เฌอมาลย์

และแล้วเราก็ขับย้อนลงมาเส้นทางภูผาเทิบ อิอิ
โดนบ่นอีกระลอกนึงว่าไม่คำนวนทิศทางและเวลาให้ดี
ตอนนี้เราแปลนกันว่าจะไปนอนที่โขงเจียมกัน
ดูตามแผนที่ ก็เลาะริมโขงไปเรื่อยๆ
ทางเริ่มกันดารเรื่อยๆ เราเลยคิดจะออกเส้นทางหลักดีกว่า ก่อนจะเย็นย่ำ
ระยะทางยังเป็นร้อยกิโลอ่ะนะ พอออกมาทางเขมราฐเท่านั้นแหละ
เจอป้ายใหญ่มาก บอกไปโขงเจียม ผาแต้ม สามพันโบก 
รีบเลี้ยวแว๊บไปเลย คือสรุปว่า กลับไปทางเก่าอีก เวงกำมากๆๆๆ
ปุเลงๆ หลุมอุกกาบาต ยิ่งกว่าสามหมื่นโบกอีก
ค่อยๆหยอดไปทีละหลุม
ดันทุรังกันด้วย เดินหน้าไม่มีถอยหลัง
 สัญญาณทรูของเฌอก็บอดสนิท 
ป่าทั้งนั้นเลยสองข้างทาง ใจเริ่มไม่ดีแระค่ะ
โพล้เพล้มาก ดีที่พี่คนรองใช้ จีเอสเอ็ม มีสัญญาณอยู่คนเดียว
ภาวนาอย่าให้รถยางแตก ยางแบนเลย..
พอเจอป้ายเข้าเขตโขงเจียมเท่านั้นแหละ เฮ กันทั้งคันรถเลยค่ะ
รีบแวะหาที่กินก่อน หิวกันมาก รถเขย่าจนหิว อิอิ
แวะแพอารยา อาหารอร่อย แต่เขาปิดไว เราไปถึงก็ทุ่มกว่าแล้ว
เลยรีบสั่ง รีบกินมาหาที่พักก็ยาก มืดมาก เลยแวะเข้ารีสอร์ทบ้านสวนริมน้ำ
ไม่มีอารมณ์ถ่ายรูปแล้ว อาบน้ำ มุดศรีษะนอนกันเลย
เฌอขอยาคลายเครียดพี่สาวกินจะได้หลับสนิทสักคืน อิอิ