10 มิถุนายน 2548 10:12 น.

@ไหว้ครู(กวีซีล็อกซ์)@

ส.คลองแสนแสบ

อยากจะบอกใครใครให้ได้รู้         
เราก็ศิษย์มีครูมาเก่าก่อน
สอนให้ซึมซาบซึ้งรสของบทกลอน   
ดังท่านครูภู่สุนทรสืบสอนมา

แรกเมื่อเริ่มรู้เรียนหัดเขียนอ่าน
เรื่องกลอนกานต์หรือก็รักเป็นหนักหนา
เพียรคัดลอกดอกสร้อยสักวา
เป็นเวลารวมรวบหลายขวบปี

ครากระนี้มีอาวุธสุดเปรื่องปราชญ์
ที่สามารถลอกคัดถนัดถะนี่
ช่วยซีล็อกซ์คัดลอกบทกวี
อรรถรสพจนีย์ก็มีมา

อันกลอนกานต์งานกวีนี่ก็แปลก
จะออกแขกต้องไหว้ครูให้รู้ว่า
เราก็ศิษย์กตัญญูมีครูบา
ผู้ที่ท่านกรุณามาเนิ่นนาน

จึงขอยกมือประนมแล้วก้มกราบ   
สารภาพครูกลอนอักษรสาร
ข้าผู้น้อยนี้เป็นศิษย์นิจกาล       
เพียรคัดลอกผลงานก็นานมา

ศิษย์ผู้นี้ใคร่ลองลอกอีกครั้ง
ใช่อยากดังแต่อยากเป็นเหมือนเช่นว่า 
หวังสืบสานกวีพจน์รจนา
 เป็นกตเวทิตาบูชาครู 				
9 มิถุนายน 2548 12:00 น.

ประวัติศาสตร์กรำศรวล (เวอร์ชั้นใหม่)>>

ส.คลองแสนแสบ

 ประเทศไทยรวมเลือดเนื้อชาติเชื้อไทย	
ใช่รวมชาติรวมเชื้อใครที่ไหนเล่า
ประเทศไทยใช่แล้วประเทศเรา			
ใช่ประเทศใครเขาเรารวมไทย
             พ่อเคยสอนแม่เคยสั่งยังจำอยู่		
ยังอีกครูสอนสั่งยังจำได้
ชาติสงบรบไม่ขลาด ชื่อ ชาติไทย
จากเทือกเขาอันไตตอนใต้จีน
              บรรพชนร่นเลื่อนเคลื่อนลงล่าง		
ฟังว่าเพียงเพื่อหลีกทางคนรุกถิ่น
มาหยุดยั้งยังลุ่มน้ำสาละวิน			
ขนานนามว่า แดนดินถิ่นของไท
              มีศิลาจารึกบันทึกแจ้ง			
บ่งบอกแหล่งความเป็นมาว่ายิ่งใหญ่
ประวัติศาสตร์ประกาศว่าสุโขทัย			
เป็นอาณาประชาไทแต่ไหนมา
              พลันอยู่-อยู่ ใครไม่รู้มากู้ร้อง		
บอกเรื่องราวไทยทั้งผองใช่เช่นว่า
ไทยอยู่ถิ่นอยู่ที่นี้นานมา				
ให้เกิดความกังขาขึ้นมาพลัน
               นั่งทางในหรือไรหนอใคร่ขอรู้		
เรียนแต่ครูสำนักใดที่ไหนนั่น
ค่ายกครูบูชาค่ายเท่าไรกัน			
หรือเป็นพระอรหันต์ดั้นด้นมา
               หลักศิลาจารึกที่สึกกร่อน			
ยังรู้ว่าเพิ่งทำตอนไม่นานช้า
เพิ่งจารึกในสมัยกษัตรา				
ยุคกรุงศรีที่ชื่อว่า กทม.		
               บุญยังดีที่ไม่บอกเพิ่งลอกเสร็จ		
แถวถนนตรีเพชรย่านบ้านหม้อ
ก่อนจะเคลื่อนหลักศิลาลงลอยคอ			
ข้ามไปฝังบ้านช่างหล่อปีต่อมา
               ประเทศไทยรวมเลือดเนื้อชาติเชื้อไทย	
ระวังใครรวมเลือดเนื้อให้เชื่อว่า
ประวัติศาสตร์ชาติไทยที่มีมา			
เพียงเรื่องเล่าปรำปะราให้น่าฟัง>				
6 มิถุนายน 2548 09:32 น.

