ท่านอังคาร

din

Image.aspx?ID=366150
ตั้งใจจะเขียนถึงท่านอังคารมาตั้งแต่ทราบว่าท่านเสียชีวิต
เมื่อ 25 สิงหาคม 2555 แล้ว 
แต่ความที่เป็นคนช้า จึงทำให้การเขียนล่าออกไป
ประกอบกับเห็นหลายคนในบ้านกลอนเขียนถึงท่านแล้ว
เมื่อตั้งใจจะเขียน จึงขอเอาแง่มุมที่ยังไม่มีใครเขียนในบ้านกลอนของเรา 
มาบันทึกไว้ ณ ที่นี้
ท่านอังคารเรียนศิลปะจาก โรงเรียนเพาะช่าง ต่อมาได้เข้าศึกษาต่อ
ในคณะจิตรกรรมประติมากรรม และภาพพิมพ์จากมหาวิทยาลัยศิลปากร
ฟังมาว่าท่านเรียนไม่จบ เพราะถูกรีไทร์เสียก่อน
อย่างไรก็ตามท่านอังคารได้รับการยกย่องว่าเป็น กวี
ตัวท่านเองก็ยืนยันว่าจะไม่ขอทำอย่างอื่นอีกแล้วในชีวิตนี้ 
แต่จะขอทำงานด้านศิลปะ ไม่ว่าจะเป็นวาดหรือปั้น 
รวมถึงการเขียนบทกวีตลอดไปจนถึงชาติหน้า 
น่าเสียดาย ที่ในระยะหลังท่านแทบไม่ได้ทำงานทางด้านการวาด หรือปั้นเลย
แต่หนักไปในทางการเขียนบทกวี
ท่านมักจะเปล่งชื่อ นามสกุลของตัวเอง ด้วยเสียงอันดังยามร่ายบทกวี
และเป็นกวีคนแรก และคนเดียวที่เปล่งวาจาว่า 
ไม่ไปนิพพาน ฉันจะเป็นกวี
r1_10.gif
ได้อ่านงานเขียนของท่านมาตั้งแต่ยังผูกคอซอง 
ก็รู้แล้วว่าเป็นงานเขียนที่ยิ่งใหญ่ และมีความอหังการ์อยู่ในเนื้องาน
ท่านอังคารไม่ยึดติดอยู่กับรูปแบบเดิมๆ 
แต่กล้าคิด กล้าเขียนอย่างชนิดที่เรียกว่า แหกกฎ
ในระยะแรกผลงานของท่านจึงไม่เป็นที่ยอมรับ 
จากคนที่ติดรูปแบบฉันทลักษณ์เดิมๆ
โดยส่วนตัวแล้ว รู้สึกว่าท่านเขียนโคลงได้ไพเราะมาก 
การใช้ถ้อยคำและภาษา รวมทั้งจังหวะของเสียง  
หาผู้เปรียบเสมือนได้ยากเหลือเกิน ลองมาอ่านงานของท่านกัน
โอ้ดึกดื่นดาวระยับย้อย....วาววับ-ห้วยเอย
ทุกซอกหินผาหลับ.......... หมดแล้ว
ตื่นอยู่แต่เรากับ..............ความโง่
อันซื่อฝันถึงแก้ว ............พี่เพี้ยง นางเดียว
กับอีกบทหนึ่งซึ่งอ่านมาตั้งแต่ยังเป็นเด็ก ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าแปลว่าอะไร 
แต่ก็หลงใหลในภาษาที่ไพเราะนั้น จนแทบจะจำได้ในทันทีที่อ่านจบ
วักทะเลเทใส่จาน
รับประทานกับข้าวขาว 
เอื้อมหยิบบางดวงดาว
ไว้คลุกเคล้าซาวเกลือกิน
