.......เขียนให้แล้ว เอาไป ! ทนายเกียรติอ่านข้อความในกระดาษซึ่งบอกจำนวนเงินและจุดประสงค์ก ารรับเงิน รวมทั้งลายมือชื่อขยุกขยิกมากของเจ้าหน้าที่สรรพากรคนนี้ แม้จะไม่พอใจที่มิใช่กระดาษของทางราชการ แต่ความร้อนใจกับงานคดีทำให้เขาจำต้องยอมรับมันไว้ แล้วเดินออกไปจากตึกใหญ่นั้น โดยไม่ทันสังเกตเห็นหญิงสูงวัย คู่สนทนาของเขาเมื่อครู่นี้เดินหน้าสลดตามไปด้วย สองชั่วโมงผ่านไปผู้เสียภาษีส่วนใหญ่ต่างทยอยกลับออกไปเนื่องจา กไม่มีคำตอบแน่ชัดว่าคอมพิวเตอร์จักทำงานต่อไปเมื่อใด ระหว่างการจัดเอกสารบนโต๊ะนั้น พิราวรรณพูดคุยทางมือถือสักครู่ ความกังวลปรากฏบนใบหน้าของหล่อน เจ้าหน้าที่สาวรีบผลักเอกสารลงในลิ้นชักอย่างเ