เล็ดลอดหลบหนี ตอน ๑

KIRATI


เล็ดลอดหลบหนี....คำๆนี้ วันนี้แล้วที่จะได้รู้ว่าเป็นยังไง...
แสงอาทิตย์ร่ำไรๆ ตอนใกล้ค่ำ เสียงนกหวีดดังขึ้น ปรี้ดดดด ปรี้ดๆ ปรี้ด...เฮ้....
สิ้นเสียงเฮ้ของกำลังพลทุกนายที่เข้ารับการฝึก...เสียงพรึบๆก็วิ่งกรูกันไปที่ต้นเสียง
พลันอีกเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นทันควัน...
หน้ากระดานห้าแถวปิดระยะ ม้าเยี่ยว...(ไอ้ม้าเยี่ยวนี่ มันรวบมาจากคำว่ามาหาข้าพเจ้า)
กำลังพลที่ตัวสูงโยง ก็วิ่งไปหยุดตั้งต้นเป็นคนหัวแถว ตะโกนนับ อึ้ง ส้อง สั้ม สี่ ห้า แล้วคนที่เหลือก็วิ่งกรูกันไปต่อแถวไปทางด้านข้างด้านซ้ายของคนหัวแถว พร้อมกับยกมือขวาเท้าสะเอวปลายมือทิ้งดิ่งลงข้างล่าง หน้าก็สะบัดไปทางขวา...มองอกคนถัดไปจากคนที่ยืนติดกับเรา ครูฝึกก็วิ่งมาที่หัวแถว เดินเลียบแถวมองหน้าเรา ปากก็ตะโกน ใครเห็นหน้าครูหลบไป ๆๆ ตะโกนซ้ำๆ เดินไป....จนสุดแถว...นิ่งงง.... หัวแถว... นับ...  อึ้ง ส้อง สั้ม สี่ ห้า หก เจ็ด ไปจนถึง สี่สิบ
ทุกอย่างพลันสงบลง ....เงียบกริบ..
สองร้อยนายยยย เข้าแถวหน้ากระดานนนน แค่ห้าแถวววว  ใช้เวลาไป สิบเจ็ดวินาที....จะไปทำอะไรแดกกก....ทั้งหมด.....หมอบบบบ.... เสียงพรึบพรับๆล้มตัวลงหมอบแนบไปกับพื้นด้วยความรวดเร็ว    ยึดพื้นท่าเตรียมมมม... ทุกคนเริ่มตะเกียกตะกายหาที่วางมือวางไม้จัดท่าจัดทางเตรียมยึดพื้น พอเงียบเสียงปุ๊บก็เปล่งเสียงพร้อมกัน เตรียม   ยี่สิบครั้ง  แล้วเสียงทวนคำสั่งของสองร้อยเสียง ก็ขานรับพร้อมๆกัน  ยี่สิบครั้ง .......ปฏิบัติ สิ้นเสียงคำสั่ง...ทุกนายก็เริ่มยึดพื้น พร้อมๆกันโดยการนับ อึ้ง ส้อง สั้ม สี่ ห้า หก เจ็ด ไปจนถึง ยี่สิบ   ทั้งหมด ลุก....จั๋ดแถว  เฮ้... นิ่ง..... ฟังเรียกแถว แล้วผู้ช่วยครู ก็วิ่งงงง..ไปไกลๆ....ไปตะโกนอยู่ลิบ....หน้ากระดานแถวเดี่ยว ปิดระยะ ม้าเยี่ยว เราก็วิ่งงงง...ไปทำแบบเดิมๆ...แล้วก็จบที่ ครูฝึกไม่พอใจ สั่งทำโทษอีก...ทำอยู่อย่างนี้เป็นสิบๆเที่ยว...เล่นซะเหงื่อตกเป็นลิตรๆ...
       พอไร้แสงอาทิตย์ ท้องฟ้ามีแต่แสงดาวระยิบระยับ เสียงหริ่งเรไร เริ่มร้องระงม....ตรงหน้าตอนนี้มีเพียงแสงไฟหน้ารถสองตันครึ่ง เอ็ม ๓๕ เอ ๑ เท่านั้น ที่สาดแสงพอให้เห็นอากัปกิริยาของกลุ่มบรรดาครูฝึก ซึ่งตอนนี้...มีหลายคนที่กำลังบรรจุเครื่องกระสุนใส่อาวุธที่มีทั้ง ปืนกลเอ็ม ๖๐ (แบบที่แรมโบ้ชอบถือไล่ยิง) ปืนเล็กยาว เอ็ม ๑๖ เอ ๑  ในแถวยังคงนิ่งเงียบอยู่ในท่าตรง...ทุกคนรอฟังคำสั่ง ว่าจะอะไรต่อไป...
ต่อไปไปๆๆๆๆ....เสียงผ่านเครื่องขยายเสียงเป็นเสียงเอ็คโคดังขึ้น จะเป็นการฝึกฝึกๆๆๆ  การเล็ดลอดหลบหนีหนีๆๆๆ จากสถานการณ์สมมติมุดๆๆ  คือคือๆ พวกคุณทุกคนคนๆๆๆ  ตกเป็นเฉลยศึกศึกๆๆ ของข้าศึกศึกๆ ....ซึ่งๆๆๆๆๆ พวกคุณทุกคนคนๆๆๆ จะต้องหลบหนีหนีๆๆ ออกจากที่คุมขังขังๆ แล้วกลับไปยังที่ฐานที่ตั้งตั้งๆ ให้ทันเที่ยงคืนของคืนนี้นี้ๆๆ....ขอบอกก่อนว่าว่าๆๆ ถ้ากลับเข้าฐานหลังเที่ยงคืนคืนๆๆ หน่วยที่เราใช้พื้นที่เป็นฐานที่ตั้งการฝึกฝึกๆๆ เขาจะปล่อยปล่อยๆๆ สุนัขสงครามครามๆๆๆ เพราะฉะนั้นๆๆๆ...หากใครกลับฐานไม่ทันทันๆๆ...หรือโดนหน่วยข้าศึกสมมติมุดๆๆ จับได้ๆๆๆๆ จะถูกริบเสื้อผ้าผ้าๆๆ ให้เดินกลับฐานในรุ่งเช้าเช้าๆๆๆ เพื่อรับโทษต่อไปไปๆๆๆ 
 
