..เชื่อใจ..

keekie

มาสิมา...ก้าวข้าม...ตามความฝัน...
	ไปด้วยกัน...กับฉัน...สู่วันใส...
	แม้จะมี...อุปสรรค...มากเพียงใด...
	ในหัวใจ...เรามีกัน...แค่นั้นพอ...
	
	จะเดินข้าม...ขวากหนาม...ขวางทางรัก...
	จะพิทักษ์...ภักดี...คอยสานก่อ...
	จะป้องปัด...ผองภัย...มิรั้งรอ...
	จะพะนอ...พะเน้า...เฝ้าดูแล... 
ฉันเดินมาตามทาง...ที่คุณจับจูงมือพาฉันเดิน...
	ฉันเดินมาด้วยความไว้ใจ...เชื่อใจ...
	ก้าวผ่านอุปสรรค...เสียงห้าม...เสียงก่นด่า...
	แต่ฉันไม่สนใจ...เพราะ...เพราะ...
	...คงไม่ต้องบอกกระมัง...ว่าเพราะอะไร...
	หนทางที่คุณพาฉันมา...จะไกลแค่ไหน...รกร้างแค่ไหน...
	ฉันไม่เคยเอ่ยถาม...แม้ในใจจะหวั่นกลัวเพียงใด...
	เพราะ....ความไว้ใจ...เชื่อใจ...
	ถึงแม้ทางจะขรุขระ...หรือราบเรียบ...โรยด้วยกลีบกุหลาบ...
	...ฉันไม่เคยสนใจ...
	เพราะ...ความไว้ใจ...เชื่อใจ...ในผู้นำทาง..ที่เกาะกุมมือฉันไว้ 
พบหมอกหนา...กั้นกาง...ขวางทางไว้...
	แต่หัวใจ...อบอุ่น...มิเคยหวั่น...
	มือแข็งแรง...ที่กุมไว้...อย่างคงมั่น...
	พาให้ฉัน...อุ่นใจ...ไร้ความกลัว...
มั่นใจในมืออบอุ่น...แข็งแรงคู่นั้นเสมอ...
	
	เรา...เดินเข้าสู่กลุ่มหมอกหนาที่โรยตัวเคลื่อนเข้ามาช้าช้า...
	ฉัน...กระชับมือแน่น...แต่ไม่กลัว...เพราะ...ไว้ใจ...
แต่แล้ว...
	มืออบอุ่น...แข็งแรง...หลุดลอย...
	
	ฉันมองไม่เห็นสิ่งใด...
	มิอาจเพ่งสายตาฝ่ากลุ่มหมอกหนาทึบนั้นไปได้...
	ฉันอยู่ในเส้นทางของคุณ...
	ฉันไม่คุ้นเคย...
	ฉันก้าวมาถึงตรงนี้...ได้เพราะคุณ...
	ฉันมองทางข้างหน้าไม่เห็น...
	ฉันกลัว...
	ฉันหวั่น...
	ฉันหวาด...
	
	...ช่วยด้วย...
	...ฉันจะออกไปจากที่นี่ได้อย่างไร...
 น่าเจ็บใจตัวเอง...
	ความหวาดกลัว...
	ความมืด...
	ที่ฉันประสบในขณะนี้...
	มิอาจทำลาย...ความไว้ใจ...เชื่อใจ...ที่ฉันมี...
	
	ฉันยังคง...ไว้ใจ...เชื่อใจ...
	ว่ามืออบอุ่น...แข็งแรง...ที่หลุดลอยนั้น...
	มิได้เป็นเพราะ...คุณ...ปล่อยมือ...
จะเชื่อมั่น...คำย้ำ...ที่พร่ำบอก...
	ว่าไม่หลอก...กลับกลอก...ให้ชอกช้ำ...
	ยังไว้ใจ...เชื่อมั่น...ในน้ำคำ...
	จะจดจำ...ว่าเป็นจริง...ใช่สิ่งลวง...				
comments powered by Disqus
  • แก้วนีดา

    13 มกราคม 2548 12:56 น. - comment id 80503

    แหม....เขียนได้สวยงามดีจังค่ะ.....ขอชม
    
    จะกลัวอะไร....กลัวไปทำไมกัน
    ในเมื่อเธอไว้ใจฉัน...ขนาดนี้
    มาเถอะนะ...ขอมือของเธอคนดี
    ฉันคนนี้จะขอพา...เธอเดินหน้าหาทางออกเอง
    
    มาอ่านและมาชื่นชมการเขียนนะค่ะ....มาให้กำลังใจในการเขียนอีกคนค่ะ.
    
