16 สิงหาคม 2550 03:34 น.
-บำโบลเลบง-
จะผิดพลั้งเพียงใดผิไพล่เผือน
หมดผิวเดือนมาดื่มด่ำในสัมผัส
เจ้าโดดเด่นแจ้งแรมจนแจ่มชัด
ดาวจรัสดุจจะล้อมเข้าตอมดม
ขอหอมกรุ่นจรุงกลินที่กลิ่นแก้ม
ยลแรกแย้มรอยยิ้มให้อิ่มสม
ลอยลิ่วในนัยนาแห่งพร้าคม
วอนเจ้าพรมลมปราณเจ้าปลอบดาวดิน
แม้นเพียงใบพฤกษาน่าบัดสี
ใช่วารีที่จะกร่อนใจก้อนหิน
ฤๅมาลีที่กอบกุมภุมริน
ก็แดดิ้นโดยง่ายได้เพื่อเดือน
หรือต้องรอพอคราวที่เจ้าเคลิ้ม
สองเนตรเริ่มเนือยแรงจะแข็งเคลื่อน
จึ่งต้อนรับดาวเรียมเข้าเยี่ยมเยือน
ได้ชมเดือนเพียงกายมิใช่ใจ
อย่านึกสิ่งนิ่งแสร้งว่าแกร่งกล้า
ปรารถนานั่นปราณีข้าที่ไหน
สั่นระริกระส่ำระส่ายอยู่ภายใน
เพียงเจ้าใช้ปลายตามาปรายมอง
28 เมษายน 2550 21:01 น.
-บำโบลเลบง-
ทรงอะไร ก็ไม่รู้ มาดูสิ
อุตริ อยู่บนหัว เจ้าตัวหมา
ชายตาแปลบ แวบแรก ดูแปลกตา
ห้าห้าห้า ข้าหัวร่อ ให้พอใจ
ใครนะใคร ขจัดเขลา เข้าใจแต่ง
เหมือนจะแกล้ง เจ้าหมา เธอว่าไหม
มันนี่ก็ พอตัวหนอ เหมือนพอใจ
มองกล้องไซร้ จะขวาซ้าย ไม่ส่ายตา
เขาเฝ้าแล แม่อยู่ แม่รู้ไหม
มองทำไม แม่ก็ยัง เหมือนกังขา
ช่างปะไร! สวยเลิศ เชิดอุรา
แม่เด่นกว่า หมาอื่น เป็นชื่นใจ
กองประกวด ปวดตา เป็นว่าเล่น
หากได้เห็น ต่อให้แน่ สักแค่ไหน
จะหน้าตา รูปร่าง ถึงอย่างไร
คะแนนไซร้ ก็หักได้ ไม่ลงคอ
นี่แหละโลก ใครหนา ว่าโศกเศร้า
เพียงแต่เรา เลือกเฟ้น เป็นดีหนอ
เลือกจะให้ เลือกจะรับ กับรู้พอ
จะเป็นต่อ เป็นบุญตา ถ้าเลือกมอง
หน้าส่วนตัว
905
