2 กุมภาพันธ์ 2554 15:40 น.

ขอขอบใจ

ขลุ่ยหลิบ

   ขอขอบใจที่บอกกันในวันนี้
ว่ารักที่มีให้กันนั้นเปลี่ยนผัน
ฉันต้องทุกข์ทรมานมานานครัน
เพื่อรอวันเธอเฉลยเอ่ยคำลา

ในวันนั้นที่เธอพร่ำคำว่ารัก
สุขใจนักรักให้กันฉันซึ้งค่า
เมื่อฉันรักเธอท่วมท้นล้นอุรา
จึงเอ่ยตอบวาจาว่ารักเธอ

แล้วเวลาผ่านผันใจผันเปลี่ยน
ความห่างเหินเริ่มเวียนมาเสมอ
ความเย็นชาจากตาฉายให้ได้เจอ
ฉันและเธอจึงจืดจางห่างสัมพันธ์

จากวันนั้นมีแต่ช้ำกระหน่ำซัด
ยากจะปัดให้หายคลายโศกศัลย์
ระทมทุกข์ตรมน้ำตาสุดจาบัลย์
ไฉนเธอมาสะบั้นหั่นใจราน

ขอขอบใจที่บอกกันในวันนี้
สิ้นสุดทีรักดั่งเพลิงเริงแรงผลาญ
ถึงเจ็บแสบแทบท้อทรมาน
เถอะไม่นานฝนคงหลั่งพรั่งพรมใจ				
20 มีนาคม 2550 10:18 น.

จักจรลาโลกโศกตรม

ขลุ่ยหลิบ

โหยหวนครวญคร่ำร่ำรัก
สุดหักใจร้างห่างหาย
มอบจิตมอบใจมอบกาย
ยอมพลีชีพวายแด่นาง
โศกหวนครวญเศร้าร้าวจิต
ไยน้องมาคิดเมินหมาง
พี่เจ็บหทัยไม่จาง
ยิ่งห่างยิ่งหวนป่วนใจ
หรือน้องมีคู่อื่นชม
สุขสมสองชิดพิสมัย
ทิ้งพี่อ้างว้างฤทัย
ทรามวัยจงได้เอ่ยคำ
อันสัญญาเคยว่าไว้
มั่นใจรักกันนานฉนำ
จืดจางร้างใจเจ้าจำ
สุดพร่ำรำพันอ้อนวอน
โอ้รักจากไปไกลแล้ว
ไร้แววหวนคืนดังก่อน
ครวญคร่ำเสน่หาอาวรณ์
จักจรลาโลกโศกตรม..............				
29 ตุลาคม 2549 00:28 น.

สัญญาเหมันต์

ขลุ่ยหลิบ

       สิ้นวสันต์คิมเหมันต์เยือนเตือนใจเศร้า
ยังคงเฝ้าคอยนับวันกลับหวน
ยังคงหวังว่าใจไม่เรรวน
ยังเฝ้าครวญเพลงพ้อรอเธอมา

       ลมผะแผ่วพัดพลิ้วสู่ทิวไม้
จนกิ่งไกวใบโยนโอนเอนหา
เหมือนเสียงใครเพ้อพร่ำคำรจนา
ข้ามเวลาล่วงสู่ฤดูกาล

       ฤดูผันวันผ่านนานนักแล้ว
ไม่เห็นแววว่าจะกลับดั่งคำขาน
ปล่อยให้หญิงทนท้อทรมาน
โอ้ชายชาญไยหายลับกลับคืนคำ

       เสียงขลุ่ยครวญทวงถามถึงความหลัง
ลืมหรือยังเพลงเก่าที่เราย้ำ
ยังคงก้องหัวใจให้จดจำ
ไม่ลืมคำสัญญาสักนาที

       ขลุ่ยยังคงครวญพ้อรอพี่อยู่
จะคงคอยเคียงคู่อยู่ที่นี่
ที่ที่รักที่ที่ร้างขวัญฤดี
รอจนกว่าชีวีนี้มลาย				
16 สิงหาคม 2548 16:08 น.

ฤาวสันต์หลงรอแล้ว...คิมหันต์ลับ....

ขลุ่ยหลิบ

สิ้นวสันต์เหมันต์เยือนเตือนให้คิด

โอ้ดวงจิตช่างทุกข์ทนหม่นหมองหมาง

ยิ่งคำนึงถึงความรักที่จืดจาง

คิดถึงปางหลังเราแสนเศร้าใจ


เหมันต์ก่อนมีเธอชิดสนิทแนบ

เฝ้าอิงแอบอุ่นอ้อมกอดพรอดคำไข

จะรักกันมั่นคงยิ่งเหนือสิ่งใด

จวบจนสิ้นชีวาลัยไม่คลายรัก


เพียงคิมหันต์วสันต์ผ่านไม่นานช้า

ความรักที่ประคองมาก็เสียหลัก

ต้องซวดเซซุกซุนงุนงงนัก

รักก็หักสะบั้นลงกับใจ


เหมันต์นี้ต้องอยู่เดียวแสนเปลี่ยวจิต

ยิ่งหวนคิดยิ่งร้าวหนาวไฉน

พระพายพัดดั่งคมมีดมากรีดใจ

โอ้หทัยเอ๋ยจะขาดอนาถจริง				
27 กรกฎาคม 2548 08:41 น.

...ถ้า...

ขลุ่ยหลิบ

ถ้าเธอเกลียดที่นี่เพราะมีฉัน
อย่าเพิ่งหันหน้าหนีไปที่ไหน
ฉันเองพร้อมให้เธอเห็นเป็นฝ่ายไป
แต่......ถามใจให้แน่แท้อีกที

เพียงมีเหตุโกรธขึ้งฉันหนึ่งหน
เธอสุดทนพบกันต้องหันหนี
คิดหรือว่าถ้าพ้นพรากจากที่นี้
เธอจะมีสุขได้อย่างไรเทียว

ความหมางใจที่ทำให้ช้ำชอก
ไม่เลือนหรอกคงแอบใจแปลบเสียว
จะแบ่งทุกข์หรือจะทนเอาคนเดียว
เลิกข้องเกี่ยวกันแต่นี้ชั่วชีวิต

ก่อนฉันเคยภูมิใจในที่นี่
มีคนที่เข้าใจกันจนมั่นจิต
แต่เดี๋ยวนี้ฉันเป็นคนยากจนมิตร
ฉันเข้าใจไปผิดหรือวันนั้น

ถ้าโกรธแล้วสุขใจที่ได้โกรธ
เชิญเธอใช้ใจโหดลงโทษฉัน
ถ้าโกรธแล้วเธอจะต้องหมองเช่นกัน
จะยืดวันโกรธไปทำไมนะ

ถ้ายังเกลียดที่นี่เพราะมีฉัน
ฉันขอผันพรากพร้อมยอมสละ
แม้อาลัยก็จะฝืนคืนพันธะ
เพื่อเธอจะสุขตามความเข้าใจ				
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟขลุ่ยหลิบ
Lovings  ขลุ่ยหลิบ เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟขลุ่ยหลิบ
Lovings  ขลุ่ยหลิบ เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟขลุ่ยหลิบ
Lovings  ขลุ่ยหลิบ เลิฟ 0 คน
ไม่มีข้อความส่งถึงขลุ่ยหลิบ
>