เพียงวาด

อัลมิตรา


..๏ ปานวิมานเมืองแก้วแพรวพิลาส 
ตามจินต์วาดอุ่นละไมซึ้งในฝัน    
ดั่งเทวาเจตน์เอื้อเผื่อแผ่กัน
เสกสวรรค์ประโลมเราคลายเศร้าใจ
 
สะพานรุ้งพาดโยงข้ามโค้งฟ้า
มวลพฤกษาแย้มบานสราญไสว
แลหมู่นกผกผินบินท่องไพร
สุขฤทัยคิดคราวเราคู่กัน
หอมไอดินกลิ่นชื่นระรื่นนัก
ยังประจักษ์ยวนใจให้เพ้อฝัน
ยินหรีดหริ่งขับร้องก้องไพรวัลย์
หฤหรรษ์ดุจดนตรีที่ลงตัว
ยามตะวันชิงพลบหลบเหลี่ยมผา
อีกฝั่งฟ้าจันทร์ประดับขับสลัว
ดาษดื่นดาวกระพริบพราวเย้าพันพัว
กระจ่างทั่วท้องนภาคราแหงนชม
จึงแปลงเป็น...นักฝันรำพันถ้อย
เรียงรสร้อยอักษรตอนขื่มขม
ขอวาดหวังวิมานไว้ให้ภิรมย์
เพื่อกลบเกลื่อนเลือนระทมที่ถมใจ ๚ะ๛
				
comments powered by Disqus
  • พิมานรัถยา

    23 มิถุนายน 2547 16:52 น. - comment id 288703

    ยังอาลัยในห้วงรวงความรัก 
    ไม่อาจหักใจลืมแม้นขื่นขม 
    ละอองรักยังกรีดกรายร่ายภิรมย์ 
    แม้นเพียงชมชื่นชิดเพียงจิตเดียว
  • ผู้หญิงไร้เงา

    23 มิถุนายน 2547 17:18 น. - comment id 288718

    ด้วยอาลัยในรักยากนักหนา
    ืีที่ตัวเราย้ำอุราพาเศร้าหมอง
    ึจึงได้แต่งเป็นกวีมีทำนอง
    ถึงความหมองหม่นเศร้าขอเข้าใจ
    
    *-*กลอนไพเราะและสวยงามมากเลยค่ะ ชื่นชมในผลงานของทั้งคู่นะค่ะ*-*
  • อิอิ

    23 มิถุนายน 2547 17:51 น. - comment id 288735

    สุขฤทัยคิดคราวเราคู่เคียง
    แล้วทำไม
    ยังประจักษ์ยวนใจให้เพ้อฝัน ล่ะ ต่อกันไม่ติดสะดุดน่ะ สะดุด อย่ารีบสิ ใจเย็นๆ
  • นางฟ้าซาตาน

    23 มิถุนายน 2547 21:14 น. - comment id 288840

    
    มาชื่นชมผลงานค่ะ
    เพราะจังเลย
    
    
  • ใยไหม

    23 มิถุนายน 2547 22:02 น. - comment id 288868

    โอ้หนอรักที่ถักร้อยละห้อยจิต
    ด้วยว่าคิดผิดหรือไรใคร่โหยหา
    ลืมน้ำคำพร่ำรักภักดิ์เจรจา
    ด้วยเพราะล้า..รักจึงมาพาเศร้าใน
    เห็นเขาคู่ใคร่เคียงเพียงอยู่สอง
    แทบราญรอนปวดปร่าน้ำตาไหล
    โถ...คงทำเขาเจ็บช้ำพร่ำเสียใจ
    รักจึงได้จากไปในจิตตรม....
    
