๏กอขอคอข้อขับ เขียนไข
เอเอกโทโทษใคร ไม่ได้
เพียรโคลงขื่นไปใย ยามเริ่มหัดนา
มาสิมาเรียนให้ สรนุกนี้ดีไหม๚
๏จับแพะชนแกะกั้น กีดทุกข์
คำต่อคำเสียงคลุก สระสร้อย
ร้อยรวมมะลิรุก- ชาติชื่นใจนอ
เป็นพุ่มพานงามพร้อย ดอกน้อยเด่นสวย๚
๏ผังโคลงสี่วี่เวี้ย ในกรรณ
ก้องก่องดวงใจฉันท์ ใช่น้อย
ก้องจนล่มลืมวัน วัยทุกข์
มามะเพื่อนพ่อคล้อย ขื่นเคลิ้มเลือนหาย๚
๏สยามยืนยาวอยู่ยั้ง ยืนยง
เราก็เหมือนอยู่คง ชีพด้วย
ชาวโคลงขับโรคปลง ใจฉลาดเท่าทัน
สรรพโศกเพราะเช้าถ้วย ค่ำถ้วยไม่ทำ๚