นาฬิกา...

ปีกฟ้า

ใครที่ผูกนาฬิกาบ่อยๆ จนติดคงจะรู้สึกได้ในวันที่นาฬิกาหายไปจากข้อมือฉันเองก็เป็นคนที่ผูกนาฬิกามาตลอด หากวันไหนลืมจะรู้สึกว่าบางอย่างมันหายไป มันว่างๆ และขัดเขินทุกครั้งที่ยกข้อมือที่ว่างเปล่าขึ้นมาดู เมื่อราวสองปีก่อนที่นาฬิกาเรือนโปรดของฉันพัง ด้วยความไม่มีสติเอาข้อมือไปทุบผนังห้องน้ำเล่นๆ โชคร้ายที่มือไม่เป็นอะไร นาฬิกาต่างหากที่พินาศ -
- กระจกร้าว ฉันถอดมันออกวางไว้ไม่ยอมเอาไปซ่อม ด้วยว่ารู้สึกถึงภาพเก่าและวันเวลาที่เก็บอยู่ในนั้น ฉันคิดโง่ๆ ว่าภาพเหล่านั้นจะตายไปพร้อมนาฬิกา ฉันเลิกผูกนาฬิกา  และพบว่าตัวเองมีอาการยกข้อมือเก้อ-เก้ออยู่เป็นเวลานานพอดู ความเคยชินเกิดขึ้น เมื่อเราทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งเป็นประจำในระยะเวลานานพอควร และยังคงความเคยชินอยู่ เมื่อสิ่งหนึ่งสิ่งนั้นหายไปในระยะแรกๆจนเวลาผ่านไปนาน ฉันจึงเริ่มชินกับการแอบมองเข็มนาฬิกาบนข้อมือคนอื่น 
เวลาผ่านไป พร้อมกับบาดแผลที่เริ่มเลือนหาย ฉันตัดสินใจซ่อมนาฬิกา นาฬิกาเรือนโปรดเรือนนั้นก็กลับมาอยู่บนข้อมือฉันได้เกือบอาทิตย์กว่าแล้ว เมื่อมันกลับมาวันแรกๆ ฉันรู้สึกไม่คุ้นจนถึงตอนนี้ก็ยังไม่คุ้น ฉันยังแอบมองนาฬิกาบนข้อมือคนอื่นอยู่เหมือนเดิม ฉันรู้สึกเขินแกมขำทุกครั้งที่แอบมองข้อมือคนอื่นทั้งๆ ที่มีนาฬิกาอยู่บนข้อมือของตัวเอง ฉันนึกถึงใครบางคนที่มักจะปรากฏตัวพร้อมรอยยิ้มเสมอๆ ในบางช่วงที่เขาหายหน้าหายเสียงไป ฉันรู้สึกขาดๆ แต่ก็เพียงชั่วเวลาสั้นๆในบางครั้งฉันพอใจที่มีเขาอยู่ใกล้ๆ ในวันที่ไม่แข็งแรง แต่ในบางครั้งฉันกลับรู้สึกพอใจ กับการได้เดินคนเดียว-เดี่ยว-เดี่ยวในวันว่าง หรือเป็นความผูกพัน หรือเป็นเพียงความเคยชิน 
--หัวใจฉันยังตอบคำถามได้ไม่กระจ่างชัดนัก คนเราจะรู้ค่าก็ต่อเมื่อเราสูญเสียสิ่งนั้นไป 
--ฉันมักได้ยินใครๆพูดแต่ฉันกลับคิดว่าหากฉันยังมองไม่เห็น 
ฉันน่าจะยอมเสียไปดีกว่าเพื่อให้ซึ้งถึงคุณค่านั้น ฉันไม่อยากเอาเปรียบเขา 
หากจะรั้งเขาไว้ด้วยความคุ้นเคยที่ไม่ใช่ความผูกพัน ฉันไม่อยากโกหกตัวเอง 
หากจะรั้งเขาไว้ด้วยความไม่แน่ชัด ฉันมีคำถามที่ยังขบไม่แตกกับคำว่าผูกพัน 
หรือว่าจะเป็นแค่คุ้นเคย บางทีมันอาจจะเป็นการดี หากฉันจะอยู่ห่างๆหรือตัดขาด 
เพื่อให้รู้จักหัวใจของตัวเองมากขึ้น 
กับใครบางคนที่ขาดหายไปจากชีวิตอาจเป็นเหมือนนาฬิกาที่ขาดสายอาจรู้สึกแปลบๆ 
และมองหากับการหายไปในช่วงแรก แต่ไม่นาน.คงจะชิน				
comments powered by Disqus
  • ลูกเป็ดขี้เหร่