         ผู้ฝึกลงจากแสตน...ปุ๊บ...ไฟหน้ารถก็ดับ...เสียง ปัง!!!  ก็ดังขึ้นเป็นระยะ....ปรากฏเป็นแสงพุ่งเป็นสายขึ้นสูงสู่ท้องฟ้า สามลูก ....แล้วก็กลายเป็นลูกไฟสีส้ม ไปลอยสูงๆ ค่อยๆ ร่วงลงสู่พื้น...แล้วเสียงปืนกลก็ดังขึ้น แบบไม่ยั้ง...ปังๆๆๆๆ ไม่แค่เสียงดังเท่านั้น ...ดันมีแสงพุ่งจากด้านหลังของแถว เป็นร้อยๆสาย ...เสียงตะโกน แข่งกับเสียงปืนกล...ยังไม่ไปอีก...ไปๆๆๆ...วิ่งๆๆๆ...วิ่งให้เงียบ จับได้...กูจับแก้ผ้าให้หมด.... เท่านั้นแหละ ทุกคนก็แตกกันไป ไม่ผิดกับผึ้งแตกรัง ผมก็วิ่งสุดชีวิต... เท่าที่รู้มาก่อนเข้ารับการฝึก คือเราต้องหนีไปพร้อมกับบั๊ดดี้ของเรา แล้วกลับเข้าฐานพร้อมกันให้ได้ แต่ในใจ คิดไปวิ่งไปว่า...ทำไมเขาไม่บอกอะไรให้มันมากกว่านี้หน่อย....ฐานอยู่ไหน???...แล้วนี้คือการฝึก แล้วไอ้แสงที่พุ่งแว๊บๆเป็นร้อยๆสายเมื่อกี้ มันคือลูกกระสุนส่องวิถีของจริงรึเปล่า??? แล้วบั๊ดดี้ผมมันอยู่ไหน...???
ในขณะที่วิ่ง ที่คิดอยู่...แสงจากพลุส่องแสงเริ่มลดแสงลง ดับไปทีละดวง จนเหลือดวงสุดท้ายที่ใกล้แตะพื้นเต็มที...เสียงปืนกลยังดังอยู่ไม่หยุด...ตอนนี้...ผมวิ่งห่างออกมาจากจุดที่เริ่มวิ่ง...มากพอแล้ว....แสงจากพลุส่องแสง...ดับสนิทแล้ว...ไม่มีแสงอะไรเลยที่พื้นดิน...ไม่ว่าจะมองไปทางไหน....มองไม่เห็นแม้แต่มือที่แบอยู่ตรงหน้า....เสียงดังจากปืนกลเริ่มดังใกล้เข้ามาอีก...ผมต้องไปให้ไกลจากตรงนี้...ต้องกลับฐานให้ได้ภายในสี่ชั่วโมงครึ่ง...เพื่อจะได้ไม่ต้องโดนจับแก้ผ้าและรับโทษตอนเช้า...แต่...ตอนนี้...มันมืด ไม่ใช่แค่แปดด้าน ไม่ใช่แค่ความคิด มันมืดตึบไปหมด... 
