20 พฤศจิกายน 2546 17:02 น.

ขอเพียงความอบอุ่น

ข้าวปล้อง

นั่งคุดคู้ซุกตัวอยู่มุมห้อง
อยากกรีดร้องให้ใคร-ใครสนใจฉัน
อยากบอกว่าทุก-ทุกครั้งที่ทะเลาะเบาะแว้งกัน
ยังมีฉันนั่งร้องไห้อยู่ตรงนี้เช็คน้ำตา

พ่อ แม่ขา หนูอยู่นี้ เห็นหนูไหม
เคยสนใจเด็กผู้หญิงคนนี้บ้างไหมหนา
เคยถามเค้าบ้างรึเปล่าทำไมถึงมีน้ำตา
ยามที่เค้าเศร้าเหว่ว้ามีบ้างไหมมาปลอบใจ

พ่อไปทาง แม่ไปทาง ไม่เคยรู้
เค้าจะอยู่อย่างไรคิดบ้างไหม
เค้าปวดร้าวกับทุก-ทุกเรื่องราวที่เป็นไป
แม่อยู่ไหน พ่ออยู่ไหน โปรดหันมา

ขอแค่เพียงอ้อมกอดที่อบอุ่น
ตักเคยหนุนยามเมื่อเค้านั่นโหยหา
ขอไอรักมือหยาบกร้านซับน้ำตา
ยามอ่อนล้าอยากมีแม่และพ่อคอยปลอบใจ				
18 พฤศจิกายน 2546 21:11 น.

รักกัน...อย่างไร

ข้าวปล้อง

มองเห็นใครต่อใครมีความรัก
อยากรู้นักทำอย่างไรรักกันได้
มองดูเค้ารักกันแล้วดูสุขใจ
อยากรู้จังว่าทำไมถึงรักกัน

บางคนก็บอกว่ารักแรกพบ
เมื่อประสบหัวใจจะไหวหวั่น
แค่เพียงสักนาทีไม่พบกัน
เพียงเท่านั้นก็คิดถึงจะขาดใจ

แต่บางคนก็ว่ารักซึมลึก
ค่อย-ค่อยก่อเป็นผลึกดั่งแก้วใส
เป็นรักแท้ที่มั่นคงจากจิตใจ
ที่หยั่งรากลึกลงไปมิร้างรา

แล้วแท้จริงความรักเป็นเช่นไร
เป็นดังเช่นที่ใคร-ใครบอกไหมหนา
หรือจะเป็นแค่ภาพฝันสิ่งลวงตา
เป็นประหนึ่งภาพมายาที่ไม่มีวันเป็นจริง				
10 พฤศจิกายน 2546 16:51 น.

ฉันไม่ใช่คนเย็นชา

ข้าวปล้อง

อาจดูเหมือนฉันเย็นชา
ไม่รู้สึกรู้สากับสิ่งต่าง ๆ ที่มองเห็น
อยากบอกเธอคนอย่างฉันก็เจ็บเป็น
และก็เจ็บแบบเน้น ๆ ที่ตรงกลางหัวใจ

แต่เพราะเธอไม่เคยรู้
ว่าการมีฉันอยู่หรือไม่มีต่างกันที่ตรงไหน
เธอคุ้นเคยกับท่าทางเฉยเมยที่เหมือนไม่ใส่ใจ
จึงไม่เคยมีสักครั้งที่เธอนั้นจะรู้จักรู้ใจกัน

แค่เพียงเธอหันมาสบตาฉันบ้าง
เธอจะรู้สึกถึงความอ้างว้างในใจฉัน
เมื่อเห็นเธอและเค้าทำท่าทางสนิทสนมกัน
เพียงแค่นั้นฉันก็เจ็บปวดร้าวไปทั้งใจ

อยากบอกเธอถึงความรู้สึก
ว่าในใจลึก-ลึกมันเจ็บปวดสักแค่ไหน
แต่ที่ฉันไม่เคยพูดบอกออกไป
ก็เพราะฉันยังให้เกียรติเชื่อใจเธอ				
7 พฤศจิกายน 2546 00:44 น.

ปล่อยฉัน

ข้าวปล้อง

สายตาเธอมองใครอย่างนั้นหรือ
ในเมื่อเธอยังกุมมือของฉันไว้
ปล่อยเถอะนะถ้าหากเธอไม่แน่ใจ
ปล่อยฉันไปด้วยสองมือนั้นของเธอ

เพราะไม่อยากอยู่อย่างคนไร้ความหมาย
เป็นแค่เงาข้าง-ข้างกายที่ไม่มีตัวตนอยู่เสมอ
เพียงแค่อยากได้ความรักตอบกลับมาจากใจเธอ
ไม่อยากกลายเป็นคนบ้าเพ้อเจ้อหลอกตัวเองไปวัน-วัน

ก็ในเมื่อสายตาเธอมันฟ้อง
บอกว่าทั้งสี่ห้องใจของเธอไม่มีฉัน
ที่เป็นอยู่ก็เพราะเธอลวงหลอกกัน
หลอกว่ารักกันอย่างนั้นอย่างนี้สะมากมาย

พอแค่นี้เถอะนะฉันขอร้อง
อย่าเกี่ยวข้องมากกว่านี้ อย่าใจร้าย
เพราะแค่นี้ฉันก็เจ็บปวดหัวใจจนแทบตาย
ทำเพื่อฉันอีกสักครั้ง-ครั้งสุดท้าย ปล่อยฉันไป				
3 พฤศจิกายน 2546 15:00 น.

ต่างคน - - ต่างความฝัน

ข้าวปล้อง

แม้ในวันนี้..ฉันจะใช้ชีวิตอยู่กับใคร
แต่หัวใจยังคงเก็บเธอเอาไว้ในความห่วงหา
เราสองคนอาจห่างเหินในเส้นทางกาลเวลา
แต่ความคิดถึงจะโยงฟ้าเชื่อมใจให้สองเรา

ไม่สัญญาหรอกนะ ว่าจะรอ
และจะไม่ร้องขอเพื่อให้เธอกลับมารักกันเหมือนเก่า
แค่วันนี้เราสองคนต่างเข้าใจในทุกสิ่งความเป็นเรา
วันเวลาเก่า-เก่าก็ไม่มีความหมายมากไปกว่าความเข้าใจ

เพราะวันนี้เธอและฉันมีความฝัน
ที่เราสองต่างให้ความสำคัญมากกว่าสิ่งไหน-ไหน
ต่างความคิด ต่างเส้นทาง จึงต้องห่างร้างกันไป
บนเส้นทางสายความฝันที่ไม่อาจมีเธอฉันร่วมเดินเคียง				
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟข้าวปล้อง
Lovings  ข้าวปล้อง เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟข้าวปล้อง
Lovings  ข้าวปล้อง เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟข้าวปล้อง
Lovings  ข้าวปล้อง เลิฟ 0 คน
ไม่มีข้อความส่งถึงข้าวปล้อง
>