คิดถึงพี่..ชายที่แสนดี

นายกระต่ายขาว

จากวันนั้นวันวานผ่านวันเด็ก 
วันวัยเล็กเด็กน้อยจูงมีพี่
ท่องเที่ยวโลกโสภาอย่างเปรมปรี 
สองน้องพี่ไปไหนเราไปกัน
ยามน้องหนาวพี่หาผ้าห่มอุ่น   
ตักพี่หนุนเป็นหมอนนอนหลับฝัน
ยามหิวอิ่มเราก็เป็นอยู่เหมือนกัน  
พี่ของฉันเป็นคนดีที่หนึ่งมา
แต่วันนี้วัยวันช่วงเด็กผ่าน        
 คิดถึงวานวันสุขที่มีค่า
พี่อยู่ไหนห่างหายไม่เห็นหน้า     
เหมื่อนโลกาอ้างว้างไม่มีใคร
พี่จากน้องไปไกลถึงชายแดน         
เพื่อตอบแทนคุณชาติประเทศไทย
ไปทำศึกสู้รบอย่างชาติชาย       
ที่ยิ่งใหญ่อย่างใจพี่ต้องการ
แต่ชีพพี่สิ้นหายในที่รบ             
สิ้นชีพกลบธรณีอยู่สุสาน
น้องรอพี่กลับมาหาที่บ้าน         
รอแสนนานแต่ก็รออยู่ต่อไป
แม้วันนี้ไม่มีพี่ยืนอยู่                 
ที่คงรู้ใช่ไหมร้องไห้
คิดถึงพี่ทุกวันน้ำตาไหล             
ที่ทำไมไม่กลับมาหาน้องคอย
เรื่องจริงที่พี่ชายผมจากไปไม่มีวันหวนกลับ...ขอแต่กลอนบทนี้ส่งไปให้แด่พี่ชายที่รัก...ผมรักพี่ครับ				
comments powered by Disqus

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน

>