    
  • ..^_^..

    13 มกราคม 2548 14:28 น. - comment id 80509

     
    
           Copyright ® 2000 All rights reserved  
    
    
                       ........ฮ่าๆๆ.........
    
    
    
  • กีกี้

    13 มกราคม 2548 14:50 น. - comment id 80510

     555555....
    
    สงกะสัยงานนี้ กีกี้จะติดคุก...
    เจ้าของลิขสิทธิ์เขามาทวงเสียแล้ว...
    เอาน่า....เด๋วรวบยอดพร้อม...เอื้ออาทรเลยละกาน...
    
    เอ...ยังมีอะไรอย่างอื่นอีกมะหว่า???
    ที่ไปกี้ไปก๊อบเขามาด้วยความรู้เท่าไม่ถึงการณ์เนี่ย...
    
    อิอิอิ...
    
    
    
    
  • รดา

    13 มกราคม 2548 15:00 น. - comment id 80512

    
    
    หากเปรียบ หัวใจ ที่อ่อน แอ
    ปรวนแปรหวั่นไหว ไม่มีจุดหมาย
    ดุจดั่งทะเล กว้างสุดสาย ตา
    ไกลจรดฟ้า ไม่มีพื้น ดิน
    คลื่น อารมณ์ โถม จิตใจ
    ร่าง ดิ่งลง จมลึก เบื้อง มหานที
    หมดกำลัง จะฝืน แหวกว่าย เต็ม ที
    ฝ่ากระแส ความเหยียดหยาม ซ้ำ เติม
    ข้ามมหา นที แห่งใจ ไกลเพียงไหน ยังไม่รู้
    ทิศทาง ข้าม ความทุกข์ ระทม อ่อนไหว ที่ประดัง
    กำลังใจ แหละความหวัง ที่ต้อง การ
    
    ก็มีแค่เธอ ที่มอง เห็น
    ค่าที่ซ่อนเร้น ความ เป็นคน
    แอบอิงหัว ใจ ที่สับ สน อบอุ่นเหลือล้น
    เพียง ใกล้ชิดเธอ คลื่น อารมณ์ โถม จิตใจ
    ร่าง ดิ่งลง จมลึก เบื้อง มหานที
    หมดกำลัง ที่ฝืน แหวกว่าย เต็ม ที
    ฝ่ากระแส ความเหยียดหยาม ซ้ำ เติม
    ข้ามมหา นที แห่งใจ
    ไกลเพียงไหน ยังไม่รู้ ทิศทาง
    ข้าม ความทุกข์ ระทม อ่อนไหว ที่ประดัง
    กำลังใจ แหละความหวัง ที่ต้อง การ
    กำลังใจ แหละความหวัง ที่ต้อง การ
    ให้กำลังใจ อีกครั้ง แก่ใจ ที่หมดหวัง
                      ..ข้ามสี ทันดร...
    
    
    
    
        เอ...ยังมีอะไรอย่างอื่นอีกมะหว่า???
    
              ...ถ้ามี..? แล้วจะคืนให้รึ?!
        
    
  • รดา

    13 มกราคม 2548 15:06 น. - comment id 80513

       
    
    .......... อีกที กับเนื้อหา ดีๆ ............
    
    http://www.thaipoem.com/web/songshow.php?id=6437
    
    ชีวิต ก็เหมือน เรือน้อย ที่เคลื่อน ออกไป
    อยู่กลาง ทะเล ใหญ่ ที่ดู เวิ้ง ว้าง
    เลวร้าย มีคลื่นลม เหมือนไม่ มีวัน เห็นฝั่ง
    รอนแรม เรื่อยไป บนทาง ที่มัน ช่างมืด มน
    