และแล้ว...พลุบบบบ...อั๊กกกก......ผมจุกพูดไม่ออกกก....อ๊ากส์....ผมร่วงตกลงมาเอาหน้าลงกระแทกกับพื้นดินขรุขระ 
ผมนอนนิ่งๆรอให้หายจุก...เสียงปืนเงียบไปแล้ว...ผมพยายามพลิกตัวนอนหงาย......ท้องฟ้าสวยเหลือเกิน...ดวงดาวสวยมาก...ค่ำคืนในที่ที่มืดมิด...ดวงดาวสวยเหลือเกิน...ผมเริ่มหายจุก...พอได้ๆ...สายตาผมเริ่มปรับเข้าทีเข้าทาง พยายามทั้งมองทั้งคลำหา...อะไรก็ได้ อะไรก็ได้ จริงๆ...ผมคลำไปเจอเหมือนต้นไม้ อ่ะ ไม่ใช่ต้นไม้ มันเหมือนเสา...ท่อนขนาดลำแขน...ผมคลำขึ้นไปเรื่อยๆ ...พระช่วย!!! ตรงปลายเสาถูกตัดบากเป็นปากฉลาม...ผมตกลงมาใกล้ความตายแค่สองศอก...ใจผมเริ่มกลัว...ผมคลำลม ควานคว้าไปอีกทาง ไม่อยากเชื่อ!!! ผมเจอไอ้เสาแบบเดียวกันอยู่ทางซ้ายห่างไปแค่ช่วงตัว...ผมตกลงมาตรงกลางระหว่างความตาย...ใจเริ่มคิดว่า...มันที่ไหน??..ทำไมมีไม้ตัดบาก?? ยังมีอีกกี่ต้น??...รึนี่คือหลุมดักสัตว์ ความอึดอัดเริ่มทวีมากขึ้น เพิ่มขึ้น ผมลุกขึ้น ใช้คอมแบตเตะแกว่งไปมา ดูว่ามีอะไรอยู่ตรงหน้าบ้าง...ผมเดินไปจนแน่ใจว่า...มันไม่ใช่หลุมดักสัตว์ มันจะอะไรก็ช่าง...ผมเดินออกจากที่นั้น ช้าๆ...
เสียงปืนกล ยังดังเป็นระยะ เริ่มนับเป็นนัด นัด ได้...ในใจก็คิดตำหนิวิธีการฝึกของบรรดาครูฝึก...ที่น่าจะให้ข้อมูล รึ แค่บอกหน่อยก็ได้ ก็ยังดีกว่าไม่รู้เลย ว่า...ต้องไปทางไหน...
เสียงลมพัดไหวๆ ปนมากับเสียงเรไร...พอดีเจอกิ่งไม้ เลยได้พอคลำทางต่อไปได้...พอมีแสง...ผมก็หมอบลง...นิ่งเงียบมองดูว่า...มันคืออะไร เพื่อนๆรึพวกข้าศึกสมมติ นี่ถ้าผมปะกับข้าศึกสมมติ ผมมีสิทธิ์ป้องกันตัวรึไม่??? แย่งอาวุธได้รึไม่??? เพราะเขาไม่บอกอะไรเลย ในหัวผมจึงเต็มไปด้วยคำถามเป็นพันๆคำถาม...
				
