ผู้หญิงช่างฝัน
ท้องฟ้ายามพลบที่นี่.. สวยงามชวนหลงใหล
อากาศเย็นผสมลมหนาวยังคงสร้างความอบอุ่น
และความสุขในหัวใจได้เหมือนเคย
อาจเพราะยังมีวาสนาดีดีอยู่บ้าง จึงทำให้ได้มีโอกาสเก็บซับ
และซ่อนตัวอยู่ในความสงบเงียบ งดงาม เช่นนี้
ความเดียวดายที่เคยมี ก็ดูเหมือนจะจางหายไปจากรู้สึกโดยสิ้นเชิง
น่าแปลกดีเหมือนกัน..
ช่วงที่ใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลางความวุ่นวายคล้ายมดปลวก
มักถูกความโดดเดี่ยวเข้าครอบงำอยู่เสมอ ๆ
แต่กับวันนี้..
วันที่ชีวิตแทบไม่เหลืออะไร ออกจะดูว่างเปล่าไปเสียด้วยซ้ำ
ไม่รู้แม้กระทั่งทิศทางที่จะก้าวเดินต่อไปข้างหน้า
กลับรู้สึกอุ่นใจอยู่ท่ามกลางธรรมชาติที่สงบเย็นกับวิถีพอเพียง
มันเป็นความสุขประสายาก ที่ไม่จำเป็นต้องตะเกียกตะกาย ไขว่คว้า
ซื้อหาหรือแลกมาด้วยเงินทองมากมาย
นี่ถ้าชีวิต.. สามารถเลือกทำอะไรได้ตามใจใฝ่ฝัน
ความสุขจะล้นอิ่มขนาดไหนกันนะ