    วุ๊ย...แถวนี้มีน้ำตาลเลยเอาน้ำตามาผสม  แหะๆๆๆ
  • แก้วประเสริฐ รหัส 6104

    23 มิถุนายน 2547 22:33 น. - comment id 288894

    ไพเราะครับ คุณฟ้าใหม่บรรยายได้จับใจจังเลยครับ    เคยอ่านกลอนคุณตอบคุณอัลมิตราแล้วงามจริงๆครับ  ดีใจมากครับที่ได้อ่านกลอนคุณอีก ผมเฝ้าติดตามเสมอไม่นึกว่าคุณจะเล่นเอง   มาเล่นบ่อยๆนะครับ
    
                         แก้วประเสริฐ.
  • แก้วประเสริฐ รหัส 6104

    23 มิถุนายน 2547 22:51 น. - comment id 288899

    แฮะๆๆๆดีใจเห็นคุณฟ้าใหม่ ขอโทษคุรอัลมิตราด้วยนะครับที่ช่วยกันประสานกับคุณฟ้าใหม่ช่างงามไพเราะจัง เก่งทั้งคู่อยู่แล้ว ดีครับจะได้เอาไว้เป็นบทจำต่อไปครับ แล้วเขียนมาอีกนะครับ
    
                       แก้วประเสริฐ.
  • ค้างคาวคืนคอน

    23 มิถุนายน 2547 23:41 น. - comment id 288909

    ...วิมานฝันฉันวาดพิลาศล้น
    แต่เป็นคนโง่เขลามิเอาไหน
    จะวาดฝันสรรค์สร้างเป็นอย่างไร
    ความจริงไม่สมหวังดั่งที่ปอง.....
    
    ...................สวัสดีครับ...................
  • ลี่...ผู้มาเยือน

    24 มิถุนายน 2547 00:08 น. - comment id 288920

    เก่งจังค่ะ...นำจินตนาการมาถ่ายทอดอารมณ์
    ลี่..ทำไม่ได้ซะทีค่ะ...อิ..อิ..
    ...................................................................
    
  • คนผ่านมา

    24 มิถุนายน 2547 00:09 น. - comment id 288922

    ผมคิดว่าสำนวนที่ได้อ่านเป็นกลิ่นคุณอัลมิตราล้วนๆ ครับ ก็เคยอ่านของคุณฟ้าใหม่มาบ้างในเรื่องสั้นของคุณ พอจะเห็นความแตกต่างในเชิงกลอน ยิ่งบทสุดท้ายด้วยแล้ว ฟันธงครับ คุณอัลมิตราแน่นอน
  • sun strom

    24 มิถุนายน 2547 04:26 น. - comment id 288967

    กลอนเพราะมากค่ะ
    มัทแวะมาเยี่ยมคุณอัลมิตราตอนตีสามกว่าๆ
    
    คิดถึงนะคะ
    ไปไหนไม่ได้นาน ๆ ค่ะ
    เหงา ๆ ก็ได้เข้ามาอ่าน
    
  • นายพระจันทร์

    24 มิถุนายน 2547 22:48 น. - comment id 289459

    อย่าโดดเดี่ยวเดียวดายเลยหนาเจ้า
    ยังมีเราและเรายังเย้าอยู่
    ถึงแม้ห่างร้างหน่อยยังคอยดู
    อยากให้รู้ เจ้าใช่อยู่ แต่ผู้เดียว
    
  • ราชิกา

    26 มิถุนายน 2547 12:38 น. - comment id 290126

    มาเยี่ยมชมงานงาม..ที่มากล้นด้วยคุณค่าและจินตนาการที่สวยงาม....คิดถึงค่ะ...
    
    
  • อัลมิตรา

    29 มิถุนายน 2547 23:14 น. - comment id 291506

    ขอบคุณค่ะ

thaipoem ที่สุดกลอนดีๆ

thaipoem บ้านกลอนไทยที่ที่สร้างแรงบันดาลใจของทุกๆคน เป็นเพื่อนเมื่อยามเหงา คอยปลอบใจเมื่อยามร้องไห้ ที่ที่อยากให้ทุกๆคนรู้ว่าสิ่งดีๆเกิดขึ้นได้ทุกวัน

>