comments powered by Disqus
  • ยกป

    1 สิงหาคม 2554 15:07 น. - comment id 125334

    1
    
    74.gif
    
    เด่วมาอ่านใหม่
  • แก้วประภัสสร

    1 สิงหาคม 2554 15:16 น. - comment id 125335

    อ่านแล้วตื่นเต้นตามเลยคะ
    
    รู้ว่า ทหาร ตำรวจ ทุกคนฝึกหนักจริงๆ
    
    การที่เขาไม่บอกล่วงน้า 
    
    คงเพราะให้ทุกคนใช้ไหวพริบ และสติ
    
    ในการเอาตัวรอด ในสถานะการณ์ที่คับขัน
    
    มีตอนต่อไปมั้ยคะ
    
    กำลังสนุกและตื่นเต้นอะ 
    
    46.gif36.gif16.gif
  • จวว

    1 สิงหาคม 2554 15:19 น. - comment id 125336

    คนแก่ย่อมหวนคิดถึงอดีต 20.gif21.gif
  • ขุนท้าวเฌอ

    1 สิงหาคม 2554 15:33 น. - comment id 125337

    เอ่อ แล้วท่านเกรียน เอ๊ย กีร์ ไมไม่จัดการตอไม้แหลมๆอ่ะ เผื่อเพื่อนๆท่านกลิ้งตกลงมา ทำไงอ่ะ 21.gif
  • ไร้อันดับ

    1 สิงหาคม 2554 15:52 น. - comment id 125338

    ตื่นเต้นจัง
    
    อยากแก้ผ้าในป่าบ้าง
    ช้าง เสือ คงตกใจไม่น้อย 74.gif
    
    ปล. ยังมีแก่ใจ ชมดวงดาว 
    นับถือๆ 65.gif
  • ปู่กิ่ง

    1 สิงหาคม 2554 16:13 น. - comment id 125339

    สมัยฝึก แรด..เอ๊ย รด...เขาให้แบก ปลย 88 
    หนักมากอะ ท่าน...แค่ รด. ก็แทบแย่แล้ว..
  • Dao

    1 สิงหาคม 2554 16:54 น. - comment id 125340

    บรรยากาศคล้ายๆเขาชนไก่ที่พวก นศ.ร.ด. ร่ำลือนะ
    
     59.gif59.gif59.gif59.gif11.gif59.gif59.gif59.gif59.gif
  • เพียงพลิ้ว

    1 สิงหาคม 2554 17:29 น. - comment id 125342

    
    
    สนุกจังเลยนะคะ
    
    จะติดตามตอนต่อไปค่ะอาคุงแปะโป้ง
    
    36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif1.gif
  • อัลมิตรา

    1 สิงหาคม 2554 20:23 น. - comment id 125347

    โห รอดมาได้ไง
  • ยกป

    1 สิงหาคม 2554 21:50 น. - comment id 125352

    10
    
    71.gif
  • cicada

    1 สิงหาคม 2554 21:56 น. - comment id 125353

    3.gif3.gif3.gif
    
    พลิกตัวนอนหงาย..
    ดวงดาวสวยมาก  สวยจนคิดว่า น่าจะไปอยู่บนนั้น...
    เสียงฝีเท้าของข้าศึก ย่ำใบไม้กรอบแกรบอยู่ไม่ไกล...
    กระพ้มผ่อนลมหายใจยาวลึก...เมื่อมือของใครคนหนึ่งที่หมอบอยู่ข้างๆ  
    ค่อยๆ กระดึบๆๆๆ มาใกล้ๆ มือกระพ้ม..
    แล้วคว้ามือ(นุ่มๆ )ของกระพ้มไปกุมไว้แน่น...
    กระพ้มพยายามขบริมฝีปากไม่ให้ร้องออกมา(ด้วยความดีใจ...)
    นั่น..น..น..น.....
    มันเป็นมือของครูฝึกของกระพ้มเอง.....
    จ๊าก............. 17.gif
    
    อ้าว...ขอโทษค่ะ....นั่นมันเรื่องของแซมในคืนวันฮาโลวีน ณ ค่ายฝึกผู้นำ Y.M.C.A
    (Summer Camp...อิ..อิ..)
     
