11 กุมภาพันธ์ 2548 10:58 น.

ฉันวาด....ความรักไม่ได้

สาว พฤษภ



ฉันสามารถที่จะวาดอะไรก็ได้

วาดดวงจันทร์  วาดทะเลกับน้ำ

วาดท้องฟ้ากับนก....

วาดผีเสื้อกับดอกไม้...

วาดทุกสิ่งทุกอย่าง..

ที่ฉันอยากจะวาด

แต่ฉัน...ไม่สามารถ

วาดความรัก

ลงบนหัวใจของเธอได้



........				
10 กุมภาพันธ์ 2548 13:16 น.

ในวันที่....คุณเปลี่ยนไป

สาว พฤษภ



ซุกตัวเองในห้อง...เงียบเหงา

ช่อดอกไม้แห้งเฉาโรยร่วง

ห้องหัวใจปล่าวไร้ไหวกลวง

จะมีใครมาห่วงมาใยดี


กองหนังสือวางเกลื่อนกลาด

เหมือนหัวใจยับยับ ขาดขาดดวงนี้

ที่แหลกยับเกินกลับเป็นชิ้นดี

ในวันที่...คุณเปลี่ยนไป


ก็มาหาเหมือนว่าจะมารัก

แต่กลับหักดอกรักทิ้งเอาไว้

ในวันนี้สิ่งที่มีในหัวใจ

จึงหวั่นไหว  อ้างว้าง  อย่างเหลือทน
				
9 กุมภาพันธ์ 2548 10:57 น.

ความรู้สึกของฉัน

สาว พฤษภ


อย่าปล่อยให้ฉันเดียวดาย

ตะเกียกตะกายโหยหาน้ำตาไหล

ฉัน....ก็มีหัวใจ....

ยิ้ม...ร้องไห้เป็น..เช่นเธอ

อย่างทิ้งฉันไห้อยู่...เหงา... เหงา

โศกเศร้าอย่างนี้อยู่เสมอ

ใส่ใจฉันบ้างนะเธอ...

อย่าเหม่อเมิน...เหินห่าง...ร้างรา

ก็มีเพียงเธอคนเดียว

ที่เป็นโซ่  เกี่ยวชีวิตที่โหยหา

มิอาจตัดขาดร้าวรอนอ่อนล้า

เพราะว่า  รักเธอ  เหลือเกิน




				
8 กุมภาพันธ์ 2548 13:51 น.

คิดถึงคนไกล

สาว พฤษภ



                                คุณทำอะไรอยู่.......นะตอนนี้
                                ทำงานเหมือนทุกทีใช่หรือปล่าว
                                รักษาสุขภาพบ้างนะ....
                                เดี๋ยวจะไม่สบายเอา
                                ฉันก็ได้แต่เฝ้าคอยห่วงใย


                                เพราะเราอยู่ห่างกันเหลือเกิน
                                เกินจะไปคอยอยู่ดูคุณได้
                                คิดถึงก็ได้แต่บอกฝากลมไป
                                ทั้งที่อยาก..อยู่ใกล้คุณเหลือเกิน


                                คุณหล่ะ...คิดถึงฉันบ้างไหม
                                ทำไมถึงเงียบหาย...........
                                ข่าวคราวก็ห่างเหิน
                                คงไม่ใช่ความห่างไกล........
                                ที่ทำให้คุณหมางเมิน..........
                                เพราะฉันคงเจ็บเหลือเกิน
                                หากคุณบังเอิญเป็นจริง จริง


				
8 กุมภาพันธ์ 2548 11:52 น.

เมื่อวันฉันโดนทิ้ง

สาว พฤษภ



                                  ......ฉันรักทะเล .....

                                  ....ฉันรักพระจันทร์

                                   แต่เหนือกว่าสองสิ่งนั้น

                                  ...........คือ  คุณ.............

                                ริมหาดทราย  เมื่อคุณเดินจากไป

                                พระจันทร์หมอง....ทะเลร้องไห้

                                ฉันกลายเป็นคน...ไม่มีหัวใจ

                                หมือนชีวิตครึ่งหนึ่ง...หล่นหาย

                                 น้ำตาไหล  ปนน้ำทะเล.......

                                  

                                        				
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟสาว พฤษภ
Lovings  สาว พฤษภ เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟสาว พฤษภ
Lovings  สาว พฤษภ เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟสาว พฤษภ
Lovings  สาว พฤษภ เลิฟ 0 คน
ไม่มีข้อความส่งถึงสาว พฤษภ