มองในมุมกลับ

Blacksilver

ช่วงนี้คงจะเป็นช่วงที่ชีวิตค่อนข้างสับสน มีเรื่องราวหลายๆเรื่องที่ผ่านเข้ามา
เมื่อมองย้อนไปแล้ว ทำให้บางครั้งก็เผลอคิดไปว่า มันคงจะดีกว่าใช่มั๊ย
ถ้าเราจะอยู่คนเดียว จะได้ไม่ต้องตั้งความหวังกับใครมากเกินไปนัก
จะได้ไม่ต้องแคร์ใครมากเกินไปนัก ชีวิตคงจะเป็นสุขกว่านี้ สงบกว่านี้
วันนี้ก็เป็นอีกวันนึง ที่ได้คิดอะไรหลายๆอย่าง ที่มาช่วยตอกย้ำการตัดสินใจ
ก็คิดอยู่เหมือนกันนะ ที่จะหันหลังให้กับสังคมที่อยู่ในปัจจุบัน เพื่อที่จะหนีความสับสน วุ่นวาย
แต่พอมองดูดีๆแล้ว กลับเป็นเราเองไม่ใช่เหรอ ที่มีความสับสนวุ่นวายอยู่ในใจ
ลองมองดูดีๆแล้ว สังคม ไม่เคยสนใจเราด้วยซ้ำไป เพราะเราไม่ได้มีความหมาย
ต่อสังคมขนาดนั้น ไม่มากพอที่จะทำให้คนอื่นรู้สึกว่า ตอนนี้ไม่มีเรานะ
พอคิดๆดูแล้ว มันก็เหมือนโดนสังคมทิ้งแหละ  ฟังดูเป็นเรื่องตลกนะ
สังคมที่เราก้าวเข้าไป สังคมที่เราคิดว่าคงทำให้เรามีความสุขได้
สังคมที่เราเอาช่วงชีวิตหนึ่งไปฝากไว้ ด้วยความเชื่อที่ว่า นี่คงจะเป็นบ้านหลังนึงให้เรา
จนวันนี้ถึงได้รู้ตัวว่า สังคมที่เราคิดว่าดี คิดว่านี่คือบ้าน ไม่ได้มองเห็นเราเลย
มีแต่เราที่คอยวิ่งตาม คอยกังวลซะด้วยซ้ำไป
กลับมาลองถามตัวเองว่าเหนื่อยมั๊ย ที่ต้องคอยวิ่งตามใครแบบนี้
หยุดเถอะ มันอาจจะเจ็บปวด แต่คงไม่ถึงตายหรอก
ก็ในเมื่อตัดสินใจแล้วว่าจะอยู่คนเดียว
ตัดสินใจแล้วว่าจะเข้มแข็ง
กับเรื่องแค่นี้ อย่าปล่อยให้อยู่กับเรานานเกินไปนัก เสียเวลาเปล่าๆ
comments powered by Disqus

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน

>