    19.gif19.gif19.gif
    ขำตัวเอง....มิได้ขำตะเอง 27.gif
    
    เล่าอีกๆๆๆ พี่กีร์..แซมจะคอยมาเกาะคอมฯ รอ...
    
    64.gif กอดเพื่อสุขภาพ..
    ชะแว๊ป..
    
    
    เจ้าแซม
  • ฉางน้อย

    1 สิงหาคม 2554 22:26 น. - comment id 125354

    ........ลุ้นมากๆ
    
    ขำ คำว่า ม้าเยี่ยว.....46.gif11.gif  
    
    อ่านแล้วแอบลุ้นมากมาย 
    
    ตื่นเต้นตามไปเลยนะเนี่ยะ   
    
    มีเรื่องเล่าดีๆไม่บอก ไม่เล่ากันมั่งเลยนะเฮียนะ
    
    .... ปล. จะมาอ่านอีกรอบ เขียนเก่งมากๆค่ะ
    
    ปรบมือให้จ้า......
    
    41.gif41.gif41.gif 
    
    ขอบคุณเรื่องราวที่สอดแทรกไว้ในเรื่องสั้น
  • วิทย์

    2 สิงหาคม 2554 00:14 น. - comment id 125356

    มาตื่นเต้นด้วยคนคับ1.gif
  • แวะมาอ่าน

    2 สิงหาคม 2554 18:46 น. - comment id 125372

    41.gif41.gif41.gif
  • ยาแก้ปวด

    2 สิงหาคม 2554 23:53 น. - comment id 125378

    ทีหลังถามครูฝึกหน่อยว่า
    
    เขาห้ามผ้มถามป่าวคร๊าบบ
    
    หรือถ้าผ้มถามจาโดนอีกห้ารอบ อิอิ
    
    20.gif20.gif20.gif
    
    ปล ๆๆๆ < ในเรื่องที่เขียนนี่หมายถึงเสียงสะท้อนป่ะ  20.gif20.gif  สงสัยอ่ะ
  • กรต

    5 สิงหาคม 2554 09:49 น. - comment id 125450

    ดีจร้า...อาคุงคนแลบลิ้น...อิอิ
    74.gif20.gif46.gif
    
    ************************
    
    ดีจร้า...คุงแบม...
    ตอนฝึกอ่ะ...กลัวจิงๆ กลัวมากที่สุด...เรยยย..
    เด้วเล่าต่อ...อิอิ 46.gif11.gif6.gif36.gif
    
    ***********************
    
    ดีจร้า...คุงท่านหญิงเฌอ...
    เคยเถียงมะ...ไม่เค๊ยไม่เคยยย...อิอิ 20.gif46.gif74.gif11.gif36.gif
    
    อ่ะ...ลองโยกมันแล้วด้วย...แต่มันตอกน่าจะลึกอ่ะจิ...คิดเหมือนกันอ่ะ...55.gif55.gif55.gif
    
    ************************
    
    ดีจร้า...คุงพี่รอด
    
    ท่าทางเสือสาง...จะยิ้ม...อ่ะจิ...ท่านเพ่...20.gif20.gif20.gif
    
    ก้ดาวมันสวยจิงๆอ่ะขอรับ...อิอิ 11.gif4.gif
    
    ************************
    
    ดีจร้า....ปู่กิ่ง...11.gif
    
    ผมอ่ะ...ฝึกสามเด้งเรยยย...แบกมาหมดแว้ววว...อิอิ
    20.gif11.gif4.gif46.gif36.gif
    
    ************************
    
    ดีจร้า...ท่านดาว...
    บรรยากาศ...ยิ่งกว่าขอรับ...
    หนักจิง เจ็บจิง...(เกือบตายจริงด้วยขอรับ) 
    11.gif6.gif11.gif46.gif36.gif
    
