20 ตุลาคม 2549 19:18 น.
ต้นกล้า ปากกาทอง
เมื่อแรก พบเจอ เธอนี้
คนดี ทำฉัน หวั่นไหว
เมื่อลอง สบตา คราใด
หัวใจ ไม่อยู่ คู่ตน
เมื่อฉัน เผลอใจ ไปรัก
คิดหนัก ลังเล สับสน
กล้ากล้า กลัวกลัว กังวล
อดทน เก็บรัก ในใจ
ใจกลัว แต่ปาก อยากบอก
กลัวชอก กลัวช้ำ หวั่นไหว
จึงเก็บ รักอยู่ ร่ำไป
ไม่กล้า เผยให้ เธอรู้
รวบรวม แรงใจ ไฟกล้า
หวังว่า เธอรับ รักอยู่
ตั้งใจ ไปหา โฉมตรู
อยากไป อยากอยู่ คู่เธอ
แต่เธอ บอกเรา แค่เพื่อน
ความฝัน ลางเลือน แล้วเหรอ???
ทุกคืน ฉันฝัน ละเมอ
พร่ำเพ้อ รักนะ..."เก็บดาว"
15 ตุลาคม 2549 19:21 น.
ต้นกล้า ปากกาทอง
เคยปลื้ม เคยรัก เคยชอบ
เคยมอบ หัวใจ ให้ฉัน
เคยอยู่ ทุกคืน ทุกวัน
เคยกลั่น คำถ้อย ร้อยใจ
กลับกลัว กลับเกลียด กลับกลอก
กลับหลอก ให้ฉัน หลงใหล
กลับมา หาฉัน ทำไม
กลับไป แต่ใจ ไม่ต้องเอา
13 ตุลาคม 2549 22:02 น.
ต้นกล้า ปากกาทอง
ใจเจ้าจงจำจารจด
เลิกลดลาละหลีกเลี่ยง
ตั้งตัวตั้งตนตั้งเตียง
เรียบเรียงเร่งรีบเรื่องเรียน
ถือธรรมถูกทางทั่วทิศ
ศักดิ์สิทธิ์สุขสร้างสร่างเสี้ยน
ทุ่มเทท่วมท้นเทิดเธียร
พากเพียรเพื่อพ้นเพลิงกาม
10 ตุลาคม 2549 18:40 น.
ต้นกล้า ปากกาทอง
อยากจะเก็บ "เก็บดาว"ไว้...ในใจนี้
อยากจะเก็บ "เก็บดาว"ที่...มีความหมาย
อยากจะเก็บ "เก็บดาว"นั้น...ก่อนฉันตาย
อยากจะเก็บ "เก็บดาว"พราย...ไว้ภายใน
อยากจะเก็บ "เก็บดาว"น้อย...ไม่ด้อยฝัน
อยากจะเก็บ "เก็บดาว"นั้น...แต่หวั่นไหว
อยากจะเก็บ "เก็บดาว"อยู่...เคียงคู่ใจ
อยากจะเก็บ "เก็บดาว"ไว้...ให้รักกัน
10 ตุลาคม 2549 16:04 น.
ต้นกล้า ปากกาทอง
กลุ่มคณะนักกลอนนอนไม่หลับ (นำทีมโดย)
1.นายเมาลิด จิตต์ประไพย (พี่เมาลิด) ยุวกวีดีเด่น
2.นายกฤตภาส จันทร์บุญ (กาน) นักกลอนร.ร.กัลยาณีศรีธรรมราช
3.นายรังสรรค์ สมอารีย์ (พี่โจ๊ก) นักกลอนร.ร.กัลยาณีศรีธรรมราช
4.นางสาวกมลวรรณ พรมเช็ก (แพร) นักกลอนร.ร.สิชลคุณาธารวิทยา
5.นางสาวภัททิรา บุญทองใหม่ (แพรว) นักกลอนร.ร.สิชลคุณาธารวิทยา
6.นางสาวแกมกาญจน์ พิทักษ์วงศ์ (ก้าว) นักกลอนร.ร.เบญจมราชูทิศนครศรีฯ
ก่อนจะนอนถอยหมอนมานอนหนุน(กาน)
ซบแนบอุ่นกับหมอนแล้วนอนเหม็น(พี่เมาลิด)
นอนตา กลม ตากน้ำค้างกลางลมเย็น(น้องแพรว)
แวบ!มองเห็นจันทร์สว่างกลางนภา(พี่โจ๊ก)
อยากจะหลับหลับไม่ลงตั้งวงโม้(พี่เมาลิด)
แต่ละโหมฺแหลงมากแถมปากหมา(ก้าว)
เอาเรื่องเพื่อนมาตั้งนั่งนินทา(แพรว)
หวาดผวาเล่าเรื่องผีโดยพี่เมา(แพร)
จากสองทุ่มจนตีสี่ยันตีห้า(กาน)
ปากเริ่มชานั่งนานวานขึ้นเหนา(แพรว)
ขี้ก็เจ็บเหน็บกินด้วยซวยแล้วเรา(พี่โจ๊ก)
พอเริ่มคันก็เริ่มเกาเหนาที่วาน(พี่เมาลิด)
สองสาวสวยน้ำลายย้อยปากห้อยนัก(ก้าว)
แสนน่ารักเอ๋อเหรอเพ้อฝันหวาน(แพร)
โหวนอนคาดบอบแบบแทบอีคลาน(ก้าว)
หนังตายานยังมีใจไปแกล้งคน(กาน)
นอนนินทานานไปหยับไส้แห้ง(แพรว)
เนือยอย่างแรงอีกินไหรให้ได้ผล(พี่เมาลิด)
น้ายามมาแกล้งทำนอนอย่างร้อนรน(ก้าว)
พอแกพ้นก็จัดแจงแหลงกันมันส์(แพร)
เราหมายรุ้งมุ่งรู้อยู่จนรุ่ง(พี่เมาลิด)
หวังผดุงวรรณกรรมนำสร้างสรรค์(พี่โจ๊ก)
ต่างถิ่นที่ต่างชีวามาร่วมกัน(กาน)
มุ่งหมายมั่นสร้างผลดีที่ผลงาน(ก้าว)
พอเริ่มล้าก็เริ่มนอนบนหมอนเหม็น(ก้าว)
ลมเย็นเย็นพัดหรุยหรุย อุ๊ย!เสียวจ้าน(พี่เมาลิด)
ต่างเซื่องซึมเหี่ยวห่อทรมาน(กาน)
เราก็คร้านอีเขียนต่อแล้วกัน(พี่เมาลิด)
*หมายเหตุ (โหมฺ-พวก),(แหลง-พูด),(วาน-ก้น),(เหนา-เชื้อรา),(โหวนอน-ง่วงนอน),(คาด-มาก),(บอบแบบ-เหนื่อยล้า),(อีคลาน-จะคลาน),(หยับ-เริ่ม),(เนือย-หิว),
(อย่างแรง-มาก),(อีกินไหร-จะกินอะไร),(หรุยหรุย-เรื่อยเรื่อย),(คร้าน-ขี้เกียจ)
หน้าส่วนตัว
1135
