7 พฤษภาคม 2549 00:06 น.
อ อักษรา
วันนี้เธอยังมีหน้ามาถาม
ถึงความรู้สึกในวันนั้น
วันที่เธอมาบอกว่าเลิกกัน
เหตุใดฉันไม่เสียน้ำตา
ที่ไม่มีน้ำตาใช่ว่าไม่เสียใจ
แต่มันหมด หมดแล้ว ที่จะรินไหล
หากใช้เลือดแทนได้
ฉันคงไม่เก็บไว้หรอกเธอ
ยังมีหน้าเอ่ยนามถึงความช้ำ
ฉันเจ็บปวดระกำสักเท่าใด
หากเธออยากรู้ ฉันก็จะบอกให้
...ไปเอา..มีด..มากรีดใจ..ของเธอดู
6 พฤษภาคม 2549 00:30 น.
อ อักษรา
ถามฉันว่า..ฉันอยากเกิดเป็นอะไร
ระหว่างดาวสุขใสในเวหา
หรือหิ่งห้อยตัวน้อยในพงหญ้า
ถามฉันว่าฉันอยากเกิดเป็นอะไร
มองข้างบนแสงดาวพราวระยับ
อยู่ไกลลับสุดจะจับจะคว้าไขว่
มองข้างล่างแสงนวลชวนหลงใหล
เจ้าหิ่งห้อยอยู่ไม่ไกลแค่ใกล้ตา
แล้วฉันเลือกเกิดเป็นหิ่งห้อย
จะต่ำต้อยสูงส่งแค่พงหญ้า
มิอาจแข่งแสงพราวดาวบนฟ้า
แต่คุณค่าก็มิด้อยน้อยกว่ากัน
กลับมีค่ายิ่งกว่าดาราพราย
ที่มีแสงส่องประกายอยู่ได้นั้น
เพราะอาศัยรัศมีของดวงจันทร์
ขับตัวมันให้ผ่องส่องอำไพ
..................
ถึงแสง..แห่งความฝันฉันริบหรี่
แต่ก็เป็นแสงที่สัมผัสได้
ต่างจาก.ดาว.ผู้อยู่ไกลแสนไกล
ทำอย่างไรก็ไม่ถึงซึ่งแสงเธอ
หน้าส่วนตัว
661
