ผมและเธอบนทางเส้นขนาน

ปีกฟ้า


ผมบอกว่าความรักก็เหมือนกับเส้นด้ายบาง ๆ หากขาดไปแล้ว ผูกอย่างไรก็มีปม 
เธอบอกว่าความรักเหนียวแน่นคงทนกว่านั้น มันเปรียบเสมือนผืนผ้ามากกว่าแม้เส้นด้ายจะขาดไปสักเส้น ผ้าก็ยังเป็นผ้าได้อยู่ 
 
ผมไม่พกมือถือ ด้วยเหตุผลว่า พระนเรศวรทรงกู้เอกราชได้โดยไม่ต้องใช้เครือข่าย GSM 
เธอพกมือถือ 2 เครื่อง ด้วยเหตุผลว่า ที่ไทยเสียเอกราชไปเพราะไม่มีเครือข่าย GSM ใช้ 
 
ผมใส่กางเกงตัวละ 129 บาท ด้วยเหตุผลว่า จะยี่ห้ออะไรก็ปิดไอ้นั่นได้มิดเหมือนกัน 
เธอใส่กระโปรงราคาตัวละหลายพันบาท ด้วยเหตุผลว่า มันปลอดภัย ถ้าเกิดไฟไหม้กระโปรงที่เธอใส่ เนื้อผ้าจะไม่ละลายติดเนื้อผิวของเธอ 
 
ผมไม่รู้หรอกว่าคุณค่าทางอาหารระหว่างพิซซ่ากับขนมครก อะไรจะมากกว่ากัน แต่ผมว่าขนมครก อร่อยและถูกกว่าเป็นไหน ๆ 
เธอไม่รู้หรอกว่าคุณค่าทางอาหารระหว่างพิซซ่ากับขนมครกอะไรจะมากกว่ากัน แต่เธอชอบกินพิซซ่าด้วยเหตุผลที่ว่า ขนมครกบางร้านเท่านั้นที่อร่อย แต่พิซซ่าฮัททุกร้านมีมาตรฐานเดียวกัน 
 
ผมใช้ปากกาด้ามละ 5 บาท ด้วยเหตุผลที่ว่า ยังไงมันก็เขียนได้ และมันมักจะหายไปทุกครั้งก่อนที่ไส้จะหมด 
เธอใช้ปากกา ยี่ห้อ cross ด้วยเหตุผลที่ว่า ยังไงมันก็เขียนติดกระดาษไม่ต้องสะบัดก่อนใช้ และไม่เลอะเทอะกระเป๋าเสื้อของเธอ 
 
ผมชอบทำงานอิสระ ทำตามจินตนาการของตัวเอง ไม่ต้องให้ใครบังคับ ไม่ต้องผูกมัดกับระบบ 
บัตรตอกทำงานของเธอไม่เคยขึ้นตัวแดง เธอกลับค่ำทุกวัน เพราะงานทำให้เธอมีระบบ ระเบียบ และเห็นคุณค่าของชีวิต 
 
ผมรักตัวของผมเองมากกว่าใคร ๆ ด้วยเหตุผลว่า ไม่ว่าเราจะทำดีเพื่อใคร ๆ มากมายขนาดไหนความสุขทางใจที่เราได้ ก็ได้กับตัวเอง 
เธอรักครอบครัวของเธอมากกว่าสิ่งใด ๆ ด้วยเหตุผลว่า ถ้าไม่มีพวกเขา ก็คงไม่มีเธอเกิดมาให้ป่าวประกาศว่าฉันรักตัวฉันเอง 
 
คลื่นทะเลให้ปรัชญาแก่ผมว่า หาดทรายจะแปรเปลี่ยนไปทุกครั้งตามคลื่นที่กระทบฝั่ง แต่แม้จะเปลี่ยนอย่างไร ทรายก็ยังเป็นทราย และคลื่นก็ยังเป็นคลื่นไม่เปลี่ยน 
คลื่นทะเลให้ปรัชญาแก่เธอว่า ไม่ว่าน้ำทะเลจะขึ้นจะลงอย่างไร คลื่นก็ยังขยันซัดกระทบฝั่ง 
 
ผมบอกว่าถ้าไม่มี ความว่าง แล้ว ความมี ก็ไร้ความหมาย เพราะความมีต้องวางลงบนความว่าง 
เธอบอกว่าถ้าไม่มี ความมี แล้ว ความว่าง จะมีประโยชน์อะไร มันคงไร้ความหมาย เพราะมีความมี ความว่างจึงก่อเกิดการเปรียบเทียบ 
 
คนอื่นบอกว่า ผู้หญิงรักผู้ชายจาก 0-100 แต่ผู้ชายรักผู้หญิงจาก 100-0 
ผมแย้งว่าผู้หญิงรักผู้ชายแค่ 0-1 เหมือนไบนารี่ ทำดีมากมายขนาดไหนก็เป็นเพียงแค่ 1 หากผิดพลั้งไปจะเหลือเพียง 0 
เธอแย้งว่าผู้หญิงรักผู้ชายไม่ใช่ 0-1 และไม่ใช่ 0-100 แต่เป็นจาก 100-200 หญิงรักชายได้ 100 และจะมากขึ้นเรื่อย ๆ ตามที่เธอปรารถนา 
 
