31 กรกฎาคม 2550 21:21 น.
อาฮุย
ตะวัน ลับฟ้า ค่ำมืดมิด
ใจหวนคิด ถึงใคร จิตไฝ่หา
มองดูฟ้า แสงระยับ แวววับตา
หัวใจพา ล่องลอย คอยหัวใจ
จะมีไหม สักวัน ใครคนหนึ่ง
จะลึกซึ้ง ชั่วชีวา พาใจไหว
สักหนึ่งใจ รักจริง ไม่ทิ้งไป
ปล่อยดวงใจ ดวงนี้ ให้ร้าวราน
วันวานผ่าน ผันไป มิพานพบ
มิสู่สบ สายตา พาใจสาน
ไม่พบใคร ยืนยง คงชั่วกาล
ผ่านมานาน แสนนาน รานหัวใจ
แล้วที่สุด ใจหยุด จิตชาเฉย
ไม่เคยมอง ใครคนไหน ให้หวั่นไหว
อยู่คนเดียว มิเกี่ยวรัก พักแล้วใจ
ไม่มีใคร ดีกว่ารัก หักหาญใจ
อาจใจคว้าง เหงาบ้าง บางเวลา
เพียงหัวใจ อ่อนแอ แค่หวั่นไหว
โลกยังมี สิ่งสวยสด งดงามใจ
มีใบไม้ มีดอกไม้ แสนสวยงาม
ใครเคยถาม ยามทุกข์ท้อ พ้อกับใคร
เคยเหงาไหม หัวใจ ตอบคำถาม
ฉันยังมี เมฆน้อยน้อย ฟ้าสีคราม
ในทุกยาม ยังมีแสง แห่งตะวัน
ยังมีจันทร์ ในทุกย่ำ ดื่มด่ำดาว
ที่พร่างพราว สกาวส่อง ทุกค่ำวัน
รัญจวนจิต ให้อบอุ่น ละมุนฝัน
แค่เท่านั้น จิตใจฉัน ก็ชื่นบาน
13 กรกฎาคม 2550 00:39 น.
อาฮุย
จะไม่ท้อ ไม่ถอย ไม่คอยฝัน
ทำทุกวัน สร้างความฝัน ด้วยความหวัง
พร้อมหัวใจ กล้าแกร่ง เปี่ยมพลัง
เดินไปยัง จุดหมาย ที่แสนไกล
ไม่หวั่นไหว สิ่งใด ให้ไขว้เขว
ไม่รวนเร แม้หนทาง ไม่สดใส
ไม่หยุดฝัน แม้บางครั้ง พลาดล้มไป
ลุกขึ้นใหม่ ไม่ยอมแพ้ แม้อ่อนแรง
จะเอาแสง อาทิตย์ส่อง เพื่อนำทาง
จันทร์กระจ่าง มองเห็นดาว พร่างพราวแสง
เป็นพลัง ของใจ ยามสิ้นแรง
ข้ามกำแพง อุปสรรค สู่เส้นชัย
5 กรกฎาคม 2550 21:58 น.
อาฮุย
คนที่ฉันเฝ้ารออยู่ที่ไหน
จะมีไหมใครคนนั้นที่ฝันถึง
ใครสักคนที่มีรักติดตราตรึง
มาลึกซึ้งผูกพันมั่นนิรันดร์
คนในฝันคนนั้นมีจริงไหม
เติมสดใสให้ชีวิตมีสีสัน
คนที่ทำให้หัวใจคิดถึงกัน
ให้ไหวหวั่นฝันรักสานเยื่อใย
จะเป็นใครคนไหนก็ตามแต่
ขอเพียงแค่ทำหัวใจฉันหวั่นไหว...
ใจดวงนี้นานแล้วมิรักใคร
เธออยู่ไหนหัวใจฉันเฝ้ารอ...