมหลับกระสับกระส่าย
เพราะข้างกายไร้คนนั้นกอดกันหนาว
เพราะหัวใจหดหู่อยู่ทุกคราว
เพราะรวดร้าวไร้รักไร้หลักใจ
อยากจะกินกินไม่ลงน่าสงสาร
เพราะเนิ่นนานที่ไม่รู้เธออยู่ไหน
เพราะเธอทิ้งให้ชอกช้ำให้ทำไง
เพราะเหตุใดเธอเลือดเย็นได้เช่นนี้
อยากจะร้องร้องไม่ได้ด้วยอายเพื่อน
เพราะเวลามันเตือนทำเบือนหนี
เพราะหัวใจร้าวรวดด้วยอวดดี
ไร้ศักดิ์ศรี จึงทุกข์ท้อทรมาน
4 ตุลาคม 2549 14:13 น.
ต้นกล้า ปากกาทอง
เส้นทางฝันหลากปัญหามาขวางกั้น
เราต้องกล้าฝ่าฟันอย่าหวั่นไหว
แม้เส้นทางความฝันนั้นยาวไกล
จะต้องก้าวต่อไปไม่เกรงกลัว
ปณิธานยึดมั่นฉันต้องสู้
ฝ่าฟันสู่เส้นทางสร่างความชั่ว
มีสติ ปัญญา นำพาตัว
แม้เลวกลั้ว จงยึดมั่นสรรค์ความดี
รู้เก็บเกี่ยวประสบการณ์เมื่อผ่านทุกข์
แล้วเร่งรุกต่อเติมเพิ่มศักดิ์ศรี
คุณธรรมนำใจไกลราคี
สร้างชีวี-โลกสวยด้วยมือตน
หยุดเดินตามใครวางเส้นทางฝัน
แล้วยึดมั่นเส้นทางใจให้เกิดผล
หยุดพักเหนื่อยแล้วเดินต่อท้อก็ทน
อย่าสับสนสักวัน ฝันเป็นจริง
3 ตุลาคม 2549 18:44 น.
ต้นกล้า ปากกาทอง
เหตุที่ชนน้ำตาหยุดพร่าไหล
เพราะคนไทยหยุดฆ่าฝ่าสับสน
เพราะสังคมหยุดกั้นแบ่งชั้นชน
เพราะต่างคนต่างรู้รักสามัคคี
เพราะการเมืองหยุดเรื่องทำเคืองขุ่น
เพราะวัยรุ่นตระหนักในศักดิ์ศรี
เพราะน้ำท่วมผ่านไปได้ด้วยดี
เพราะเหตุนี้น้ำตาไทยหยุดไหลนอง
หน้าส่วนตัว
681
