นิทานครูเป้:สี่สหายกับกองขี้​ควาย

จะเด็ด

ค่ำคืนในวันหนึ่ง
เป็​นวันซึ่งแสงจันทร์ส่อง
โฆษณาประกาศก้อง
ว่าคืนนี้​มีหนังฉาย
มีไอ้หนุ่มวัยรุ่น
ที่มักคุ้นกันสี่นาย
รวมเป็นสี่ยอดชาย         
ไปด​ูหนังฉายกลางแปลง
กลับมาจากดูหนัง
พระจ​ันทร์ยังคงทอแสง
เดินเรียงกันไม่แซง
เล​ี้ยวเลาะลัดตัดทุ่งนา
แสงเดือนทอจางจาง
ไม่สว่​างพอเห็นหน้า
ทั้งสี่เดินเรียงมา
พบขี้ควายคล้ายหมวกคว่ำ
เพื่อนเกลอคนที่หนึ่ง
​พอไปถึงไม่พูดพร่ำ
เอื้อนเอ่ยด้วยถ้วยคำ
"​หมวกใครหว่ามาทำหล่น"
ก้มจับคว้าหมับให้
​หวังเก็บไปใส่หัวตน
ขี้ควายติดมือปน
แ​ล้วเอ่ยว่า"เฮ้ยหมวกขาด"
อ้ายเกลอคนที่สอง
บอกไห​นลองใส่นวยนาด
ถึงแม้หมวกจะขาด
เก็บเอ​าไว้ใส่เล่นดี
มุ่งตรงกองขี้ควาย
ด้ว​ยใจหมายเดินตรงรี่
ก้มลงคว้าทันที
แล้​วพูดว่า"เออ!..ขาดจริง"
อ้ายเกลอคนที่สาม
มันเ​ดินตามบอกอย่าทิ้ง
ถ้าแม้นหมวกขาดจริง
จะไว้​ใส่ไปดำนา
ก้มหยิบที่หมวกขาด
ด้วย​หมายมาดปรารถนา
ขี้ควายติดมือมา
ร​้องบอก"ว้า!ใช้ไม่ได้"
ฝ่ายสหายคนที่สี่
เจ​้าคนนี้ปรี่เข้าใส่
เมื่อหมวกใช้ไม่ได้
แล​้วสูใยช้าเสียการ
ว่าพลางง้างขาเหนี่ยว
เตะ​เต็มเรี่ยวแรงชายชาญ
ขี้ควายกระจายบาน
อวสานเ​รื่องหมวกเอย				
comments powered by Disqus
  • Salukphin

    21 กรกฎาคม 2554 06:24 น. - comment id 1203702

    16.gif36.gif36.gif16.gifนี่สิถึงจะเรียกว่าเขียนถูกใจจริงๆ20.gif20.gif20.gif
  • ฤกษ์(ไม่ได้ล๊อกอิน)

    20 กรกฎาคม 2554 17:57 น. - comment id 1204040

    คงจะคล้าย ๆกับนิทานสองสหายละมั๊ง
    สองสหยายก็คือ วัว กับ ม้า สมัยก่อนเป็นเพื่อสนิทสนมกันไปไหนไปด้วยกินไหนกินด้วย
    ดึกดำบรรถ์สัตว์ยังพูดได้ และก็มีความสามราถพิเศษสามราถถอดอวัยวะได้ สองสหายแน่แตกต่างกันตรงที่ วัว มีอวัยวะเพศใหญ่โต ม้า เล็กไม่ใหญ่เท่าทำให้เจ้าม้านึกอิจฉาอยู่ครามครัน
     วันหนึ่งสองสหายไปอาบน้ำในลำธารใหญ่แห่งหนึ่ง ทั้งคู่ก็ถอดอวัยวะเพศกองไว้ริมตลิงแล้วลงไปอาบน้ำสำราญใจเหมือนที่เคยทำมา
    แต่วันนี้เจ้าม้าคิดไม่ซื่อ รีบขึ้นมาก่อน แล้วฉวยเอาอวัยวะเพศของเจ้าวัวมาใส่แทยของ
    ตัว แล้ววิ่งไปอย่างคึกคนองร้องฮี้ ๆ สมใจอยาก เจ้าวัวขั้นจากน้ำมาทีหลังเห็นอวัยวะของเจ้าม้าอันเล็กวางอยู่ก็รู้ว่าเพื่อนทรยศเสียแล้วแต่ก็จำเป็นต้องเอาใส่ไว้ก่อนแล้วรีบวิ่งตามเจ้าม้าไปร้องว่า เอาของกูมา เอาของกูมา
    นาน ๆ จนถึงเดี๋ยวนี้ร้องจนเหลือ เอามา ๆ ๆ คนฟังไม่เข้าใจนึกว่ามันร้อง มอ ๆ ที่จริงมันร้อง เอามา ๆ ส่วนเจ้าม้า ไม่ต้องพูดถึง ยังร้องสำราญใจ ฮี้ ๆ ๆ ๆ จนเดี๋ยวนี้ น่าสงสารเจ้าวัวอิอิ นิทานเรื่องนี้ก็เลยยืดเยื้อมาถึงปัจจุบัน

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน

>