
รักของฉันนั้นขอเปรียบเทียบให้สม
ดั่งสายลมที่พัดผ่านกาลสมัย
สุดขอบฟ้าสู่เวิ้งว้างนภาลัย
ลอยล่องไปจนหายลับมิกลับคืน
ถึงกระนั้นฉันก็ยังสุขเสมอ
เพราะรักเธอรักมั่นฉันสดชื่น
รักที่ให้ให้แล้วมิหวังคืน
ถึงแม้เธอมีหญิงอื่นมิขืนใจ
ฉันยังยอมมอบกายถวายจิต
ทั้งชีวิตให้เธอก็ยังได้
ใครจะว่าฉันหน้าโง่ก็ชั่งใคร
ขอเพียงได้รักเธอฉันยอมพลี