4 กุมภาพันธ์ 2546 21:34 น.

เม็ดทราย

ทะเลสีน้ำเงิน

ฉันคือ เม็ดทรายร้าว
เพียงสายลมเบาๆก็ปลิวไหว
อ้างว้าง...เกินกว่าใคร
บอบช้ำกว่าสิ่งใดจะเยียวยา

ฉันจึงเจ็บหนักอยู่ที่นี่
ฟังเสียงคลื่นที่มีอย่างเหว่ว้า
และหลั่งรินน้ำใสในสองตา
ให้ไหลมา...แข่งน้ำเค็ม เต็มทะเล				
4 กุมภาพันธ์ 2546 21:22 น.

ที่ไหนล่ะ

ทะเลสีน้ำเงิน

ถ้าโลกนี้ไม่มีทะเล
ฉันจะเอาน้ำตาไปเทได้ที่ไหน
ในโลกนี้ยังจะมีแห่งใด
ที่รองน้ำตาฉันที่รินไหล ได้พอ

เมื่อความร้าวรนยังล้นอก
ให้หัวใจไหวสะทก จนทุกข์ท้อ
พลักทุกหยาดหยดน้ำตาให้พล่าคลอ
แล้วที่ไหนยังจะพอให้ซับน้ำตา				
4 กุมภาพันธ์ 2546 21:16 น.

หัวใจไร้รัก

ทะเลสีน้ำเงิน

เม็ดทรายกับฟองคลื่น
ปลุกหัวใจให้ตื่นอย่างช้าๆ
ต้นมะพร้าวมากมาย สุดสายตา
คือ รางวัลที่คนเหงา พอจะหา พอจะมี

ลมแรง กับ แดดร้อน
ดื่มน้ำมะพร้าวอ่อน ฉันผูกเปลนอนตรงนี้
ท่ามกลางธรรมชาติ อากาศก็ดี
เสียแต่ว่าความรักไม่มี ที่หัวใจ				
4 กุมภาพันธ์ 2546 21:06 น.

ทะเลกับคน

ทะเลสีน้ำเงิน

ในความเป็นทะเล
แปรปรวน รวนเร เป็นร้อยหน
เช่นเดียวกับความเป็นคนของบางคน
ก็ยืนอยู่บนความวกวน และลวงตา

คน...ให้ความรัก ให้ความหวัง
ทะเล...ซัดคลื่นเข้าหาฝั่งอย่างช้าๆ
คลื่นซัดสาด แล้วเลือนลา
คนให้รักมา...แล้วเอาคืน				
4 กุมภาพันธ์ 2546 20:58 น.

บทเพลงแห่งน้ำตา

ทะเลสีน้ำเงิน

ร้องเพลงแห่งความรักกับท้องฟ้า
เสียงคลื่นผ่านเข้ามา...กลายเป็นเพลงเหงา
แล้วน้ำตาก็รินไหลอย่างแผ่วเบา
บนความว่างเปล่า...ไม่เห็นใคร

อยากมีเธออยู่ข้างๆ
อย่างน้อยคงไม่อ้างว้างหม่นไหม้
แล้วเพลงแห่งความรัก ระหว่างใจ
ก็คงไม่ปนเสียงน้ำตา

ลมทะเลโชยพัดมาทดแทน
กอดตัวเองด้วยอ้อมแขนที่ไร้ค่า
แล้วก็มีเพียงบทเพลงแห่งน้ำตา
ที่ยังบรรเลงเพื่อเข่นฆ่า...หัวใจตัวเอง				
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟทะเลสีน้ำเงิน
Lovings  ทะเลสีน้ำเงิน เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟทะเลสีน้ำเงิน
Lovings  ทะเลสีน้ำเงิน เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟทะเลสีน้ำเงิน
Lovings  ทะเลสีน้ำเงิน เลิฟ 0 คน
ไม่มีข้อความส่งถึงทะเลสีน้ำเงิน