    19 กุมภาพันธ์ 2546 19:32 น. - comment id 109704

    บรรยาย สรรพคุณไม่ถูกเลยอ่ะค่ะ  นึกว่าพี่ปีกฟ้าจะ แต่งกลอนซะอีก   แต่เนื้อหาข้างบน  แบบว่า   .....   พูดไม่ออกอ่ะนะ  รู้สึกไงก็ไม่รู้อ่ะค่ะ แต่ก็ชอบนะ  คนเราจะรู้ค่าก็ต่อเมื่อเสียมันไป
  • ..สีน้ำฟ้า..

    19 กุมภาพันธ์ 2546 20:48 น. - comment id 109717

    เมล์นี้เคยอ่านหนหนึ่ง
    เป็นเรื่องของความเคยชิน กับการยอมรับการเปลี่ยนแปลง
    คนเราชอบยึดติด..
    ที่จริง ลองทำดูนะ ทำบ่อย ๆ จะชินไปเอง
    แล้วถ้าทำในสิ่งซ้ำ ๆ เกิน 36 ครั้งขึ้นไปจะเป็นนิสัย
  • somebody

    19 กุมภาพันธ์ 2546 21:10 น. - comment id 109718

    เรน..ชอบ..ที่พี่ปีกฟ้าเขียนจังค่ะ..
        เรน..เคยแต่ง.เรื่องสั้น..แต่ม่ายจบ..
             สักวัน..สิ่งที่เรนฝัน....
              ..บทกวี. เรื่องสั้น.. ..
            เรน..อยากทำ..อยากฝัน.. อย่างที่..
             ...ครั้งหนึ่ง.. เรนเคยฝัน...แล้วทุกอย่างจบลง..  ก้อแค่..ใครคนนึง..บอกเรนว่า..
        ฝันที่เรนมี..  ไร้สาระ... ม่ายเข้าใจนะ..
       มีทฤษฎีสัมพัทธภาพ..ของไอน์สไตน์..ที่ต้อง..
     ค้นหา...  
        ทฤษฎีควอนตัม....  ที่ขัดแย้ง... 
         มัยน๊า..  สองสิ่งนี้..จาเชื่อมเข้าหากันได้..
            ..เรนไม่เข้าใจ...   เฮ้อ!!
               ....
          เรน..แค่..อยากลองแต่ง..นะค่ะ..
                อิอิอิ...
         .
           ..
    
  • rain..

    19 กุมภาพันธ์ 2546 21:26 น. - comment id 109720

       เรนเองค่ะ..
      .กลับมา..ยืนยัน..อีกครั้ง....
         อิอิอิ...
  • วรรณกาญจน์

    19 กุมภาพันธ์ 2546 21:30 น. - comment id 109721

    ความคุ้นเคย ความเคยชิน....
    มีระยะห่างจาก 
    ความผูกพัน....
    พอสมควรค่ะ
    แต่มันยากที่จะหารอยต่อ ...
    ยากจริงๆค่ะ 
    
