
อันกวีบทใด ใดในโลก
จะเศร้าโศกทรวงจิตพิศมัย
ก็ไม่เท่าบทกวีสุนทรไทย
ที่จะไพเราะเหมาะเสนาะนาน
กาพย์ โคลง กลอน บทละครที่ท่านแต่ง
ล้วนเป็นแหล่งความรู้แก่ลูกหลาน
ว่าท่านคือครูกวีอยู่ชั่วกาล
ถึงจะผ่านมาเนิ่นนานก็มิลืม