    ข้ามสี ทันดร ทะเล ที่มัน กว้างใหญ่
    อาจทำ ให้ท้อ ใจ ลอยไป อยู่ไกล ยิ่งท้อ
    ท่ามกลาง ทะเล ความหวัง คือสิ่ง ที่เฝ้ารอ
    แค่เพียง ไม่ท้อ จะพบ คืนวัน ที่สวย งาม
    
    พรุ่งนี้ จะสวย สดใส ขึ้นใน ไม่นาน
    คลื่นลม ต้องเลย ผ่าน แหละจะจาง หาย
    ชีวิต ก็เหมือน เรือ ที่เจอ คลื่นลม มากมาย
    เฝ้ารอ แค่เพียง วันใด คลื่นลม จะเลย ผ่าน
    
    ข้ามสี ทันดร ทะเล ที่มัน กว้างใหญ่
    อาจทำ ให้ท้อ ใจ ลอยไป อยู่ไกล ยิ่งท้อ
    ท่ามกลาง ทะเล ความหวัง คือสิ่ง ที่เฝ้ารอ
    แค่เพียง ไม่ท้อ จะพบ คืนวัน ที่สวย งาม
    
    ข้ามสี ทันดร ทะเล ที่มัน กว้างใหญ่
    อาจทำ ให้ท้อ ใจ ลอยไป อยู่ไกล ยิ่งท้อ
    ท่ามกลาง ทะเล ความหวัง คือสิ่ง ที่เฝ้ารอ
    แค่เพียง ไม่ท้อ จะพบ คืนวัน ที่สวย งาม...
    
    http://www.thaipoem.com/web/songshow.php?id=6461
    
    
     
  • กีกี้

    13 มกราคม 2548 15:47 น. - comment id 80516

     ในหัวใจ ดวงนี้ ยังมีหวัง....
    แม้จะพัง ยับเยิน เกินรักษา
    มีพลัง หล่อเลี้ยง เคียงชีวา
    แม้อ่อนล้า ล่าถอย มิคอยรอ...
    
    แม้ข้ามน้ำ ข้ามทะเล จะเห่กล่อม..
    หัวใจพร้อม ต่อสู้ มิร้องขอ...
    กำลังใจ จากไหน..มีเพียงพอ..
    ไม่เคยท้อ รอเวลา แกร่งกล้าคืน...
    
    
    มิมีสิ่งใด เป็นของใครหรอกสีกา...
    แม้แต่ตัวกี้เอง...สุดท้ายก้อต้องคืนเขาไปจ้า...
    ตอนนี้ .. กี้เลยไม่ได้ยึดมั่นถือมั่น...
    มิมีสิ่งใดเป็นของกี้จ้า...
    ใครจะทำเอาก้อเอาเห๊อะ...สาธุฯ....
    
    ขอบคุณสำหรับเพลงเพราะเพราะ ... เนื้อหาดีดีจ้ะ...
    
    
    
  • เรไร

    13 มกราคม 2548 18:49 น. - comment id 80520

    ไปเลียนแบบ ในรุปแบบ ไม่เป็นไร
    อย่าคิดมาก เลย แต่เขียนดีจัง ทวงนี้หรอ
  • keekie

    13 มกราคม 2548 19:09 น. - comment id 80521

     คุณเรไร มีหนี้สินไว้บ้างหรือป่าวคะ...
    กี้จะได้โมเมว่า ...อื้ม...ทวงหนี้..
    จ่ายมาเลย ยี่สิบ!!!...
    
    
    
    
  • ลอยไปในสายลม

    14 มกราคม 2548 12:25 น. - comment id 81531

    อิ อิ
    
    แวะมาอ่านฮับผม
    
    อิ อิ..
  • ชมอักษร

    14 มกราคม 2548 14:30 น. - comment id 81927

    ง่า .. เค้าทวงอะไรกันในนี้อ่ะ .. งง
    
    งั้นเดี๊ยวเราทวงมั่งดีกว่า ..
     เลี้ยงข้าว 1 มื้ออ่ะ .. ลืมหรือยังคะ .. อิอิ ( ทวงใครอ่ะเนี่ย .. )
    
    ........................
    
    

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน

>