จินตนาการนั้นเลิศล้ำขนาดหยิบดวงดาวมาคลุกเคล้าซาวเกลือกินทีเดียว
658729g1em44wifu.gif
ท่านอังคารเป็นอภิมหากวี ผู้กล้าแหวกขนบทั้งหลายทั้งปวง
จากรูปแบบฉันทลักษณ์เดิมๆ 
บทกวีของท่านนั้น กร้าวทั้งถ้อยคำและความหมาย
ท่านกล้าคิด กล้าเขียน กล้าแม้แต่เปล่งวาจาสาปแช่งผู้คน
จนถูกผู้เคร่งครัดฉันทลักษณ์ใน พ.ศ. นั้นปฏิเสธบทกวีของท่าน
แต่กาลเวลาก็ได้พิสูจน์แล้วว่าท่านเป็นกวีตัวจริง เสียงจริงคนหนึ่งทีเดียว
กวีที่กล้าประกาศว่า ฉันทลักษณ์ไม่ได้คลอดออกมาจากมดลูกของใคร  
และยังมีบทกวีอีกบทหนึ่งของท่าน ซึ่งอ่านแล้วประทับใจมาก
แต่เพิ่งมาทราบภายหลังว่า เป็นบทกวีที่ท่านอังคารเขียนขึ้น 
เพราะผิดหวังในความรักจากสตรีสูงศักดิ์ผู้หนึ่ง
อนิจจาน่าเสียดาย
ฉันทำชีวิตหายครึ่งหนึ่ง 
ส่วนที่สูญนั่นลึกซึ้ง
มีนํ้าผึ้งบุหงาลดามาลย์
ครึ่งหนึ่งหลงเหลือในอกนี้
สั่นชีวีเสียสะเทือนสะท้าน 
ซํ้าโซ่ตรวนพันธนาการ
ทรมานปานทาสจะขาดใจ
         ฯลฯ
432022s1vheyatjs.gif
ว่ากันว่าสมัยที่ท่านอังคารเรียนอยู่ที่ศิลปากรนั้น 
ท่านมักใช้ร้านมิ่งหลีเป็นที่พบปะสังสรรค์กับเพื่อนศิลปินของท่าน
อันว่าร้านมิ่งหลีนี้ เป็นที่รู้กันดีว่าเป็นที่ชุมนุมของศิลปินหน้าพระลานรุ่นใหญ่
ซึ่งศิลปินรุ่นเด็กๆ มิบังอาจล่วงล้ำเข้าไป
(ถ้าไม่ลืมเลือนไปเสียก่อนจะนำตำนานร้านมิ่งหลีมาเล่าสู่กันฟังในภายหลัง)
วกกลับมาที่ท่านอังคารก่อน 
ท่านมักนัดเพื่อนศิลปินของท่านมาชุมนุมกันที่ร้านนี้
ไม่ว่าจะเป็นอาจารย์เฟื้อ หิรัญพิทักษ์ , สุวรรณี สุคนธา  , รงค์ วงษ์สวรรค์ ,
ม.ร.ว.ถนัดศรี สวัสดิวัฒน์ และอีกท่านหนึ่งซึ่งจะเว้นไม่กล่าวถึงไม่ได้เลยคือ
หม่อมเจ้าจันทร์จิรายุพัฒน์ รัชนี ซึ่งเรียกกันสั้นๆว่า ท่านจันทร์
เมื่อมี "ท่านจันทร์"แล้ว 
ชาวศิลปากรจึงพร้อมใจกันเรียกอังคารว่า "ท่านอังคาร" ด้วยประการฉะนี้
ที่ร้านมิ่งหลีนี้เอง ยังมีเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยเล่าถึงการต่อโคลง
ระหว่าง "ท่านจันทร์"  กับ  ท่านอังคาร ไว้อย่างตลกขบขัน
เมื่อท่านจันทร์ กล่าวขึ้นว่า  
"จันทร์จิรายุเจ้า เหนือดาว อื่นเอย" ท่านอังคาร ตอบกลับในทันทีว่า 
  