ผมมองคนที่ความคิด 
เธอแย้งว่าความคิดไม่ใช่นิสัย 
 
ผมเหมือนกับแก้วใส ๆ จะเห็นคุณค่าตัวเองก็ต่อเมื่อมีเธอเป็นน้ำมาเติมเต็ม 
เธอเหมือนกับน้ำใส ๆ เธอจะอยู่ได้อย่างไรหากไม่มีพาชนะมารองรับ 
 
ผมและเธอเหมือนดั่งเส้นขนาน ที่ไม่มีวันจะมาบรรจบกัน 
ผมและเธอเหมือนดั่งเส้นขนาน ถึงแม้จะไม่มีวันบรรจบกัน 
 
แต่เราก็จะตีคู่ไปด้วยกันเสมอ 
เพราะเธอชอบกินไข่แดง แต่ผมชอบกินไข่ขาว เราจึงอยู่ด้วยกันได้ ในไข่ใบสีน้ำเงินแห่งนี้ 
				
comments powered by Disqus
  • อัลมิตรา

    26 มกราคม 2546 23:08 น. - comment id 106509

    แต่เราก็จะตีคู่ไปด้วยกันเสมอ 
    เพราะเธอชอบกินไข่แดง แต่ผมชอบกินไข่ขาว เราจึงอยู่ด้วยกันได้ ในไข่ใบสีน้ำเงินแห่งนี้ 
    
    ไข่อะไรสีน้ำเงิน ...เอ๋ ..
  • ใบบอนแก้ว

    26 มกราคม 2546 23:21 น. - comment id 106512

    ...ช่างเหมือนพระอาทิตย์กับพระจันทร์จังเลย...
    ...ทั้งสองต่างก็อยู่บนฟ้าเหมือนกัน....
    ....ให้โลกใบนี้มีความสดใส...ไม่ว่าจะเป็นสีอะไรก็ตามเถอะ...
    ...ทั้งคู่ก็ไม่สามารถมาพร้อมกันได้เพื่อให้โลกใบนี้...มองเห็นได้พร้อมๆกัน...
    
           ..............สวัสดีครับ...........
  • ภาคย์

    27 มกราคม 2546 01:17 น. - comment id 106518

    เป็นสิ่งที่เจ๋งมากๆเลย
  • rain..

    27 มกราคม 2546 06:16 น. - comment id 106529

    คุณคือ..ก้อนหิน..ที่แข็งแกร่ง..
      ส่วนฉันคือ.. ดอกไม้.. ที่อ่อนโยน..(คุณบอกฉันเอง...)
     ระหว่าง..
    สองสิ่ง.. ที่มี...ความต่าง..
    แต่ ..มัยนะ..
    ภาพที่ฉันเห็น..
    ความขัดแย้ง.. ความต่าง.. ที่ฉันพบ..
    ในภูเขา..ที่ทะมึน..
    กลับมี..  ดอกไม้..สีสวย..ไว้แต่งแต้ม..
     ..ธรรมชาติ..
    สร้าง..สองสิ่ง..ที่ต่าง..ให้อยู่คู่กัน..
     ไม่ใช่..เส้นขนาน...เสมอไป..
      ความต่าง..ที่เหมือน..
    อิอิอิ..
       เรน..ไม่รู้นะค่ะ..ว่าพี่ปีกฟ้า..
     จาเขียน..บทกวี.. ที่ไพเราะ.. และตรงใจเรนที่ซู้ดดนะค่ะ... ขออนุญาตแจม..นะค่ะ..
  • idaho

    27 มกราคม 2546 15:12 น. - comment id 106610

    มีเรื่องคล้าย ๆกัน
    ++++++++++++++++
    เรื่องของคน 2 คน ..ที่แตกต่างกันเกือบทุกด้าน 
    ยกเว้น.....ความรู้สึกที่มีให้กัน 
    
    เขาชอบดำ.......เธอชอบขาว 
    เขาชอบเพลงใต้ดิน........เธอฟังเพลงสบายๆ 
    เขาตัวสูง........เธอไม่สูง 
    
    เขาเรียนไม่เก่ง........เธอท็อปเกือบทุกวิชา 
    เขาเก่งกีฬา.........เธอไม่เคยวิ่งทันใครเค้า 
    เขาชอบเสียงเครื่องยนตร์........เธอเกลียดความเร็ว 
    
    เขาชอบฝน......เธอกลัวเสียงฟ้าร้อง 
    เขาเป็นคนเงียบๆ 
    ไม่เรื่องมาก..........เธอร่าเริงและจำเป็นต้องมีคนอยู่รอบด้าน 
    เขาเก็บความรู้สึกและระบายลงสมุดบันทึก........เธออ่อนไหว ขี้เหงา 
    และช่างรู้สึก 
    