    ~^_^~
  • ใจเดียว

    19 กุมภาพันธ์ 2546 21:38 น. - comment id 109722

    ความรัก กับ ความเคยชิน เหรอ? อืมมม ...
  • รวีลับฟ้า

    20 กุมภาพันธ์ 2546 00:15 น. - comment id 109733

    นาฬิกาจะเสียใจไหมเนี๊ย...
  • พุดพัดชา

    20 กุมภาพันธ์ 2546 09:47 น. - comment id 109761

    จริงๆแล้วชีวิตมิใช่นาฬิกา
    แต่นาฬิกาคือเวลาแห่งชีวิตที่จะเตือนใจให้ซึ้งถึงค่าคืนวันอันแสนงาม..
    ให้ทุกโมงยามหมั่นทำความดี
    ใครจะรู้เห็นหรือไม่..ในทุกวินาทีแห่งชีวิตที่เรายังมีลมหายใจ..ขอแค่ฝันใฝ่และทำแต่คุณความดี..ให้รักนี้ที่แสนพิสุทธิใส ไม่เป็นพิษภัยกับทุกดวงใจที่ยากจะหยั่งถึงรายละเอียดแห่งชีวิตเรา..
    ไม่เสียใจกับวันคืนที่ผันผ่าน..กับทุกยามแห่งชีวีที่ได้มอบแต่สิงดีให้โดยใจละมุน...
    
    ขุมปัญญาในอณูของดอกไม้
    เป็นมนต์ร่ายระบำรอผีเสื้อ
    ขุมปัญญาที่ธรรมชาติโอบเอื้อเฟื้อ
    คือเหลือเชื่อมหัศจรรย์รักผลักดันมา..
    
    โลกหมุนไปมีธรรมชาติมีทุกสิ่ง
    จักรวาลมีสิ่งลี้ลับให้ค้นหา
    ไยดวงจันทร์ถึงโคจรรอบโลกทุกวันมา
    ไยมนุษย์ต้องเหว่ว้าอาวรณ์ออดอ้อนใจ
    
    เพราะคือมหัศจรรย์รักในโลกนี้
    ให้มีดีมีร้ายหรือไฉน
    ให้เผ่าพันธุ์มนุษย์สืบทอดไป
    เป็นบ่วงใจบ่วงกรรมย้ำโลกเรา
    
    ติดบ่วงใจตัดเยื่อใยสิ้นสวาท
    หมดสิ้นชาติหมดสิ้นกรรมใจเลิกเขลา
    ไม่หมุนวนหมุนเวียนใช้กรรมเก่า
    ให้ใจเราว่างว่างวางเฉย..เลิกรักใคร!
     ...................
     ขอหยุดโลกความจริงไว้ชั่วครู่ 
    รู้รู้อยู่ แม้โลกฝัน พาหวั่นไหว 
    เพราะบางครั้ง โลกความจริง โหดร้ายไป 
    ขอเติมใจ ไฟฝัน วันหวานเรา..... 
     ขอหยุดโลก ความจริง ใช่วิ่งหนี 
    แค่บางที อยากมีใคร ใจเลิกเหงา 
    ขอหยุดโลก ความจริง ชั่วครู่ใช่นานเนา 
    เพื่อสองเรา ร่วมเก็บฝัน วันแสนดี..  
    ขอหยุดโลก แค่ขอ ต่อโลกฝัน 
    ให้คืนวัน ผ่านทุกข์ ใช่หน่ายหนี 
    ขอหยุดโลก ความจริง แสนเศร้าได้ไหมเล่านะคนดี
     เพื่อเรานี้ มีกันและกัน วันท้อใจ..  
    ขอหยุดโลกความจริงด้วยใจนี้ 
    ย้ำฤดี ใช่ฝันเพ้อ ใช่หวามไหว 
    แค่ขอหยุดโลกความจริงให้ของขวัญกับหัวใจ 
    ขอได้ไหม ขอแค่นี้ ให้ชีวีมีชีวารอท่า..เธอ..! 
    
    
  • แม่มดน้อยค่ะ

    20 กุมภาพันธ์ 2546 11:26 น. - comment id 109776

    อืมม์!!!. . .บ่อยครั้งนะที่เผลอมองข้อมือที่ไม่มีนาฬิกา
    และก็บ่อยครั้งเหมือนกันที่เผลอคิดว่า เค้ายังอยู่ใกล้. . .
    ตอนนี้เริ่มชินแล้วล่ะ. . .
    กับการไม่มองนาฬิกา และ การอยู่คนเดียวได้ . . .โดยไม่มีคนของควาเคยชิน
    
                                   =^___^=
    
    (โดย เลย อ่ะ ~~~ เฮ้อ!! จะเปลี่ยนนาฬิกาใหม่ก็ไม่มีตังค์ซื้อ คึคึ. . .)

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน

>