"ดาวก็ดาวไม่ยอ  กว่าข้า" 
เป็นที่สนุกสนานขบขันกันในหมู่ศิลปินอาวุโส
672414c8vxi9fnql.png
เคยอ่านพบมาว่าที่ท่านอังคารเรียนไม่จบ  ก็เพราะท่านชอบทะเลาะกับอาจารย์ 
ครั้งหนึ่งท่านเคยทะเลาะกับอาจารย์แล้วเกิดโมโห 
จึงเอาอุจาระ ซึ่งเป็นอุจจาระคนแต่ไม่ทราบว่าเป็นของผู้ใด 
มาเขียนเป็นกลอนด่าอาจารย์ที่ผนังตึกจิตรกรรม
จนเหม็นหึ่งไปทั้งคณะ 
นั่นก็เป็นอีกหนึ่งวีรกรรมเมื่อครั้งเยาว์วัยของท่าน
เมื่อท่านเสียชีวิตไปนั้น ท่าน ว.วชิรเมธี ได้เขียนบทกวีเป็นการไว้อาลัยว่า
       
       อังคาร เป็นถ่านเถ้า ธุลีดิน
       กัลยาณพงศ์ บิน บ่ายฟ้า
       เอกอัครศิลปิน ปราชญ์โลก
       กายจากหากงานท้า เทพทั้งนาครถวิล
       
       สิ้นอังคารไม่สิ้นศรีกวีแก้ว
       ยังเจื่อยแจ้วจำเรียงอยู่ไม่รู้หาย
       ทั้งกาพย์กลอนโคลงฉันท์พรรณราย
       อมรรตายตราบดินฟ้าล่มหล้าลง
       
       สพฺเพ สงฺขารา อนิจฺจา
       พระพุทธาย้ำเตือนอย่าเลือนหลง
       สรรพสิ่งสังขาร์ว่าหยัดยง
       วันหนึ่งคงร่วงรุ้งฟุ้งกระจาย
       
       สพฺเพ สงฺขารา ทุกฺขา
       พระพุทธาเน้นหนักจำหลักหมาย
       ประดาสิ่งผสมอย่างมงาย
       ว่าไม่ตายไม่ภินท์พังอย่าหวังเลย
       
       สพฺเพ ธมฺมา อนตฺตา
       พระพุทธาสอนสั่งอย่าฟังเฉย
       สรรพสิ่งสากลไม่ทนเอย
       ที่สุดเผย แก่นกลวง ทะลวงตา
       
       อังคารลับลาโลกอย่าโศกเศร้า
       กวีเก่ามิเคยแก่ลองแลหา
       หากคิดถึงท่านอังคารผ่านเวลา 
       จงเหลือบตาเริงรสบทกวี
627016o9kz570twq.gif
ท่านอังคาร จบชีวิตลงด้วยโรคชรา ในวัย 86  ปี
ปิดตำนาน จิตรกรกวี ผู้อหังการ์  จิตรกรกวีที่บอกใครต่อใครว่า
ผมหาวเป็นลายกนก และ ฝันเป็นโคลงสี่สุภาพ
น้ำไหลอายุขัยก็ไหลล่วง 
ใบไม้ร่วงชีพก็ร้างอย่างความฝัน 
ฆ่าชีวาคือพร่าค่าคืนวัน 
จะกำนัลโลกนี้มีงานใด
ด้วยความเคารพและอาลัยยิ่ง
พฤหัสที่ 30 สิงหาคม 2555 
175410yhvlipjey9.gif				
comments powered by Disqus
  • ตาคำ

