อาณาจักรที่ว่างเปล่า
จึงที่แคบกลับกลายคล้ายว่ากว้าง
สายทางเดินอ้างว้างแสนหวาดหวั่น
เหลียวแลมองข้างกายไร้เงาจันทร์
ดาวบางดวงบนนั้นริบหรี่นัก.....
บนท้องฟ้าราตรีของคืนนี้
อาจจะมีหรือไม่มีใครประจักษ์
เว้นช่องว่างดวงดาวทอดทายทัก
เพื่อส่งผ่านความรักถึงบางคน
โดยสายลมหอบรักมาแผ่วผ่าน
กระซิบบอกความหวานย้ำอีกหน
ซ้ำคำรักว่ารักปริ่มใจล้น......
เพื่อ...รอฟ้าหลังฝนเถิดความรัก...
แด่ผีเสื้อกวี....