5 ธันวาคม 2547 10:51 น.
วายุ...
สมมุติว่า ทุกสิ่ง เป็นเหมือนเดิม
ฉันจะเพิ่ม ความรัก มากกว่านี้
จะไม่ยอม ห่างเธอ สักนาที
ขอแค่นี้ ให้มีเธอในใจ
ค่ำคืนยืนมองดูดาว
ฟ้าพราวระยิบระยับอย่างนี้
จะมองดาวเดียวกันหรือเปล่าคนดี
ขอให้คืนนี้..ฝันดี..นะคนไกล
ถ้าฉันผิด โอเค ฉันขอโทษ
ถ้าเธอโกรธ โอเค ฉันโทรหา
ถ้าเธอผิด โอเค เธอต้องมา
ถ้าไม่มา โอเค เราจบกัน
5 ธันวาคม 2547 10:43 น.
วายุ...
อยากให้ทุกสิ่งดูงดงาม
สมกับทุกโมงยามที่หวนหา
อยากให้วันเวลาที่ผ่านมา
งดงามและมีค่า...เสมอไป
ต่อไปไม่ว่าใครมาจากไหน
หัวใจ..ก็ไม่แลเหลียว
เพราะมีเธอคนเดียว
ที่เต็มอยู่ทุกเสี้ยว..หัวใจ
จะว่าโกหกไหมนะ
ถ้าบอกว่าอยากจะอยู่ใกล้ ๆ
คอยอาทร..ดูแลหัวใจ
เธอเชื่อฉันไหมคนดี
เข้าใจกันบ้างเถอะนะ
ถึงจะเป็นคนไม่ค่อยมีสาระ
อย่างนี้!
แต่ความรู้สึกเท่าที่มี
ก็ให้เธอคนดีหมดใจ
5 ธันวาคม 2547 10:36 น.
วายุ...
เธอคือความรัก
ที่ฉันได้รู้จัก..ตรงนี้
เธอคือเจ้าของความรู้สึกที่มี
เพราะเธอคือคนดี..ของหัวใจ
ถึงจะเป็นคนที่พูดไม่เพาะนัก
แต่ที่บอกว่า..รัก..น่ะใช่
ของอย่างนี้พูดเล่นได้อย่างไร
มันต้องอยู่ที่ความจริงใจที่มี
ความผูกพันในหัวใจ
ความห่วงใย..มันล้นปรี่
ล้วนแต่เป็นความรู้สึกดี ๆ
ที่ฉันพร้อมจะมีให้เธอ
ถึงจะเป็นคนเล่น ๆ
แต่เวลารักเป็นก็เพ้อ ๆ
เรื่องอย่างนี้...ฉันจริงจังนะเออ
เมื่อบอกว่ารักเธอ...ก็รักเธอคนเดียว
4 ธันวาคม 2547 18:47 น.
วายุ...
เธอจะนอนหลับมั้ยในคืนนี้
คืนที่มีดวงดาวเคียงคู่จันทร์
ก็คิดถึงเธอนั้นตลอดวัน
จะให้ฉันหลับได้อย่างไรเธอ
คิดถึงนะถึงได้นั่งมองดาว
รู้รึเปล่ามีใครที่นั่งเพ้อ
ใครคนนั้นเป็นคนดีที่รักเธอ
แต่คงเก้อ เหมือนจันทร์ที่ไร้ดาว
ใครคนนั้นก็จะคอยในวันหนึ่ง
วันที่ซึ่งจะมีดาวอยู่เต็มฟ้า
ล้อมรอบจันทร์ที่คอยตลอดมา
วันที่ว่า..คงจะถึง - - ในสักวัน - -
กลอนบทนี้นั้นอาจ...ไม่มีค่า
แต่หวังว่าคนที่เขียน..เธอคงชอบ
ก็ไม่หวังว่าเธอจะต้องตอบ
เพียงแค่มอบ แด่เธอ ก็พอใจ
ก็ไม่รู้จะทำ - - ยังไงดี
เธอถึงมีความสุขตลอดไป
แค่เพียงขอจะมอบ ..ใจหนึ่งใจ
เก็บเอาไว้ให้เธอทุกเวลา
ใจหนึ่งใจปวดร้าวมามากพอ
ก็จะขอหยุดลงเพียงเท่านี้
ไม่อาจเดินต่อไป..ใจที่มี..
หยุดลงตรงนี้ที่เธอ เพียงคนเดียว
4 ธันวาคม 2547 18:30 น.
วายุ...
มองฟ้าทุกวันก็เหมือนเดิม
ยังคงเติมความรักให้กับดาว
ค่ำคืนนี้แม้ว่ามันจะเหน็บหนาว
ตราบฟ้ารักดาวฉันรักเธอ
หากว่าเธอไม่มีใคร - ในวันนี้
เธอยังมีคนหนึ่งที่แสนไกล
บอกกับเธอด้วยสายลมที่อ่อนไหว
ว่ามีใจให้กับเธอเสมอมา
สายลมนี้ที่ฉันจะมีให้
พัดพาใจที่มีและอ่อนล้า
อยู่กับเธอไม่เคยห่างทุกเวลา
อาจไร้ค่าสายลมที่หวังดี