    ************************
    
    ดีจร้า...อาคุงกานต์...
    ตอนฝึก อ่ะ นึกถึงแต่เพียงพลิ้วๆๆ...20.gif20.gif20.gif
    ล้อเล่งๆๆ...แล้วมาอ่านๆ อีกนา...
    11.gif4.gif11.gif20.gif36.gif
    
    ************************
    
    ดีจร้า...อาคุงอิม...
    ผมห้อยพระสองพ่อสองพี่น้อง...อ่ะจร้า...
    คลำท่าน...จนท่านเขินทั้งคืนเรยยย...
    19.gif20.gif11.gif4.gif46.gif36.gif
    
    ************************
    
    อุเหม่...ทำไมเป็นอย่างนั้นไปได้...19.gif20.gif46.gif
    โอม....จงคายมา...ยาแก้ปวด...โอมๆๆ...อ่ะจ๊าก...20.gif20.gif
    
    ************************
    
    อ่ะ เจ้าคุงแซม...
    เคยฝึกกะเค้าด้วยรึ...อิอิ 20.gif
    ตอนจุกอ่ะ...ดินมันเข้าตา...
    พอตาปริบๆ...เริ่มมองเห็น...
    เห็นกลุ่มดาว...ระยิบระยับ...สวยเหลือเกิน...
    (ก็ไม่เคยไปนอนมองดาว...ในป่า นี่นา...อิอิ ) 20.gif19.gif11.gif4.gif46.gif36.gif
    
    ************************
    
    ดีจร้า...เจ้าโซนี่วา...อิอิ 
    ซ่อมคอมเร้วๆจิ...จาลงตอนต่อไปแว้ววว...อิอิ
    ก็เฮียไม่รู้นิ...ว่าจากเขียนได้ง่ะ...
    ลองเขียนดู...เพื่อได้ซีไร้...19.gif19.gif19.gif
    
    เร็วๆเรยยย...อย่าช้าๆๆ...อิอิ 4.gif11.gif6.gif46.gif36.gif
    
    ***********************************
    
    ดีจร้า...ท่านวิทย์...11.gif
    ตอนฝึก...เริ่มตั้งแต่...ผู้ฝึก...พูดผ่านไมค์ สะท้อน ก้องไปทั้งป่า...
    ผมตื่นเต้นไม่หยุดเรยยย...ตอนนั้น...
    
    11.gif6.gif4.gif11.gif46.gif36.gif
    
    ************************
    
    ขอบคุณครับ...คุณแวะมาอ่าน...
    11.gif6.gif11.gif54.gif55.gif55.gif55.gif46.gif36.gif
    
    ************************
    
    คุงยาไม่รู้ไร...อิอิ 4.gif
    ถ้าอยากอยู่แบบ...สบายๆ...
    ห้ามถามเด็ดขาด...
    ถามปุ๊บจำได้ปั๊บ...
    แล้วชื่อเราจากลายเป็น...สิ่งที่บรรดาครูฝึก...
    เรียกทุกๆห้านาที...อิอิ 20.gif
    
    ปล.เสียงเอ็คโค ไง...ป๊าดดดด....
    ช่างสงกะสัย...ยัยคนนี้...19.gif14.gif20.gif46.gif65.gif36.gif
  • ลคส

    5 สิงหาคม 2554 21:58 น. - comment id 125463

    ยังไม่ได้อ่านเรยย คุงตะหาน ตาลายเปง
    
    พักๆ มึนเปงระยะๆ 
    
    ปะไว้ก่อง  21.gif
  • ลชร

    6 สิงหาคม 2554 09:49 น. - comment id 125470

    อะแฮ่มๆ...ตั้งใจมาอ่านวันนี้21.gif
  • ลชร

    6 สิงหาคม 2554 09:51 น. - comment id 125471

    ตั้งใจ๊ ตั้งใจ
    
    44.gif21.gif21.gif
  • ลชร

    6 สิงหาคม 2554 09:52 น. - comment id 125472

    ๒๐
    
    20.gif
  • กรต

    9 สิงหาคม 2554 07:09 น. - comment id 125531

    สามลิง....ไปไหนกัง...หมก...54.gif
    
    เล็ดลอดภาค สอง...จะวางจำหน่ายแว้ววว....15.gif74.gif55.gif54.gif73.gif68.gif15.gif36.gif

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน

>