    30 สิงหาคม 2555 19:42 น. - comment id 130190

    ร่วมไว้อาลัยด้วยครับคุณดิน
    
    ๏ กลีบพบูรู้รอบ.....ดำรง
    
    จีผลิจีบผจง......  ผลัดก้าน-
    
    ดอกใบไสว-วงษ์......พฤกษชาติ
    
    วัฏจักรจบครบด้าน...จึ่งสิ้นล่วงสูญ
    
     ๏ ใต้กองกูณฑ์กลบเถ้า  .....สังขาร
    
    ตราชื่อตราศักดิ์จาร .....    สืบไว้
    
    ความดีคลี่ตระการ .....    ตรึงประจักษ์
    
    อนุชนซ้องไซร้.......    นบสร้างศรัทธา
    
      ๏ ดารารายหล่นแล้ว......หรี่แสง
    
    เรืองเรื่อจับแจรง........    ระฟ้า
    
    อังคารสุดสำแดง........ท้ายสุด  ดำเนินแล
    
    ขอหน่อ-กอ-ยอ-อ้า.....ขยับเส้นสืบศิลป์  ๚ะ๛
  • ฉางน้อย

    31 สิงหาคม 2555 08:41 น. - comment id 130191

    ขอบคุณพี่ดินนะคะ6.gif6.gif
  • (น้ำตาลหวาน)

    31 สิงหาคม 2555 10:02 น. - comment id 130193

    อนิจจาน่าเสียดาย
    ฉันทำชีวิตหายครึ่งหนึ่ง 
    ส่วนที่สูญนั่นลึกซึ้ง
    มีนํ้าผึ้งบุหงาลดามาลย์
    
    ครึ่งหนึ่งหลงเหลือในอกนี้
    สั่นชีวีเสียสะเทือนสะท้าน 
    ซํ้าโซ่ตรวนพันธนาการ
    ทรมานปานทาสจะขาดใจ
    
    ชอบค่ะพี่ดิน 36.gif
    
    พอได้อ่านบทกวีของท่านอังคารแล้ว
    ทำให้ย้ำความรู้สึกได้มากยิ่งขึ้น เออหนอ..
    เราเป็นแค่เศษธุลีดินของกวีท่านจริงๆ
    
    36.gif36.gif36.gif
  • Dao

    31 สิงหาคม 2555 10:36 น. - comment id 130195

    ขอบคุณ คุณดินเนอร์ที่เพิ่มเติมแง่มุมประวัติ ท่านอังคาร ให้ได้รับรู้
    ช่วงที่ท่านส่องประกายพราวพร่างอยู่ในสังคมศาสตร์ปริทัศน์
    ผมเพิ่งจะโต๋เต๋คลำทางอยู่แถวท่าพระจันทร์
    
    มาร่วมไว้อาลัย ท่านอังคารอีกคำรบ
    
    36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif
  • เพียงพลิ้ว

    1 กันยายน 2555 11:13 น. - comment id 130209

    
    
    ได้ความรู้มากขึ้นเยอะเลยค่ะ  
    
    มาร่วมรำลึกถึงท่านด้วยคนนะคะ
    
    
    36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif36.gif1.gif
  • din

    3 กันยายน 2555 15:51 น. - comment id 130233

    16.gif
    
    เป็นโคลง
    ไว้อาลัยที่ไพเราะมากจ้ะตาคำ
    
    
    6.gif7.gif
  • din

    4 กันยายน 2555 10:46 น. - comment id 130236

    6.gif
    
    หวัดดีจ้ะคุณฉาง
    
    หายต๋อมไปเลยเน้อ...สบายดีนะ
    
    3.gif4.gif
  • din

    4 กันยายน 2555 13:56 น. - comment id 130237

    1.gif1.gif
    
    น้องพิม
    
    ท่านอังคารนั้น สุดยอดฝีมือแล้วจ้ะ
    ทั้งงานปั้น งานวาด รวมถึงบทกวีต่างๆ
    เราเป็นแค่เศษเสี้ยวจริงๆจ้ะ
    
    11.gif11.gif
  • din

    4 กันยายน 2555 13:57 น. - comment id 130238

    8.gif6.gif
    
    ขอบคุณที่ร่วมแจมจ้าคุณ Dao
    
    3.gif4.gif
  • din

    4 กันยายน 2555 13:58 น. - comment id 130239

    16.gif
    
    หวัดดีจ้าน้องกานต์
    
    36.gif36.gif

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน

>