7 พฤศจิกายน 2545 00:35 น.

เพราะคืนนี้ฟ้าสีหม่น .. หัวใจจึงเหงาร้าวรนกว่าทุกคืน

พิดชา

เหม่อมองปลายทางฟากทะเล
สายลมโชยที่กล่อมเห่ ณ ผืนฟ้า
เกลียวคลื่นใหญ่ ระลอกไหว กระหน่ำมา
เพียงแค่นี้ความเหงาล้าก็รุมเร้าให้ปวดปร่าที่หัวใจ
ภาพทะเลเวิ้งว้างที่ตรงหน้า
ทำหัวใจร่ำหาคนไกลลับตาอย่างโหยไห้
เขาคงลืมกัน คงตัดขาดซึ่งความผูกพันอย่างไร้เยื่อใย
ทิ้งคนที่รักเขาให้ต้องหวาดไหว เผชิญชีวิตในหนทางเปล่าดายกับหัวใจที่เหงาจม				
2 พฤศจิกายน 2545 01:10 น.

บทเรียนของความรู้สึก

พิดชา

บทเรียนที่สำคัญของความรู้สึก
คือความเจ็บเศร้าในห้วงจิตสำนึกอันไร้ค่า
แม้จะมีผลตอบแทนเป็นน้ำตา
ก็ทำให้หัวใจแข็งกล้า  มากกว่าเดิม

วันนี้ที่เห็นใบไม้ร่วง
จึงไม่รู้สึกเปล่ากลวง  เติมเพิ่ม
ความสูญเสียที่มี .. ทำให้วันนี้มีหลายสิ่งมาเติม
ชีวิตที่เหมือนย้ำอยู่กับสิ่งเดิม ๆ จึงไม่มีความช้ำใดมาต่อเติม .. ให้อ่อนแอ
อย่าเอ่ยถึงความรักจากหัวใจที่ไร้ร้าง
เมื่อทะเลยังไม่อาจร่วมทางกับเส้นขอบฟ้าอย่างจริงแท้
ความรักเป็นเพียงมายา .. ที่ฉันเคยรู้สึกว่าควรเหลียวแล
แต่เมื่อเรียนรู้จากการถูกรังแก --
-- จึงรู้ว่าสิ่งที่ควรค่าแก่การดูแล คือ หัวใจตัวเอง --				
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟพิดชา
Lovings  พิดชา เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟพิดชา
Lovings  พิดชา เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟพิดชา
Lovings  พิดชา เลิฟ 0 คน
ไม่มีข้อความส่งถึงพิดชา