    เขาน้ำตาซึมเพราะมองไม่เห็นค่าของตัวเอง........เธอร้องไห้ให้ความเดียวดายที่เกาะกุมหัวใจ 
    เขาชอบเก็บตัวอยู่คนเดียวในห้องสี่เหลี่ยมเล็กๆ.....เธอชอบมิตรภาพที่ใครต่อใครมอบให้ 
    
    แต่กระนั้น .. ผู้คนมากมายที่รายล้อมก็ไม่ได้ทำให้เธอหายว้าเหว่ 
    ทุกครั้งที่เขาเหงา.. เธอจะนั่งอยู่ข้างๆโดยไม่เรียกร้องความสนใจ 
    ทุกครั้งที่เธอร้องไห้ .เขาไม่มีคำปลอบโยนเพียงแค่กุมมือเธอไว้ 
    ทุกครั้งที่เขามองเห็นเงาตัวเองในกระจก 
    ..เขาจะเห็นเพียงผู้ชาย...ที่ไร้ความสามารถและไม่มีความสำคัญกับใคร 
    แต่เธอกลับมองเห็นผู้ชายคนนึง.....ที่สามารถปกป้องเธอได้ 
    และมีค่ามากมายสำหรับเธอ 
    
    ทุกครั้งที่ฝนตก .เธอจะนั่งหลบอยู่ในมุมหนึ่งของห้อง 
    ฝนพัดพาความเหงามาให้ เสียงฟ้าร้องเรียกความกลัวมาใกล้ 
    แต่ทุกครั้งที่ฝนตก เขาจะโทรศัพท์หาเธอ และจะอยู่ตรงนั้น 
    จนกระทั่งฝนหยุดตก......แม้จะไม่ได้พูดอะไรกันเลยสักคำ 
    
    เขาและเธอ.....อยู่ด้วยกันในความเงียบ.....แต่ไม่เคยรู้สึกอึดอัด 
    เขาและเธอ.....อยู่ด้วยกันในความเงียบ.....แต่เหมือนกับได้พูดคุยกันตลอดเวลา 
    เขาและเธอ.....เหงาด้วยกัน.....แต่กลับรู้สึกอุ่นในใจ 
    เขาและเธอ.....เหงาด้วยกัน.....แต่กลับรู้สึกว่าตัวเองมีค่าขึ้น 
    
    นี่คือเสน่ห์....ของความแตกต่าง 
    
    ++++++++++++++++++
    http://www.kamkling.net/view_hotjam.asp?GID=726
  • ละอองน้ำ

    27 มกราคม 2546 15:36 น. - comment id 106616

    ชอบเหมือนกัน  ดีจริงๆ
  • ***กฤษณะ***

    27 มกราคม 2546 16:55 น. - comment id 106631

    ^J^        .................
    
    ดีจริง ๆ ชอบครับ.......
    
    
  • แม่มดน้อยค่ะ

    27 มกราคม 2546 17:28 น. - comment id 106635

    อ่านเพลินเลย . . .ชอบตรงประโยคสุดท้ายที่สุดเลยค่ะ
    
    เพราะเธอชอบกินไข่แดง แต่ผมชอบกินไข่ขาว เราจึงอยู่ด้วยกันได้ ในไข่ใบสีน้ำเงินแห่งนี้ 
    
    แต่. .. เธอชอบรสจัด ฉันชอบรสจืด . . .แล้วเราจาอยู่กันไงเนี่ย ไม่แย่งกัน แต่คงแยกกันกิน เหอ ๆ ๆ
    
                               =^__^=
    
  • ผ่านมา

    31 มกราคม 2546 20:58 น. - comment id 107111

    http://www.pantip.com/cafe/writer/topic/W1962903/W1962903.html  
    
    เจ้าของเค้าอยู่ที่นี่น่ะ คนแต่งน่ะ
  • หนามไม้ไผ่ฯ

    14 กุมภาพันธ์ 2546 02:11 น. - comment id 108855

    ไม่ว่าจะเป็นกลอนของใครแต่ง..แต่หากเป็นกลอนที่ทำให้ทุกคนได้รับรู้ถึงความรู้สึกแห่งความแตกต่างหากแต่ยังคงอยู่ด้วยกันได้..ด้วยความแตกต่าง..มันก็เป็นอะไรที่น่าจะเอามาเปิดเผยให้ใครๆได้อ่านนะเจ้าคะเนี่ย....
    ซ่าชอบจังเจ้าค่ะ...คนแต่งเข้าใจคิดนะเจ้าคะ..
    @^_^@
  • ต่าย

    11 มกราคม 2547 12:58 น. - comment id 145173

    ให้ควมารักต่อเติมด้วยความเข้าใจ ** อ่ะนะ**

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน

>