อย่าเศร้านักเลย

ฤกษ์ ชัยพฤกษ์

เมื่อรักร้ายหน่ายร้าวหนาวทรวงลึก
เสียวรู้สึกเจ็บยอกดุจตอกลิ่ม
ทุรนร้อนอ่อนระอาน้ำตาปริ่ม
แม้ฝืนยิ้มแววเศร้าเป็นเงาแซม
เหมือนนกเหงาจับเจ่าบนกิ่งไม้
น้ำตาไหลซึมซาบอาบพวงแก้ม
เคยเบ่งบานปานผลิมะลิแย้ม
ต้องทุกข์แกมโศกสลดหมดอาลัย
ยามฝนพรำซ้ำหม่นทนขมขื่น
อยากผันผ่านวันคืนที่หวั่นไหว
ฟ้าหลังฝนจะลิขิตชีวิตใหม่
ลืมรักเก่าตัดใจชั่วกัปกัลป์
คงลืมเลือนเพื่อนใจใครคนหนึ่ง
ซึ่งซาบซึ้งไมตรีมีความฝัน
ไม่คิดร้ายล่อลวงติดบ่วงทัณฑ์
เลิกจาบัลย์ถ้าหันมาพบฟ้างาม
  นั่งเรือสองชั้นจากท่าน้ำเกาะเกร็ดไปท่องเที่ยวทัศนาจรกับคนหลายสิบ วังบางปะอิน อยุทธยาเมืองโบราณ ฯลฯสองฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา ตอนออกจากท่าผ่านเห็นเจดีย์เอียงริมน้ำ คิดถึงคุณแมงกุดจี่ เธอเป็นครูรบกับเด็กอยู่ที่นี่ กลับมาถึงบ้านที่อยู่สูงถึงสิบสองชั้นเปิดกลอนใหม่ ๆของเธออ่านดู ร้าย - ร้าว, สิ้นทาง
อารมณ์กลอนเศร้าเหลือเกิน ก็เลยแต่งเป็นกลอนนี้ออกมาปลอบเธอ 
comments powered by Disqus

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน

>