ร้อยดาวร้อยเรียงเป็นมาลัย ร้อยน้ำตาที่รินไหลไม่ขาดสาย ร้อยใยรักส่งถึงเธอจนวันตาย สิ่งเดียวที่ยึดมั่นไว้...คือรักและภักดี ในคืนเศร้าๆปนเคล้ากับน้ำตาอย่างนี้ เธอคงมีความสุขและสมหวัง มีแค่เพียงผู้ชายที่หัวใจพ่ายพัง ที่มานั่งผิงดาวหนาวน้ำตา หลายปีผ่านเนิ่นนานแล้วรู้บ้างไหม กับหัวใจดวงนี้ที่ห่วงหา แอบมองไปในสายลมที่พัดผ่านมา อยากให้พัดกลับคืนของวันเวลาและรักของสองเรา ทำอย่างไรดีนะ... ตลอดเวลาที่ฉันลืมเธอไม่ได้ ยังคงห่วงหารักและยังคงอาลัย ยังแอบร้องไห้ในคืนเหงาหนาวน้ำตา
3 กันยายน 2551 10:49 น. - comment id 892165
แวะมาปลอบคนเศร้า อย่าเศร้าและเหงาเลย...

3 กันยายน 2551 12:11 น. - comment id 892198
ขอลมพัดเอาความรักกลับคืนมาให้ น่าน นามเมือง เร็วๆด้วยเถอะเจ้าค่ะ แวะมาอ่านกลอนค่ะ

3 กันยายน 2551 17:06 น. - comment id 892298
ขอบคุณค่ะ ฝนทอง ที่มาเป็นกำลังใจคะขอบคุณค่ะ แก้วประภัสสร น่านคงจะหายเศร้าถ้ามีคนมาทักทาย ขอบคุณมากค่ะ

4 กันยายน 2551 20:26 น. - comment id 892732
หายเศร้านะครับ... มาอยู่เป็นเพื่อนร่วมทักทายอีกหนึ่งคน

5 กันยายน 2551 11:18 น. - comment id 892858
ฉันยังคงภักดี รู้ไหมคนดี ..ทุกวันคืนที่มี .. ฉันอยู่กับความห่วงหา หายใจเข้าออก .. มีแต่ภาพเธอตลอดเวลา นะคนดี .. โปรดกลับมา .. คนเหว่ว้า .. กำลังคอย แวะมาทักทายค่ะ

5 กันยายน 2551 14:49 น. - comment id 892899
ขอบคุณ " I-w-a-ย์-U-o- "
ไม่เหงาเลยนะคนดี
หากเธอแวะมาแบบนี้ทุกครั้ง
ขอบคุณสำหรับการอยู่เพื่อรับฟัง
ขอบคุณสำหรับกำลังใจให้ฉัน
.....ขอบคุณ...
ขอบคุณ พริ้มเพรา
เธอรอฉันอยู่ใช่ใหม
ฉันมาแล้วไง..ตรงนี้
มาบอกว่ารักเธอ..นะคนดี
ได้ยินเสียงใหม..คนนี้ที่บอกเธอ

ขอบคุณทุกคนที่แวะมาทักทายค่ะ
