14 มกราคม 2548 18:09 น.
วายุ...
กับความรู้สึกดี ๆ ที่มีให้
ก็ไม่รู้ทำไมมัน เฉย เฉย
ไม่ได้คิดอะไรกับเธอเกินเลย
เปิดเผย ตรง ๆ คงไม่ว่ากัน
ก็เพราะยังเห็นว่า เธอเป็น **เพื่อน**
ความจริงใจไม่ลางเลือนอย่างไรก็อย่างนั้น
เธอรู้มั้ย ความเป็นเพื่อน น่ะสำคัญ
ส่วนหัวใจนั้น--ไม่เท่าไหร่เลย
มาเป็นเพื่อนกันดีกว่านะ
แล้วที่ผ่านมาฉันจะไม่ขอเอ่ย
มาผูกพันกันแบบเพื่อนที่คุ้นเคย
นะ..เป็นเพื่อนกันเลยก็แล้วกัน
9 มกราคม 2548 18:03 น.
วายุ...
เป็นดอกไม้ของความรู้สึก
ทุกสำนึกคือความห่วงใย
เป็นความอ่อนโยนในหัวใจ
เป็นอะไรที่ ดี - ดี
ก็เพราะเป็นคนอ่อนไหว
จึงรู้สึกกับเธอมากมายอย่างนี้
และในสายตา..เธอคือคนดี
ฉันจึงรักเธอวันนี้และทุก ๆ วัน
ดาวกระพริบตรงปลายฟ้า
ใครห่วงหา
คุณรู้ไหม
ฉันฝากดาวไปบอกนั่นไง
ถามดาวก็ได้
ใครรักคุณ
9 มกราคม 2548 17:57 น.
วายุ...
แม้กายจะไกลกันสุดหล้า
แต่หัวใจยืนยันว่าใกลเธอเสมอ
แม้ห่างเกินกล้องส่องทางไกลจะหาเจอ
แต่ความรู้สึกที่มีให้เธอไม่เคยเปลี่ยนแปลง
เจอใครมาก็มาก
แต่ไม่อยากใกล้ชิดเท่าคนนี้
และไม่ว่าคุณจะรู้สึกอย่างไรก็ตามที
ขอให้รู้ว่าความรู้สึก ดี - ดี น่ะ...เต็มหัวใจ
8 มกราคม 2548 15:37 น.
วายุ...
ขอเพียงจำไว้
ว่ายังมีใครอยู่ทางนี้
แม้ต้องห่างกันนานนับปี
แต่กับความรู้สึกดี - ดียังคงมีให้ไป
จดจำบางสิ่งที่เคยร่วมฝัน
จดจำคืนวันที่มีความหมาย
เมื่อใดที่เธอรู้สึกเดียวดาย
รู้ไว้ว่ารักที่มากมายจะอยู่ข้างเธอ
ผ่านมาจนถึงวันนี้
ได้รู้ว่าเธอแสนดี และมีความหมาย
เพราะเมื่อโลกว่างเปล่า ไม่มีใคร
เธอคือคนสุดท้ายที่ฉันมี
8 มกราคม 2548 15:30 น.
วายุ...
ไม่เป็นไรลองใหม่อีกสักครั้ง
ความสมหวังยังไม่จากเราไปไหน
เส้นทางสู่จุดหมายที่แสนไกล
ก็เริ่มใกล้เข้ามาแล้วทุกที
อย่าเพิ่งท้อถอยเลยนะ
เป็นแบบนี้ธรรมดาเรื่องแค่นี้
คนอื่น ๆ ที่ผิดพลั้งก็ยังมี
ใช่ว่าคนโชคดีมีแต่เรา
ไม่เอาน่าอย่าร้องไห้
ใครจะว่าอย่างไรก็ช่างเขา
ขอแค่เธอยังยึดมั่นกับฝันเก่า - เก่า
แล้วไร่ตามไขว่คว้าเอาให้ได้มา
หากเธอคิดว่าท้อแท้
ไร้กำลังอ่อนแอและอ่อนล้า
พักแป็บหนึ่งให้ใจชื้น แล้วลุกขึ้นมา
ก้าวต่ออไปทางข้างหน้ายังงดงาม
หน้าส่วนตัว
1530
