น้ำค้าง

บนข.

 

เจ้าหยาดน้ำค้างมาเยี่ยมเช้า                                              

เจ้าหยาดหยดเกล็ดพราวมาจากไหน เจ้าหยาดมาจากฟากฟ้าใด                                 

กลั่นเป็นหยาดหยดใสอยู่พราวตา

เจ้าผู้มีนามว่าน้ำค้าง                                           

มณีพร่างพร่ำพรอดกับยอดหญ้า

 หรือเจ้าคือรัตติกาลอันผ่านมา                        

แล้วอำลาไปลับกับตาวัน

 

หรือเจ้าคือน้ำตาของคนโศก                            

ผู้วิโยคท้อแท้รักแปรผัน

จึงกลั่นหยดน้ำตาความจาบัลย์                         

เป็นอุษาโศกศัลย์ทิพย์วารี

 

หรือฟ้าสั่งจากฟ้าเวหาหน                                

ในคืนค่ำเดือนหม่นดาวริบหรี่

 เป็นหยาดหยดน้ำค้างรมณีย์                            

ปลอบทุกชีวีใต้เดือนดาว

 

 เจ้าผู้มีนามว่าน้ำค้าง                                         

เจ้าคือความอ้างว้างสายลมหนาว

แต่งแต้มยอดหญ้าลดาพราว                             

ปลอบทุกกรวดเม็ดร้าวคลายร้าวราน

 

ก่อนเจ้าจะสลายร่าง                                           

ทิ้งยอดหญ้าอ้างว้างผันผ่าน

ก่อนอาทิตย์ลืมตาทิวาวาร                                 

สาดแสงประหารแห่งสุรีย์

 

บอกข้าได้ไหมเจ้าน้ำค้าง                                  

เจ้าเคยอ้างว้างบ้างไหมนี่   

หรือเจ้าเพียงผ่านมามิยินดี                               

ทุกขณะนาที...ความเปลี่ยนแปลง..!!

comments powered by Disqus

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน

>