ราตรีที่เขื่อนงึ่ม

ส.คลองแสนแสบ

โอ้ เวียงเอ๋ยเวียงจันทน์               
	ยามเมื่อดวงตะวันโรยราแสง
      	บอกลาลับหลับลงปลดปลงแรง               
	ดวงจันทร์เสียบแทรกแสงฟ้าหม่นเทา
  ยางยูงสูงเสียดถูกเบียดบด                      
 เหลือเพียงเงาที่โค้งคดเคียงขุนเขา
 จิตกระหวัดกลัดกลุ้มรุมล้อมเรา                 
มาเที่ยวเขื่อนเยือนขุนเขาเราครวญคราง
     	เป็นราตรีที่ไร้เพื่อนบนเขื่อนงึ่ม                   
	ทนนั่งซึมทุกข์ท้อรอฟ้าสาง
      	ยินนกไพรเพรียกแว่วเพียงแผ่วจาง              
	คิดถึงนางที่เคยแนบแถบถิ่นไทย
โอ้ เวียงเอ๋ยเวียงจันทน์                 
ที่เคยไปครั้งกระนั้นเป็นไฉน
หวังจะเห็นเช่นดั่งวังวิไล	                       
แต่กลับกลายหายไปวิไลเวียง
      	หายไปแล้วเวียงวิไลเคยได้พัก                      
	หวังจักพบคนรักมาลัยเสี่ยง
      	หวังคนคลอคอยเคล้าคอยคู่เคียง                 
	จึงมุ่งมามองเมียง เวียงราตรี
ไม่มีแล้ว เวียงราตรีเช่นที่ว่า                    
(หากแต่เป็น บลูสตาร์มาแทนที่ )
 ด้วยหมดหวังจึงลาสั่ง เวียงราตรี               
หลบเข้าดงพงพีที่เขื่อนงึ่ม
                 โอ้ว่า อกเอ๋ยคนอกหัก                 	
 หวังใจหวัง หวังพบรักให้ดูดดื่ม
 หวังใจหวัง หวังพักใจไว้แคมงึม                 	
 เพื่อให้ลืมดอกฟ้าเวียงราตรี
ยินเพลงลาว สาวแคมงึ่ม คลายซึมเศร้า	
ใคร่พานพบประสบเจ้าจนเหลือที่
ได้ภิรมย์ชมชิดมิตรไมตรี	
คงสุขสันต์พันทวีที่เขื่อนเขา
                  	เพียงเคลิ้มฝันพลันตื่นสะอื้นร่ำ       	
จำขอจำจดจารคำขานเล่า
อัน เวียงจันทน์-เวียงวิไล-เวียงใจเรา    		
อยากให้เป็นเช่นเพลงเก่า โอ้เวียงจันทน์ 				
2 มิถุนายน 2548 09:01 น.

นิทานเรื่องเก่า

ส.คลองแสนแสบ

นานมาแล้วมีเรื่องเล่าทุกเช้าค่ำ
มีผู้หญิงชื่อ บุญนำลูกยายนุ่น
ถูกผู้ชายปูยี่ปูยำเมื่องานบุญ
ให้อับอายทั้งยายนุ่นทั้งอีนำ
	ครั้งที่สองสาว หนูทองลูกยายถาด
	กลับมาจากไปใส่บาตรพระด้วยซ้ำ
	โดนพวกทุรชนคนระยำ
	ยัดเยียดรักสีดำเป็นดอกดวง
ครั้งที่สามสาว สมงามลูกลุงง่า
กลับจากไปสุ่มปลาคลองบึงหลวง
เจอคนแก่บ้าตัณหาชื่อ ตาพวง
เข้าปลุกปล้ำล้ำล้วงลุยจนเละ
	นั่นเป็นเรื่องตำนานที่ขานเล่า
	ทุกวันนี้นึกว่าเบากลับบานเบะ
	เรื่องอีลุงตุงนังยังเหลวเละ
	สังคมเฝื่อนหรือคนเฟะเละพิลึก
ข่าวหน้าหนึ่ง บุษบาตายคาซ่อง
พลิกหน้าสองซ่องทลายตอนใกล้ดึก
ข่าวหน้าสามลุยดงกามกลางป่าลึก
ข่าวหลวงพี่ถูกจับสึกยิ่งคึกโครม
	อนิจจา-วตะ-สังขารา
	กุสลาธรรมาถูกไฟโหม
	อกุสลาธรรมากลับจู่โจม
	สังคมถูกเหนี่ยวโน้มจ่อมจมลง
โอมสวะหะ สวะหาย
คนหน้ามืดตาลายให้คลายหลง
ที่คิดร้ายหวังร้ายให้คลายลง
ฝืนคำสาปให้ตายโหงไร้โลงนอน (โอม...เพี้ยง) 				
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟส.คลองแสนแสบ
Lovings  ส.คลองแสนแสบ เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟส.คลองแสนแสบ
Lovings  ส.คลองแสนแสบ เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟส.คลองแสนแสบ
Lovings  ส.คลองแสนแสบ เลิฟ 0 คน
ไม่มีข้อความส่งถึงส.คลองแสนแสบ